ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΟΖΟΝΤΟΣ: Η ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΙΚΑΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ

 

από τον Αλέξανδρο Ψάρη

Το 1985 επιστήμονες κατάφεραν να εντοπίσουν στην Ανταρκτική, χάρη σε συστηματικές μετρήσεις μια γιγαντιαία τρύπα στο στρώμα του όζοντος. Το γεγονός αυτό προκάλεσε αναταραχή σε όλη την παγκόσμια κοινότητα. Εάν η ανθρωπότητα έμενε άπρακτη η συνέπειες του προβλήματος θα ήταν καταστροφικές για την ανθρώπινη υγεία καθώς το στρώμα του όζοντος είναι αυτό το οποίο προστατεύει ολόκληρο τον πλανήτη από υπερβολική ακτινοβολία

Η τρύπα δεν εμφανίστηκε τυχαία η από οποιονδήποτε περιβαλλοντικό λόγο, εμφανίστηκε λόγω της εκτεταμένης χρήσης βλαβερών χημικών ουσιών. Συγκεκριμένα αίτια της δημιουργίας της είναι η ανεξέλεγκτη, ογκώδης εκπομπή χλωροφθορανθράκων στην ατμόσφαιρα (CFC). Όπως φαίνεται και από το όνομά τους, οι χλωροφθοράνθρακες περιέχουν και χλώριο από το οποίο 1 μόριο μπορεί να καταστρέψει ως και 1.000.000 μόρια όζοντος.

Στις 16 Σεπτεμβρίου του 1987 υπογράφτηκε από 46 χώρες το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, το οποίο είχε ως στόχο την ολική εξάλειψη των CFC καθώς και άλλων ουσιών που θα μπορούσαν να φθείρουν το όζον. Το 2009 υπέγραψε το Ανατολικό Τιμόρ, η τελευταία από τις 196 χώρες, καθορίζοντας τη συμφωνία  πανανθρώπινη.

Πλέον η τρύπα του στρώματος του όζοντος μειώνεται με σταδιακούς ρυθμούς, επιπλέον οι επιστήμονες προβλέπουν ότι η τρύπα θα έχει αποκατασταθεί πλήρως ως το 2050.

Συνεπώς η ανθρωπότητα με την πράξη αυτή έδειξε ότι έχει την δυνατότητα να συνεργαστεί ανεξαρτήτως εθνικότητας, χρώματος, ιδεολογίας η οποιουδήποτε άλλου είδους διαφοράς. Με την συνεργασία αυτή καταφέραμε (σχεδόν) να αφανίσουμε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ανθρωπότητας! Γιατί να μην επεκτείνουμε αυτό το είδος συνεργασίας και σε άλλα προβλήματα;

ΠΗΓΕΣ

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CF%81%CF%8D%CF%80%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CF%8C%CE%B6%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%82

https://www.cnn.gr/focus/story/284187/ti-apegine-i-trypa-toy-ozontos-ena-mathima-gia-to-perivallon-ti-syllogiki-drasi-kai-tin-anthropotita

‘’Social Media’’ και αρχαιότητα: η συμβολή τους στη σύγχρονη κοινωνία

 

από τον Πέτρο Τσιάγκο

Είναι γεγονός ότι στις μέρες μας, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν μεταμορφώσει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούμε και διαδίδουμε ιδέες. Εφαρμογές όπως το Instagram και το Facebook επιτρέπουν καθημερινά εκατομμύρια ανθρώπους να εκφράζουν τις απόψεις τους να ενημερώνονται και να συμμετέχουν σε συζητήσεις κάτι που αντικαθιστά την << αρχαία Αγορά >> της Αθήνας.

Στη σύγχρονη εποχή, τα social media έχουν συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην σύγχρονη επικοινωνία και στη διάδοση των ιδεών. Αρχικά, υπάρχει άμεση επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων. Καθημερινά πολλοί άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να επικοινωνούν με ανθρώπους από όλο τον κόσμο σε πραγματικό χρόνο. Μια εξίσου σημαντική συμβολή των ‘’social media’’ στη σύγχρονη επικοινωνία είναι η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση. Οι άνθρωποι έχουν την δυνατότητα να ενημερώνονται από όλο τον κόσμο για θέματα που απασχολούν κάθε κοινωνία.

Από την άλλη μεριά, στην αρχαία αγορά οι πολίτες συγκεντρώνονταν για να συζητήσουν, να ανταλλάξουν απόψεις και ιδέες. Σήμερα τα ‘’social media’’ μπορούν να γίνουν η ψηφιακή συνέχεια αυτού του δημόσιου διαλόγου. Στην Αρχαία Αγορά ο διάλογος στόχευε στη γνώση και όχι στην προσωπική προβολή. Ήταν σαν ένα κέντρο κοινωνικής και φιλοσοφικής συζήτησης. Όλες οι απόψεις στηρίζονταν σε λογικά επιχειρήματα.

Σήμερα, υπάρχει η δυνατότητα να δημιουργηθεί μια σύγχρονη αγορά. Τα ‘’social media’’ μπορούν να γίνουν σύγχρονος δημόσιος χώρος διαλόγου αρκεί να υιοθετηθούν οι αξίες της αρχαίας εποχής, και να τηρούνται κάποιες προϋποθέσεις. Οι άνθρωποι θα πρέπει να κοινοποιούν στο διαδίκτυο μόνο αξιόπιστο περιεχόμενο με τεκμηριωμένες απόψεις. Και τέλος, να υπάρχει σεβασμός και αλληλοκατανόηση μεταξύ των ανθρώπων.

Από τα παραπάνω συμπεραίνεται ότι, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούν να διευκολύνουν την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων και με τη σωστή χρήση τους μπορούν να μετατρέψουν μια αρχαία Αγορά σε μια σύγχρονη ψηφιακή αγορά.

Ο Πολυδιάστατος Χαρακτήρας της Γλώσσας

 

από τον Βασίλη Τσιάγκο

Η γλώσσα δεν είναι ένας απλός τρόπος για να γράφουμε και να μιλάμε. Είναι ένα πολυδιάστατο εργαλείο με το οποίο μπορούμε να εκφράσουμε τις σκέψεις, τις απόψεις και τα συναισθήματα μας.

            Αρχικά, η γλώσσα αποτελεί το βασικό μέσο επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων, καθώς είτε στη γραπτή της είτε στη προφορική της μορφή προσφέρει την δυνατότητα στους ανθρώπους να επικοινωνούν μεταξύ τους, εκφράζοντας τις σκέψεις και τις απόψεις τους. Επίσης, η γλώσσα βοηθάει αρκετά τους ανθρώπους να αλληλεπιδράσουν αρμονικά και να συνεργαστούν.

            Όμως, η γλώσσα δεν είναι μόνο ένα εργαλείο επικοινωνίας των ανθρώπων, αλλά κάτι περισσότερο. Είναι ένα πολύ σημαντικό αγαθό. Κάθε χώρα έχει τη δική της γλώσσα και με αυτόν τον τρόπο μένουν ζωντανά τα έθιμα, οι γιορτές και οι παραδόσεις του κάθε λαού, μεταδίδοντάς τα από γενιά σε γενιά με τη βοήθεια της γλώσσας. Με αυτόν τον τρόπο κάθε χώρα κρατάει τα πολιτισμικά της στοιχεία αναλλοίωτα για πολλούς αιώνες και γενιές.

            Από όλα τα παραπάνω, λοιπόν, θα μπορούσαμε να φτάσουμε στο συμπέρασμα ότι η γλώσσα έχει έναν πολυδιάστατο χαρακτήρα, καθώς όχι μόνο είναι ένα εργαλείο επικοινωνίας των ανθρώπων, αλλά και ένα πολιτισμικό στοιχείο κάθε λαού καθώς κρατάει την ιστορία του ζωντανή στην πάροδο του χρόνου.

Η Κεφαλονιά

 Από τον Δημήτρη Λιονάτο

 

Κεφαλονιά

 

          Η Κεφαλονιά είναι ένα νησί στο Ιόνιο Πέλαγος και ένα από τα Επτάνησα. Επισήμως αναφέρεται ως “Κεφαλληνία” και έχει τον τίτλο του έκτου μεγαλύτερου νησιού στην Ελλάδα. Αποτελεί το μεγαλύτερο και πιο ορεινό νησί των Επτανήσων αλλά είναι μόλις τρίτη σε πληθυσμό, με περίπου 36.000 κατοίκους και 773 τ.χλμ. έκταση. Το καλοκαίρι η Κεφαλονιά γεμίζει ζωή, καθώς χιλιάδες τουρίστες από όλη την Ευρώπη έρχονται στο νησί για να απολαύσουν τον ήλιο, την κουζίνα αλλά και τις παραλίες της χώρας μας.

 

Κυριότερο Αξιοθέατο

                   

            Μια από τις περιοχές με τους περισσότερους τουρίστες είναι η παραλία του Μύρτου. Μόλις 30 χιλιόμετρα από το μεγαλύτερο αστικό κέντρο του νησιού, το Αργοστόλι, κάθε χρόνο η συγκεκριμένη παραλία δέχεται χιλιάδες κόσμο και προσφέρει αξέχαστες εμπειρίες.

            Ο Μύρτος είναι καλυμμένος από λευκό χαλίκι αντί για άμμο, αυτό έχει αποτέλεσμα όταν χτυπάει ο ήλιος την επιφάνεια του να λάμπει, όχι μόνο το χαλίκι αλλά και η θάλασσα, δημιουργώντας μια πανέμορφη εικόνα άσπρου και γαλάζιου η οποία μπορεί να προβληθεί τέλεια από τα βουνά που τον περιτριγυρίζουν. Η ομορφιά του αναγνωρίζεται εδώ και χρόνια, αφού μόνιμα διατηρεί υψηλές θέσεις στις βαθμολογίες όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και του κόσμου. Κατέχει την γαλάζια σημαία, έχοντας αναδειχθεί ως ομορφότερη παραλία της Ελλάδας 11 φορές, 8η ομορφότερη της Ευρώπης, ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο διατηρεί την 24η θέση.

             Παρά το απίστευτο τοπίο που προσφέρει ο Μύρτος, το κολύμπι σε αυτόν είναι πολύ επικίνδυνο, καθώς η θάλασσα έχει ισχυρά θαλάσσια ρεύματα που έχουν παρασύρει πολλούς ανθρώπους σε σημείο που αδυνατούσαν να επιστρέψουν, χάνοντας, έτσι, τις ζωές τους. Εκτός από τα θαλάσσια ρεύματα του, έχει επίσης απίστευτο βάθος αφού, από τα πρώτα μέτρα κιόλας οι επισκέπτες του δεν φτάνουν τον βυθό.

 

Η Ιστορία της Κεφαλονιάς

 

            Η Κεφαλονιά κατοικείται από την αρχαιότητα. Οι πρώτοι γνωστοί της κάτοικοι ήταν Λέλεγες, ένα προελληνικό φύλο που ζούσε κυρίως στην περιοχή του Αιγαίου και την κατοίκησαν τον 15ο π.Χ. και λάτρευαν τον Ποσειδώνα. Αργότερα, στην εποχή του Χαλκού, ένα άλλο ελληνικό φύλο, οι Ταφίοι ή Τηλεβόες μεταφέρθηκαν στο νησί και στις γύρω ακτές, διατηρώντας εμπόριο με τους κατοίκους του νησιού και τα υπόλοιπα φύλα. Επίσης, βρίσκεται δίπλα στο νησί της Ιθάκης, πατρίδα του Ομηρικού ήρωα Οδυσσέα. Η τοποθεσία του νησιού έχει οδηγήσει πολλούς ιστορικούς να πιστεύουν ότι η Κεφαλονιά αποτελεί την πραγματική πατρίδα του Οδυσσέα και ότι το μπέρδεμα αυτό οφείλεται σε γεωγραφικές αλλαγές που έγιναν με τους αιώνες.

            Κατά τους Ρωμαϊκούς αιώνες, το νησί εισήλθε στην Ρωμαϊκή εποχή της Αχαΐας, οι τέσσερις μεγάλες αρχαίες πόλεις επιβίωσαν και πρωτεύουσα παρέμεινε η Σάμη. Μετά την κατάκτηση της Ιταλίας και την επέκταση του ισλάμ στην δυτική Μεσόγειο, η Κεφαλονιά αποτέλεσε βάση ναυτικών επιχειρήσεων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά των Αράβων. Τον 8ο αιώνα μ.Χ. στο νησί έφτασαν οι σκληροί ναυτικοί Μαρδαΐτες οι οποίοι υπηρέτησαν στο Βυζαντινό ναυτικό, όμως μετά εξορίστηκαν ξανά στην Κεφαλονιά όπου και παρέμειναν μόνιμα. Μετά την Πολιορκία της πρωτεύουσας το 1085 από τους Ιταλο-Νορμανδούς, την λεηλασία του νησιού από τους Βενετούς(1126) και την Γ' Νορμανδική εισβολή στα Βαλκάνια η Κεφαλονιά τελικά έπεσε στα χέρια των Νορμανδών.

            Τους επόμενους αιώνες το νησί παρέμεινε σε Νορμανδικά χέρια έως και το 1479 που κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς. Η κυριαρχία τους όμως δεν κράτησε πολύ καθώς το 1500 ως αποτέλεσμα του δεύτερου Βενετοτουρικού πολέμου πέρασε στην Δημοκρατία της Βενετίας. Κατά την Βενετοκρατία, επικρατούσε φιλελεύθερη κατάσταση, οδηγώντας σε μεγάλα έργα. Ένα από αυτά ήταν η οικοδόμηση του Κάστρου της Άσσου (1593-1596) το οποίο θαυμάζεται ακόμη και σήμερα.

            Το 1797 η Κεφαλονιά κατακτήθηκε από τούς Γάλλους και έγινε τμήμα του Γαλλικού διαμερίσματος της Ιθάκης. Έναν χρόνο μετά, ύστερα από την πίεση ενός Ρωσοτουρκικού στρατού η Κεφαλονιά παραδόθηκε στα χέρια τους και έτσι δημιουργήθηκε η Επτάνησος πολιτεία, με επίσημη κυβέρνηση τους Τούρκους αλλά τον πραγματικό έλεγχο είχε η Ρωσία. Αργότερα παραδόθηκε ξανά στην Γαλλία για μια διετία αφού ακολούθησε η κατάκτηση της από τους Βρετανούς.   

            Στις 29 Μαρτίου 1864, υπογράφθηκε η συνθήκη του Λονδίνου που παραχωρούσε επίσημα τα Επτάνησα στο νέο ανεξάρτητο Ελληνικό κράτος ως δώρο.

Κατά την διάρκεια το Α' Παγκοσμίου πολέμου το νησί πέρασε σε γαλλικά χέρια για μικρό χρονικό διάστημα ενώ στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αρχικά καταλήφθηκε από τους Ιταλούς ενώ μετά από τους Γερμανούς.

                       

 

Βιβλιογραφία

 

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B5%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%AC#%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1

 

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%8D%CF%81%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%9A%CE%B5%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CF%82

Αναζητώντας αληθινά πρότυπα στη σύγχρονη εποχή

 

από τον Θεόδωρο Δημούδη

Στη σημερινή κοινωνία οι νέοι επηρεάζονται από πολλά πρόσωπα, όπως άτομα από το διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και ανθρώπους από το κοντινό τους περιβάλλον. Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν θετικά πρότυπα που να τους καθοδηγούν σωστά.

 Ένα άτομο για να θεωρηθεί θετικό πρότυπο πρέπει πρώτα από όλα να είναι δίκαιο και ειλικρινές. Όταν κάποιος λέει την αλήθεια και σέβεται τους άλλους δείχνει σωστή συμπεριφορά και γίνεται παράδειγμα προς μίμηση για τους νέους. Ακόμη, ένα θετικό πρότυπο πρέπει να δείχνει σεβασμό και κατανόηση στους γύρω του. Όταν κάποιος ακούει τους άλλους και τους βοηθά όταν έχουν ανάγκη, γίνεται εύκολα αποδεκτός στην κοινωνία και μαθαίνει στους νέους την αξία της φιλίας και της συνεργασίας. Με αυτό τον τρόπο καλλιεργείται και το αίσθημα της αλληλεγγύης.

Από την άλλη πλευρά, στην εποχή της κυριαρχίας των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, οι νέοι έρχονται συχνά αντιμέτωποι και με αρνητικά πρότυπα. Σήμερα προβάλλεται έντονα ο τύπος του «ευτυχισμένου καταναλωτή», ο οποίος ταυτίζει την αξία του με τα υλικά αγαθά, προωθώντας έναν τρόπο ζωής που βασίζεται στην επίδειξη. Παράλληλα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συχνά εξιδανικεύουν την εύκολη επιτυχία με ελάχιστο κόπο, γεγονός που μας αποπροσανατολίζει από την αξία της προσπάθειας και της παιδείας. Κυριαρχούν  τα πρότυπα διασήμων που κυνηγούν την καριέρα, την επιτυχία και την προσωπική τους προβολή και δεν ενδιαφέρονται καθόλου για το κοινό καλό. Το κυνήγι της εξωτερικής εμφάνισης  λειτουργεί σε βάρος των πραγματικών αξιών της ζωής με τελικό αποτέλεσμα να νοιαζόμαστε μόνο για την εικόνα μας.

Προσωπικά θεωρώ τον Γιάννη Αντετοκούνμπο ένα θετικό πρότυπο για την κοινωνία και κυρίως για τους νέους. Ο Γιάννης μέσω της προσπάθειας και της επιμονής του κατάφερε να πετύχει το όνειρο του και να φτάσει στην κορυφή του παγκόσμιου μπάσκετ. Επίσης, παρά τα χρήματα που έχει, παραμένει ταπεινός και απλός χωρίς να προσπαθεί να κάνει επίδειξη. Τέλος, πέρα από την αφοσίωση στην οικογένειά του, συμμετέχει ενεργά σε φιλανθρωπικές δράσεις, αποτελώντας παράδειγμα προς μίμηση και παρακινώντας τους άλλους να υιοθετήσουν μια ανάλογη στάση ζωής.

Συμπερασματικά, τα θετικά πρότυπα παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή των νέων. Μέσα από τη σωστή συμπεριφορά, τις αξίες και τη στάση ζωής τους, μπορούν να επηρεάσουν θετικά τον τρόπο σκέψης και τις επιλογές τους. Αν οι νέοι έχουν ως πρότυπα τα σωστά άτομα, μπορούν να εξελιχθούν σε υπεύθυνους και ενεργούς πολίτες συμβάλλοντας έτσι στη δημιουργία μιας καλύτερης κοινωνίας.

Η πορεία μιας παγκόσμιας pop icon

 

από τη Μυρτώ Τρίψογλου

Η Σακίρα Ίσαμπελ Μεμπάρακ Ριπόλ ευρύτερα γνωστή ως Σακίρα, είναι Κολομβιανή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Αναφέρεται ως η Βασίλισσα της Λατινικής Μουσικής και φημίζεται για την ευελιξία της στη μουσική. Ηχογράφησε τον πρώτο της δίσκο, σε ηλικία δεκατριών ετών, από τη Sony Music Colombia. Οι δύο της πρώτοι δίσκοι, "Magia" 1991 και "Peligro" 1993 δεν είχαν μεγάλη απήχηση ενώ οι επόμενοι, "Pies Descalzos" 1995 και "Donde Estan Los Lardones?" 1998 γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Εντάχθηκε στην αγγλόφωνη δισκογραφία, το 2001, με τον δίσκο "Laundry Service", ο οποίος πούλησε πάνω από 13 εκατομμύρια αντίγραφα. Το τραγούδι που την καθιέρωσε από τον δίσκο, ήταν το "Whenever, Whenever". Γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1977 στη Μπαρρανκίγια της Κολομβίας και είναι το μοναχοπαίδι των Γουίλιαμ Μεμπαράκ Τσαδίδ και Νίδια Ριπόλ Τοράδο. Οι γονείς του πατέρα της ήταν Λιβανέζοι που μετανάστευσαν στην Κολομβία ενώ η μητέρα της είναι ισπανικής  και ιταλικής καταγωγής. Το όνομα "Σακίρα" σημαίνει "ευγνώμων" στα αραβικά. Έχει οκτώ μεγαλύτερα ετεροθαλή αδέρφια από τον προηγούμενο γάμο του πατέρα της. Όταν ήταν τεσσάρων ετών, ο πατέρας της την πήγε σε ένα τοπικό ανατολίτικο εστιατόριο, όπου εκεί άκουσε για πρώτη φορά τουμπερλέκι. Τότε άρχισε να χορεύει πάνω στο τραπέζι και κατάλαβε πως ήθελε να γίνει τραγουδίστρια και χορεύτρια. Της άρεσε να τραγουδάει για τους συμμαθητές και τους δασκάλους στο Καθολικό σχολείο όπου και πήγαινε, αλλά στη δεύτερη τάξη απορρίφθηκε από τη σχολική χορωδία γιατί το βιμπράτο της φωνής της ήταν αρκετά δυνατό. Ο δάσκαλος της μουσικής της έλεγε χαρακτηριστικά πως η φωνή της ήταν σαν της κατσίκας. Στο σχολείο, συχνά την έδιωχναν επειδή ήταν υπερενεργητική. Επίσης, ήταν γνωστή ως το κορίτσι του χορού της κοιλιάς καθώς έκανε επίδειξη κάθε Παρασκευή τις κινήσεις που είχε μάθει.

Το πρώτο της άλμπουμ, "Magia" ηχογραφήθηκε από τη Sony Music Colombia το 1990 όταν εκείνη ήταν δεκατριών ετών. Τα τραγούδια του δίσκου είναι μια δική της συλλογή από την παιδική της ηλικία. Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1991 και περιείχε το ομώνυμο τραγούδι καθώς και άλλα τρία. Αν και γνώρισε επιτυχία στο ραδιόφωνο της Κολομβίας και πρόβαλε αρκετά τη νεαρή Σακίρα, ο δίσκος απέτυχε εμπορικά καθώς πούλησε μόνο 1.200 κομμάτια παγκοσμίως. Το 2001, μετά την μεγάλη επιτυχία του ¿Donde Estas Los Landrones? η Σακίρα συνεργάστηκε με τη Γκλόρια Εστεφάν για τη δημιουργία ενός αγγλόφωνου άλμπουμ. Έτσι το 2001 κυκλοφόρησε το Laundry Service  το οποίο, αν και στόχευε την αγγλόφωνη αγορά, περιείχε και τέσσερα τραγούδια στα ισπανικά. Το άλμπουμ γνώρισε μεγάλη επίσης επιτυχία. Πούλησε 3.500.000 αντίτυπα στην Αμερική, πάνω από 4 εκατομμύρια στην Ευρώπη και πάνω από 13 εκατομμύρια παγκοσμίως.

ΠΗΓΕΣ: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B1%CE%BA%CE%AF%CF%81%CE%B1#%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B6%CF%89%CE%AE

Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας - Βέλγιο

από τον Μιχάλη Χατζηπαύλου

Το Βέλγιο είναι χώρα στη βορειοδυτική Ευρώπη που συνορεύει με την Ολλανδία, τη Γερμανία, το Λουξεμβούργο και τη Γαλλία. Ανήκει σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συγκεντρώνοντας ως έδρα, πολλές από τις κεντρικές υπηρεσίες της, ενώ υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη της πρώην Ε.Ο.Κ. από το 1958. Έχει πληθυσμό 12.000.000 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2025, και έκταση 30.528 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η πρωτεύουσα του Βελγίου είναι οι Βρυξέλλες. Η χώρα έχει πολύ υψηλή, ποιότητας ζωής, υγειονομικής περίθαλψης, εκπαίδευσης και χαρακτηρίζεται επίσης ως μία από τις ασφαλέστερες και πιο ειρηνικές χώρες στον κόσμο. Ένα ιδιαίτερο αξιοθέατο του Βελγίου είναι το Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας.

 

 

Γενικές πληροφορίες

Το Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας είναι μουσείο που βρίσκεται στην Αμβέρσα του Βελγίου, το οποίο ιδρύθηκε το 1810. Φιλοξενεί συλλογές πινάκων, γλυπτών και σχεδίων δημιουργημένων από τον 14ο ως τον 20ό αιώνα. Η συλλογή του, που απαρτίζεται από περίπου 7.600 αντικείμενα, είναι αντιπροσωπευτική τόσο της καλλιτεχνικής παραγωγής όσο και αντίληψης των λάτρεων των Καλών Τεχνών στην Αμβέρσα, τη Φλάνδρα και την Ολλανδική Δημοκρατία του 15ου αιώνα. Το νεοκλασικής τεχνοτροπίας κτίριο, το οποίο στεγάζει τη συλλογή του μουσείου, αποτελεί ένα από τα κύρια οδόσημα της συνοικίας Zuid Ζάουντ, της Αμβέρσας.. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1884, το μουσείο άνοιξε το 1890 και ολοκληρώθηκε το 1894. Το αρχικό κτίριο είχε υψηλές οροφές και ευρείς χώρους, αλλά κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα υπέστη πολλές αλλαγές χωρίς να προηγηθεί μελέτη, με αποτέλεσμα οι αυλές του να καλυφθούν, κάποια παράθυρά του να τοιχιστούν, να προστεθούν νέοι τοίχοι και να διακοπεί η λογική διαδρομή στο εσωτερικό του.

Ιστορία

Αν και ως μουσείο ιδρύθηκε το 1810, η ιστορία της συλλογής του ξεκινά πολύ νωρίτερα, έχοντας τις ρίζες της στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά το 1382. Τα μέλη της Συντεχνίας συναντιούνταν σε μια τοπική αίθουσα συμποσίων, της οποίας τους τοίχους κοσμούσαν με τις δικές τους δημιουργίες. Όταν η Συντεχνία διαλύθηκε, τα έργα τέχνης που κατείχε μεταφέρθηκαν στην Ακαδημία Καλών Τεχνών. Κατά τον 19ο αιώνα η συλλογή συνέχισε να μεγαλώνει από δωρεές εύπορων ευεργετών και περιέλαβε έργα ζωγράφων όπως οι Χανς Μέμλινγκ, Ρόχιερ φαν ντερ Βάιντεν και Γιαν βαν Άικ. Κατά την ίδια περίοδο η Ακαδημία απαιτούσε από τα μέλη της να κάνουν δωρεά ένα έργο τέχνης, και για τον λόγο αυτό η συλλογή μεγάλωσε αξιοσημείωτα γρήγορα. Η συλλογή στεγάστηκε, τελικά, στο σημερινό κτίριο του μουσείου κατά τη δεκαετία του 1890, ενώ οι δωρεές συνεχίστηκαν. Συνολικά, ως δωρεές προς τη συλλογή υπολογίζεται ότι αποκτήθηκαν περίπου 600 έργα. Αξιοσημείωτο είναι ότι κατά τη γαλλική κατοχή της πόλης, πρώτα το 1794 και ύστερα το 1796, πολλά έργα τέχνης αφαιρέθηκαν από εκκλησίες και άλλα ιδρύματα, τα οποία λεηλατήθηκαν. Ο Γουλιέλμος Α΄ των Κάτω Χωρών βοήθησε το μουσείο με πολλούς τρόπους. Με διάταγμα του 1827 έδωσε δωρεά 20.000 γκίλντερς (χρυσών νομισμάτων) για να δημιουργηθεί η σύγχρονη  συλλογή του μουσείου, αλλά διαμεσολάβησε η Βελγική επανάσταση. Το 1840 έγινε μια σημαντική δωρεά στο μουσείο: Ο πρώην δήμαρχος της Αμβέρσας Φλόρεντ φαν Έρτμπορν δώρισε 141 έργα τέχνης. Ο φαν Έρτμπορν είχε συλλέξει έργα πρώιμης φλαμανδικής ζωγραφικής κατά τη διάρκεια μιας εποχής που η ζωγραφική αυτή δεν έχαιρε μεγάλης εκτίμησης. Η προσθήκη αυτή, μακροπρόθεσμα, εξασφάλισε τη φήμη του μουσείου.

 

Βιβλιογραφία

·       https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%9C%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B5%CE%AF%CE%BF_%CE%9A%CE%B1%CE%BB%CF%8E%CE%BD_%CE%A4%CE%B5%CF%87%CE%BD%CF%8E%CE%BD_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%91%CE%BC%CE%B2%CE%AD%CF%81%CF%83%CE%B1%CF%82

·       https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%AD%CE%BB%CE%B3%CE%B9%CE%BF

Αυστρία - Σάλτσμπουργκ

 

από τον Βασίλη Τσιάγκο

Η Αυστρία βρίσκεται στην Κεντρική Ευρώπη και πρωτεύουσά της είναι η Βιέννη. Έχει περίπου 9 εκατομμύρια κατοίκους και συνορεύει με χώρες όπως η Γερμανία και η Ιταλία. Είναι κυρίως ορεινή χώρα και καταλαμβάνει μεγάλο μέρος των Άλπεων

Το Σάλτσμπουργκ βρίσκεται στη δυτική Αυστρία, κοντά στα σύνορα με τη Γερμανία, και έχει περίπου 155.000 κατοίκους. Είναι διάσημο για την παλιά του πόλη και την μουσική του παράδοση, καθώς εκεί γεννήθηκε ο γνωστός μουσικός Μότσαρτ. Στο κεντρικό σημείο της πόλης βρίσκεται το Φρούριο Χοενσάλτσμπουργκ, το οποίο αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης.

Το Φρούριο Χοενσάλτσμπουργκ βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου και είναι ένα από τα μεγαλύτερα και καλοδιατηρημένα μεσαιωνικά κάστρα της Ευρώπης, με μήκος 250 μέτρα και πλάτος 150 μέτρα. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1077 από τον Αρχιεπίσκοπο Γκέμπχαρντ φον Χέλφενσταϊν. Αρχικά, η οχύρωσή του ήταν πολύ απλή καθώς αποτελούνταν μόνο από ένα ξύλινο τείχος. Στη συνέχεια, όμως, επεκτάθηκε από τους Αρχιεπισκόπους του Σάλτσμπουργκ. Στους επόμενους αιώνες, προστέθηκαν περισσότερα τείχη και οχυρώσεις. Τον 15ο αιώνα δημιουργήθηκε μια εγκατάσταση που έμοιαζε με ένα σύγχρονο τελεφερίκ και θεωρείται ότι πρόκειται για την αρχαιότερη μορφή σιδηροδρομικής μεταφοράς παγκοσμίως. Το κάστρο πολιορκήθηκε μόνο μια φορά κατά τη διάρκεια του Γερμανικού Πολέμου των Χωρικών χωρίς όμως να καταληφθεί. Στις αρχές του 20ού αιώνα χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή, στην οποία κρατούνταν Ιταλοί αιχμάλωτοι πολέμου στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Στο εσωτερικό του υπάρχουν πολλές εντυπωσιακές αίθουσες διακοσμημένες με ξύλινες οροφές, τοιχογραφίες καθώς και κατοικίες πριγκίπων και τοπικών βασιλιάδων. Οι επισκέπτες έχουν επίσης την δυνατότητα να δουν παλιά όπλα και πανοπλίες που χρησιμοποιούνταν στον πόλεμο, αλλά και διάφορα άλλα εκθέματα από τον μεσαίωνα. Με αυτόν τον τρόπο μπορούν να μάθουν για την ιστορία της περιοχής. Επιπλέον, στην αυλή του κάστρου διοργανώνονται συχνά συναυλίες κλασικής μουσικής, που προσελκύουν πολλούς τουρίστες κάθε χρόνο. Σήμερα το φρούριο Χοενσάλτσμπουργκ αποτελεί σύμβολο της πόλης και είναι ένα από τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα της Αυστρίας.

 

Πηγές:

·        Chatgpt

·        Wikipedia

Σουηδία - Μάλμε

 

από τον Βασίλη Τσιάγκο

Η Σουηδία είναι μια χώρα στη Βόρεια Ευρώπη με πρωτεύουσά της την Στοκχόλμη. Έχει περίπου 10 εκατομμύρια κατοίκους και σχετικά μεγάλη έκταση. Αποτελείται από περισσότερες από 90.000 λίμνες και πολλά δάση.

Το Μάλμε (Malmö‎‎) είναι η τρίτη σε μέγεθος πόλη στη Σουηδία και βρίσκεται στο νοτιοδυτικό κομμάτι της χώρας. Βρίσκεται κοντά στη γέφυρα του Έρεσουντ (Öresund Bridge) που συνδέει τη χώρα με τη Δανία. Είναι μια σύγχρονη και πολυπολιτισμική πόλη με πολλά πάρκα, πανεπιστήμια και παραθαλάσσιες περιοχές. Τα τελευταία χρόνια έχει σημειώσει μεγάλη αν0άπτυξη με αποτέλεσμα να αποτελεί σημαντικό οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της περιοχής. Το σημαντικότερο αξιοθέατο της πόλης είναι ο ουρανοξύστης Turning Torso (Τέρνινγκ Τόρσο)

Το Turning Torso (Τέρνινγκ Τόρσο) είναι αναμφίβολα ο πιο γνωστός ουρανοξύστης της Malmö και ένα από τα πιο εντυπωσιακά κτίρια της Σουηδίας και γενικότερα της Σκανδιναβίας. Είναι το 3ο πιο ψηλό κτίριο της Ευρώπης, με ύψος 190 μέτρα και 54 ορόφους. Η κατασκευή του ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2001 και αφού διήρκησε 4 χρόνια άνοιξε επίσημα τις 27 Αυγούστου 2005. Το κτίριο είναι δομημένο σε εννέα τμήματα, που μαζί κάνουν μια στροφή περίπου 90 μοιρών από τη βάση ως την κορυφή. Η ιδέα για το σχήμα του προήλθε από ένα γλυπτό που αποτυπώνει την κίνηση του ανθρώπινου σώματος. Στην πραγματικότητα το κτήριο αυτό λειτουργεί κυρίως ως κατοικία, καθώς περιλαμβάνει πολυτελή διαμερίσματα, αλλά και χώρους γραφείων και συνεδριάσεων. Σήμερα, αποτελεί ένα σημαντικό παράδειγμα της σύγχρονης αρχιτεκτονικής της πόλης προσελκύοντας επισκέπτες από κάθε γωνιά του κόσμου οι οποίοι θέλουν να το θαυμάσουν για τον πρωτότυπο σχεδιασμό του. 

 

Πηγές:

·        Chatpgt

·        Wikipedia

Ουγγαρία - Ντέμπρετσεν

 από τον Δημήτρη Λιονάτο

ΟΥΓΓΑΡΙΑ

            Η Ουγγαρία βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της κεντρικής Ευρώπης, έχει ως πρωτεύουσα την Βουδαπέστη και η επίσημη γλώσσα της είναι τα ουγγρικά. Έχει πληθυσμό 9,5 εκατομμυρίων και έκταση 93.000χμ². Είναι μια από τις πιο ιστορικές χώρες της Ευρώπης και έχει προσφέρει πολλά στον ευρωπαϊκό πολιτισμό και κουλτούρα.    

 

 Ντέμπρετσεν

Η Πόλη

          Εκτός από την πρωτεύουσα της Ουγγαρίας, την Βουδαπέστη, υπάρχουν κι άλλες σημαντικές και ιστορικές πόλεις, αλλά αυτή που ξεχωρίζει είναι το Ντέμπρετσεν (Debrecen).

            Το Ντέμπρετσεν είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ουγγαρίας μετά τη Βουδαπέστη, βρίσκεται στο κέντρο Βόρειας μεγάλης πεδιάδας, μόλις μερικά χιλιόμετρα από τα ουγγρορουμανικά σύνορα και αποτελεί την πρωτεύουσα της περιφέρειας Χάιντου-Μπίχαρ. Κάθε χρόνο, διοργανώνονται στην πόλη τα φεστιβάλ τζαζ, φεστιβάλ της στρατιωτικής και χορωδιακής μουσικής και το φεστιβάλ των λουλουδιών. Το πανεπιστήμιό της διαθέτει διάφορα τμήματα, όπως Ιατρική, Οδοντιατρική και Φαρμακολογία και τα μαθήματα του παρακολουθούνται από 26.000 φοιτητές.

 

Η Ιστορία

          Η πόλη απέκτησε μεγαλύτερη ιστορική σημασία καθώς τα χωριά της περιοχής εγκαταλείφθηκαν μετά την Μογγολική εισβολή στην Ευρώπη ενώ, στα μέσα του 13ου αιώνα, γνώρισε ταχεία ανάπτυξη. Το 1361 ο Λουδοβίκος 'Α της Ουγγαρίας έδωσε στους πολίτες του Ντέμπρετσεν το δικαίωμα να επιλέγουν το συμβούλιο αλλά και τον δικαστή της πόλης, δίνοντάς τους, έτσι, ευκαιρίες για αυτοδιοίκηση. Στην πορεία των αιώνων, το Ντέμπρετσεν έχει αλλάξει πολλά χέρια, από το Βασίλειο της Ουγγαρίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, στο Πριγκιπάτο της Τρανσυλβανίας, την Αυστριακή Αυτοκρατορία και την Αυστροουγγαρία, έχει αποτελέσει σταυροδρόμι πολλών ευρωπαϊκών πολιτισμών και κουλτουρών.

Τέλος, το 1849 υπήρξε πρωτεύουσα της πόλης μετά την διαφυγή της επαναστατικής κυβέρνησης από την πρωτεύουσα Πέστη-Βούδα(σημερινή Βουδαπέστη). Τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς στην Εκκλησία Nagytemplom ανακηρύχθηκε ο εκθρόνιση των Αψβούργων και η ανεξαρτησία της Ουγγαρίας.

 

Το Σημαντικότερο Μνημείο

          Το σημαντικότερο μνημείο της πόλης είναι η Μεγάλη Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία του Ντέμπρετσεν. Η εκκλησία υπήρχε ήδη από τον Μεσαίωνα αλλά κάηκε και στην θέση της κτίστηκε μεταξύ των 1297-1311 η εκκλησία του Αγίου Αντρέα η οποία το 1564 καταστράφηκε ξανά από πυρκαγιά. Το 1624 οι, ήδη, Προτεστάντες κάτοικοι της πόλης ήθελαν να ξαναχτίσουν την εκκλησία του Αγίου Αντρέα, και έτσι έγινε. Η ανακατασκευή της τελείωσε το 1628 και το 1640-1642 κατασκευάστηκε ένας πύργος με καμπάνα τριών τόνων, φτιαγμένη από αυστριακές κανονόμπαλες. Το 1707, υπέστη σοβαρές ζημιές από τα αυτοκρατορικά στρατεύματα ενώ το 1802 ξανακάηκε από μια πυρκαγιά η οποία κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του Ντέμπρετσεν. Η κατασκευή της Μεγάλης Εκκλησίας ξεκίνησε στις 8 Απριλίου 1805, σχεδιάστηκε από τον Mihály Péchy αλλά τα σχέδια άλλαξαν πολλές φορές κατά την κατασκευή της κυρίως για οικονομικούς λόγους, ενώ η κατασκευή τελείωσε το 1827.

 

Βιβλιογραφία

https://el.wikipedia.org/wiki

https://el.wikipedia.org/wiki

https://en.wikipedia.org/wiki/Reformed_Great_Church_of_Debrecenen

Βουλγαρία - Φιλιππούπολη

 από τον Δημήτρη Λιονάτο

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

          Η Βουλγαρία βρίσκεται στην νοτιοανατολική Ευρώπη στην Βαλκανική χερσόνησο και βρέχεται στα ανατολικά από την Μαύρη Θάλασσα. Έχει πληθυσμό 6,5 εκατομμυρίων και έκταση 110χμ². Αποτελεί μια από τις παλαιότερες ευρωπαϊκές χώρες της γηραιάς ηπείρου έχοντας προσφέρει πολύ στην ανάπτυξη της ευρωπαϊκής κοινωνίας.

 

Φιλιππούπολη(Πλόβντιφ)

Η Πόλη

          Η Φιλιππούπολη (Πλόβντιφ στα Βουλγάρικα) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βουλγαρίας με 347.000 κατοίκους και αποτελεί σημαντικό οικονομικό, πολιτιστικό και εκπαιδευτικό κέντρο. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Έβρου, νοτιοανατολικά της Πρωτεύουσας (Σόφια) και ήταν παλαιότερα γνωστή ως “Η Επτάλοφη Πόλη” καθώς περιβαλλόταν από 7 λόφους. Σήμερα όμως απομένουν οι 6 καθώς ο ένας ισοπεδώθηκε με σκοπό την εξόρυξη συενίτη.

 

Η Ιστορία

Αρχαιότητα

          Υπάρχουν ίχνη κατοίκησης της πόλης από την Νεολιθική εποχή, περίπου το 6.000 π.Χ. όπως όμορφα αγγεία και καθημερινά αντικείμενα που αποδεικνύουν την ύπαρξη οικισμού στην περιοχή. Έχουν επίσης ανακαλυφθεί θρακικές νεκροπόλεις που ανήκουν στην 3η με 2η χιλιετία π.Χ. ενώ η ίδια η Φιλιππούπολη ιδρύθηκε μεταξύ της 2ης και 1ης χιλιετίας π.Χ. Καταστράφηκε 3 φορές, το 250 μ.Χ. από τους Γότθους του Κνίβα, το 441-442 από τους Ούννους του Αττίλα και το 471 από τους Γότθους του Θεοδώριχου Στράβωνα.

 

Νεότερη Ιστορία

          Μετά την λήξη Ρωσοτουρκικού Πολέμου, η Βουλγαρία χωρίστηκε στο Βασίλειο της Βουλγαρίας και την Ανατολική Ρουμελία, πρωτεύουσα της οποίας ήταν η Φιλιππούπολη. Μετά την ενοποίηση της Βουλγαρίας, η πόλη παρέμεινε η δεύτερη μεγαλύτερη και σημαντικότερη στη χώρα γνωρίζοντας μεγάλη βιομηχανική και οικονομική ανάπτυξη στις αρχές του 20ου αιώνα.

 

Το Σημαντικότερο Μνημείο

          Το κοινά αναγνωρισμένο ως σημαντικότερο μνημείο της Φιλιππούπολης είναι το Αρχαίο Ρωμαϊκό Θέατρο. Κατασκευάστηκε τον 1ο αιώνα μ.Χ. και αποτελεί ένα από τα καλύτερα διατηρημένα ρωμαϊκά θέατρα στον κόσμο. Έχει χωρητικότητα 5.000-7.000 ατόμων και βρίσκεται στους πρόποδες της οροσειράς της Ροδόπης. Οι θέσεις των θεατών περικυκλώνουν την σκηνή, έχει δηλαδή σχήμα πετάλου και έχει μήκος 26,5μ. Το θέατρο βρέθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ως αποτέλεσμα μιας κατολίσθησης η οποία προκλήθηκε από ανασκαφές στην περιοχή. Η αποκατάσταση του ρωμαϊκού θεάτρου στη Φιλιππούπολη θεωρείται ένα από τα καλύτερα επιτεύγματα της Βουλγαρικής Σχολής Συντήρησης και είναι ζωντανό παράδειγμα της προσφοράς των Ρωμαίων.

 

Βιβλιογραφία

https://el.wikipedia.org/wiki

https://el.wikipedia.org/wiki

https://en.wikipedia.org/wiki/Roman_theatre_of_Philippopolis

 

Το Κάστρο του Οθέλλο

 από την Aποστολία Μουρτζούκου

Η Κύπρος είναι ένα νησιώτικο κράτος στην ανατολική μεσόγειο κάπου στο σταυροδρόμι των τριών ηπείρων, της Ασίας, της Ευρώπης και της Αφρικής. Είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί στη Μεσόγειο με πρωτεύουσα την Λευκωσία. Το νησί αυτό έχει ιστορία μέχρι 9.000 ετών, με αποτέλεσμα να κατέχει πολλά παλιά και ανεκτίμητα μνημεία, βυζαντινές εκκλησίες και αρκετά παραδοσιακά χωριά.

Μια από τις πιο ιστορικές πόλεις της ανατολικής Κύπρου είναι η Αμμόχωστος. Η Αμμόχωστος είναι κατεχόμενη περιοχή από το 1974, όμως υπήρξε ένα πολύ σπουδαίο εμπορικό κέντρο και τουριστικός προορισμός πριν την εισβολή των Τούρκων.

Ένα από τα πιο εμβληματικά μεσαιωνικά μνημεία της Αμμόχωστου στην Κύπρο είναι το κάστρο του Οθέλλο. Αυτό το κάστρο αποτελεί σημαντικό και αναπόσπαστο μέρος των εντυπωσιακών τειχών της πόλης και συνδέεται άμεσα με την ιστορία της Λατινοκρατίας. Αρχικά χτίστηκε από τους Λουζινιανούς τον 14^ο αιώνα με σκοπό να προστατεύει το λιμάνι της Αμμόχωστου. Το 1492 το κάστρο ανακατασκευάστηκε από τους Ενετούς όταν κατέλαβαν την Κύπρο, μετατρέποντάς το σε ένα σύγχρονο πυροβολείο ώστε να αντέχει τις επιθέσεις από κανόνια. Διαθέτει τέσσερις κυκλικούς πύργους στις γωνίες του και περιβάλλεται από τη δική του τάφρο, γεγονός που το καθιστούσε «κάστρο μέσα στο κάστρο». Στο εσωτερικό του μέρος μπορεί κάποιος να δει τη μεγάλη αίθουσα και τους στρατώνες. Πάνω από την κεντρική είσοδό του δεσπόζει το ανάγλυφο του φτερωτού λιονταριού, σύμβολο δημοκρατίας της Βενετίας, μαζί με το όνομα του Ενετού κυβερνήτη Nicolo Foscari. Όσον αφορά την ονομασία του, το όνομα του προέρχεται από το έργο του Σαίηξπηρ «Οθέλλος» το οποίο διαδραματίζεται σε ένα λιμάνι της Κύπρου, παρόλο που δεν υπάρχει κάποια ιστορική απόδειξη ότι ο Οθέλλος υπήρξε, όμως ο πύργος συνδέθηκε παραδοσιακά με την πλοκή του δράματος. 

Πηγες:  https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%AC%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF_%CF84%CE%B7%CF%82_%CE%91%CE%BC%CE%BC%CE%BF%CF%87%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85

  

 

Mont Saint – Michel

 από την Aποστολία Μουρτζούκου

Η Γαλλία είναι μια από τις πιο θαυμαστές και επιδραστικές χώρες στον κόσμο, γνωστή για τον πολιτισμό ,την ιστορία και το φαγητό της. Πρωτεύουσά της το Παρίσι, το οποίο αποτελεί παγκόσμιο κέντρο τέχνης και μόδας. Ο πληθυσμός της εκτιμάται περίπου στα 69,1 εκατομμύρια κατοίκους.

Μια από τις πιο ιστορικές και γεωγραφικές περιοχές στη βορειοδυτική Γαλλία είναι η Νορμανδία. Γνωστή λόγω της πλούσιας μεσαιωνικής της κληρονομιάς και τον καθοριστικό της ρόλο στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Ιστορικά, υπήρξε το κέντρο ενός ισχυρού δουκάτου που επηρέασε την Ευρωπαϊκή ιστορία, με πιο γνωστό ηγέτη του τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή.

Ένα πανέμορφο και πολύ γνωστό μνημείο είναι το Mont Saint-Michel. Αυτό το μνημείο είναι μια εντυπωσιακή βραχώδης νησίδα στις ακτές της Νορμανδίας, γνωστή παγκοσμίως για το επιβλητικό μεσαιωνικό αβαείο που δεσπόζει στην κορυφή της. Επίσης, αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO και είναι ένα από τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα της χώρας, προσελκύοντας πάνω από 3 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως. Βασικό χαρακτηριστικό του είναι το φαινόμενο της παλίρροιας. Το νησί περιβάλλεται από τον κόλπο του Mont Saint-Michel, όπου εκεί σημειώνονται μερικές από τις ισχυρότερες παλίρροιες στην Ευρώπη. Κατά την πλημμυρίδα, το βουνό μοιάζει σαν να «επιπλέει» στο νερό, ενώ στην άμπωτη περιβάλλεται από άμμο. Η κατασκευή του αβαείου άρχισε το 708μ.Χ. μετά από ένα όραμα που Επισκόπου Aubert, στον οποίο εμφανίστηκε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. Στο πέρασμα των αιώνων υπήρξε ένα πολύ σημαντικό κέντρο προσκυνήματος, οχυρό που ποτέ δεν καταλήφθηκε κατά τον Εκατονταετή πόλεμο, αλλά και φυλακή κατά τη Γαλλική επανάστασή. Ένα ακόμα σπουδαίο χαρακτηριστικό του Mont Saint-Michel είναι το ότι συνδυάζει ρομανικό και γοτθικό ρυθμό. Το κεντρικό του κτήριο γνωστό ως ‘’La Merveille’’(το θαύμα) θεωρείται αριστούργημα της μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής και σχεδιάστηκε από τον Γουλιέλμο της Ντιζόν κατά τον 11^ο αιώνα.

 

Πηγές: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%B5_%CE%9C%CE%BF%CE%BD-%CE%A3%CE%B1%CE%B9%CE%BD-%CE%9C%CE%B9%CF%83%CE%AD%CE%BB

Το Μάριμπορ με το επιβλητικό του κάστρο

 από τον Πέτρο Τσιάγκο

Η Σλοβενία, είναι χώρα των Βαλκανίων. Στα δυτικά έχει μια μικρού μήκους ακτογραμμή στην Αδριατική θάλασσα. Έχει συνολική έκταση 20.273 τ.χλμ. και πληθυσμό 2.130.986 κατοίκους. Είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της είναι η Λιουμπλιάνα. Το Μάριμπορ με 113.747 πληθυσμό εκ των οποίων οι 97.500 είναι μόνιμοι κάτοικοι και έκταση 41 τ.χλμ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Σλοβενίας μετά την πρωτεύουσα Λιουμπλιάνα. Η πόλη διαθέτει διεθνές αεροδρόμιο, που είναι το δεύτερο μεγαλύτερο της χώρας. Το 1991 το Μάριμπορ έγινε μέρος της ανεξάρτητης Σλοβενίας.

Το Κάστρο του Μάριμπορ είναι ένα από τα σημαντικότερα και χαρακτηριστικότερα αξιοθέατα της πόλης. Το Κάστρο βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο του παλιού κέντρου της πόλης και στεγάζει το Περιφερειακό Μουσείο του Μάριμπορ . Χτίστηκε από τον Κόμη Μπράντις. Το κάστρο χτίστηκε αρχικά τον 15ο αιώνα ως οχυρωματικό έργο για την προστασία της πόλης από τις οθωμανικές επιδρομές. Η αρχιτεκτονική του είναι συνδυασμός μεσαιωνικής οχυρωματικής αρχιτεκτονικής, αναγεννησιακών στοιχείων και μεταγενέστερων μπαρόκ προσθηκών. Αρχικά ήταν περισσότερο φρούριο παρά παλάτι, αλλά με τον χρόνο μετατράπηκε σε αριστοκρατική κατοικία. Το Κάστρο του Μάριμπορ είχε στενή σχέση με τους κατοίκους ήδη από τον Μεσαίωνα, καθώς λειτουργούσε ως οχυρό που προστάτευε την πόλη από επιδρομές και πολέμους. Στη σύγχρονη εποχή, το κάστρο λειτουργεί ως μουσείο και πολιτιστικός χώρος, όπου πραγματοποιούνται εκθέσεις και εκδηλώσεις, διατηρώντας έτσι τη σύνδεσή του με την καθημερινή ζωή και την πολιτιστική δραστηριότητα των κατοίκων. Το κάστρο είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ανάπτυξη της πόλης, καθώς χτίστηκε κοντά στα παλιά τείχη και αποτέλεσε μέρος του αμυντικού συστήματος της πόλης. Με την επέκταση της πόλης, το κάστρο βρέθηκε στο ιστορικό κέντρο και ενσωματώθηκε στον αστικό ιστό. Σήμερα αποτελεί σημαντικό ιστορικό και τουριστικό σημείο της πόλης, συνδέοντας τη μεσαιωνική ιστορία του Μαρίμπορ με τη σύγχρονη πολιτιστική και αστική του ταυτότητα.

Τέλος, το κάστρο του Μάριμπορ αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό αξιοθέατο του Μάριμπορ, αναδεικνύει την πόλη και προσελκύει χιλιάδες τουρίστες ετησίως.

 

Βιβλιογραφία:

·       Wikipedia

·       ChatGPT

Η Κλαϊπέντα της Λιθουανίας

 από τον Βαγγέλη Τούμπα

Η Λιθουανία είναι μια βαλτική χώρα της Βορειοανατολικής Ευρώπης με πρωτεύουσα το Βίλνιους, γνωστή για την πλούσια δασώδη φύση της, την αρχιτεκτονική της και το γεγονός ότι αποτελεί το γεωγραφικό κέντρο της Ευρώπης. Η Κλαϊπέντα είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Λιθουανίας με πληθυσμό 187.442 κατοίκους. Είναι μια παραλιακή πόλη και συνορεύει ακτοπλοϊκώς  με τη Σουηδία, τη Δανία και τη Γερμανία.

Ένα από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της πόλης αυτής είναι το Λιθουανικό Θαλάσσιο Μουσείο. Το Λιθουανικό Θαλάσσιο Μουσείο βρίσκεται στην Κουρονική Χερσόνησο, κοντά στην Κλαϊπέντα και στεγάζεται σε ένα ανακαινισμένο φρούριο του 19ου αιώνα. Αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της περιοχής, προσφέροντας έναν συνδυασμό φυσικού τοπίου και ιστορικής αξίας. Από την ίδρυσή του, το 1979, έχει αναπτυχθεί σε έναν σύγχρονο χώρο μάθησης και ψυχαγωγίας, ιδανικό για επισκέπτες κάθε ηλικίας. Οι επισκέπτες μπορούν να θαυμάσουν ενυδρεία με είδη της Βαλτικής αλλά και των τροπικών θαλασσών, καθώς και ζώα όπως φώκιες και πιγκουίνους. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το δελφινάριο, όπου πραγματοποιούνται παραστάσεις με δελφίνια, ενώ το μουσείο διαθέτει επίσης εκθέσεις για τη ναυτική παράδοση και τη ζωή των ψαράδων. Συνολικά, αποτελεί έναν χώρο που συνδυάζει γνώση, φύση και ψυχαγωγία με μοναδικό τρόπο.

Πέρα από τις εκθέσεις του, το μουσείο διακρίνεται και για το έργο του στην έρευνα και στην προστασία της θαλάσσιας ζωής. Συμμετέχει ενεργά σε προγράμματα διάσωσης τραυματισμένων ζώων της Βαλτικής, κυρίως φωκιών, τις οποίες φροντίζει μέχρι να μπορούν να επιστρέψουν στο φυσικό τους περιβάλλον. Παράλληλα, διοργανώνει εκπαιδευτικά προγράμματα και διαδραστικές ξεναγήσεις για μαθητές και κοινό. Η θέση του, ανάμεσα σε αμμόλοφους και φυσικά τοπία, προσφέρει στους επισκέπτες μια ολοκληρωμένη εμπειρία που συνδυάζει την περιβαλλοντική ενημέρωση με την εξερεύνηση της φύσης.

Βιβλιογραφία: https://el.wikipedia.org/

Η Νάρβα της Εσθονίας

 από τον Βαγγέλη Τούμπα

Η Εσθονία είναι μια προηγμένη ψηφιακά χώρα της Βόρειας Ευρώπης, γνωστή για τη μεσαιωνική πρωτεύουσα Τάλιν, την εκτεταμένη φύση και το 1,3 εκατομμύριο κατοίκους της. Η Νάρβα είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Εσθονίας με πληθυσμό 54.000 κατοίκους περίπου. Βρίσκεται στο ανατολικότερο άκρο της χώρας και συνορεύει με τη Ρωσία. Η Νάρβα χαρακτηρίζεται από σοβιετική αρχιτεκτονική και ρωσόφωνο πληθυσμό.

Ένα από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της Νάρβα είναι το κάστρο Χέρμαν. Το κάστρο Χέρμαν ιδρύθηκε το 1256 από τους Δανούς και στις αρχές του 14ου αιώνα χτίστηκε το πρώτο πέτρινο κάστρο. Στη συνέχεια, αγοράστηκε από το γερμανικό Λιβονικό Τάγμα στις 29 Αυγούστου του 1346 και το κατείχε για μεγάλο μέρος της ιστορίας του. Το τείχος του κάστρου περιγράφεται ότι είχε τέσσερις πύλες: την Πύλη Βίρου στα δυτικά, την Πύλη Αγέλης (Κάργια) στα βόρεια, την Παλιά (Βάνα) Πύλη, που οδηγεί στο λιμάνι του ποταμού στα ανατολικά και το Νερό (Βέε) ή Μικρή Πύλη (Βάικε) στον νότο. Ο Πύργος Χέρμαν ολοκληρώθηκε, επίσης, την εποχή του Τάγματος, που χρειάστηκε άδεια για την ίδρυση του, από το Κάστρο Ιβάνγκοροντ και από τους Ρώσους αφού άγγιζε και την απέναντι πλευρά του ποταμού Νάρβα το 1492.

Στο τέλος της περιόδου του Τάγματος, ολοκληρώθηκε το τείχος της πόλης, οι πύλες ενισχύθηκαν με αυλές και αρκετοί παλιοί πύργοι τροποποιήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν ως πύργοι κανονιών. Δύο από αυτούς φαίνονται σήμερα, ανακατασκευασμένοι, στις γωνίες της δυτικής αυλής του κάστρου.

Βιβλιογραφία: https://el.wikipedia.org/

Η βιομηχανική κληρονομιά του Λουξεμβούργου

 από την Ευαγγελία Κλώτσικα

Το Λουξεμβούργο είναι κράτος της δυτικής Ευρώπης που βρίσκεται ανάμεσα στο Βέλγιο, τη Γερμανία και τη Γαλλία. Είναι ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τη 1^η Ιανουαρίου 1958 και έχει το προνόμιο να διατηρεί το υψηλότερο στον κόσμο κατά κεφαλήν εισόδημα, ένα από τα καλύτερα παγκοσμίως συστήματα στοιχειώδους και επαγγελματικής εκπαίδευσης, παράλληλα με εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό ανεργίας.

Η Ες-συρ-Αλζέτ (Esch-sur-Alzette)είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Λουξεμβούργου και η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη κοινότητα με 29.853. Βρίσκεται στα σύνορα με τη Γαλλία, στο νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας. Η Ες-συρ-Αλζέτ φιλοξενεί το Εθνικό Μουσείο της Αντίστασης, η οποία σχετίζεται με την αντίσταση στη γερμανική κατοχή κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Άλλα τουριστικά αξιοθέατα είναι το μεγάλο πάρκο και ο πύργος Μπέρβαρτ, ο οποίος χτίστηκε το 1621.

Το Blast Furnaces Belval είναι ένα ψηλό, επιβλητικό μνημείο από μέταλλο και ατσάλι που κυριαρχεί στην ατμόσφαιρα του μικρού Δουκάτου. Στις αρχές του 20^ου αιώνα μεταξύ 1909-1912 η εταιρία Gelsenkirchener Bergwerks έχτισε το ολοκαίνουργιο χαλυβουργείο Adolf-Emil. Λίγο αργότερα, η τεράστια άνοδος της χαλυβουργίας στη χώρα δημιούργησε την εταιρία κολοσσό ARBED, η οποία ανέλαβε την οικονομική διαχείριση των τριών μεγαλύτερων εργοστασίων χάλυβα στο Λουξεμβούργο, σημειώνοντας μεγάλα κέρδη. Αν και τα πράγματα έμοιαζαν πολύ δυσάρεστα στις αρχές του 1950, η κατάσταση βελτιώθηκε σημαντικά με την παραγωγή χάλυβα και μετάλλου να εκτοξεύεται στα ύψη, κυρίως εξαιτίας των απαιτήσεων ανοικοδόμησης όλων όσων άφησε πίσω του ο μεγαλύτερος ολοκληρωτικός πόλεμος στην ιστορία. Το Λουξεμβούργο βρέθηκε για άλλη μία φορά στο επίκεντρο και τα εργοστάσια του Belval στην δυτική άκρη της πόλης έγιναν σύμβολο της βιομηχανικής ανάπτυξης και της άνθησης στην οικονομία της χώρας.

 

Πηγές:

Wikipedia:

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%82-%CF%83%CF%85%CF%81-%CE%91%CE%BB%CE%B6%CE%AD%CF%84 

Travel.gr:

https://www.travel.gr/explore/apodrasi-sto-loyxemvoyrgo-6-axiotheata-s/

 

Το Όρχους στη Δανία και το Μουσείο τέχνης Aros

 από την Ευαγγελία Κλώτσικα

Η Δανία είναι μία από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι μέλος από τη 1^η Ιανουαρίου του 1973. Βρίσκεται στη Σκανδιναβία στη βόρεια Ευρώπη και έχει έκταση 43.094 τ. χλμ. και πληθυσμό 6.025.603 κατοίκους. Συνορεύει από ξηράς μόνο με τη Γερμανία, ενώ από θαλάσσης γειτνιάζει με τη Σουηδία, τη Νορβηγία, τη Βόρεια Θάλασσα και τη Βαλτική.

Το Όρχους (Aarhus) είναι η 2η μεγαλύτερη πόλη και ο μεγαλύτερος λιμένας στη Δανία, με 301.049 κατοίκους στη πόλη και 373.388 στον δήμο Όρχους. Βρίσκεται στην ανατολική ακτή της χερσονήσου της Γιουτλάνδης, στο κέντρο της Δανίας και είναι η έδρα του δήμου. Είναι μία από τις παλαιότερες πόλεις της Δανίας, αφού ιδρύθηκε κατά τον 8^ο αιώνα, στις αρχές της εποχής των Βίκινγκ. Τέλος η πόλη διαθέτει πολλά μουσεία, όπου σε αυτά περιλαμβάνονται δύο από τα μεγαλύτερα της χώρας, με βάση τον αριθμό των επισκεπτών, το Den Gamle By και το ARoS Aarhus Kunstmuseum.

To Μουσείο Τέχνης Aros είναι ένα μουσείο τέχνης στο Όρχους της Δανίας.  Ιδρύθηκε το 1859 και είναι το παλαιότερο δημόσιο μουσείο τέχνης στη Δανία, με βασικό σκοπό να αποτελέσει έναν σημαντικό πολιτιστικό χώρο για τη σύγχρονη και μοντέρνα τέχνη στη Δανία καθώς και να προβάλει τη τέχνη. Άνοιξε στις 7 Απριλίου 2004, με εκθέσεις σε ένα ολοκαίνουργιο μοντέρνο κτίριο, 10 ορόφων με συνολική επιφάνεια 20.700 τ.μ., σχεδιασμένο από τους Δανούς αρχιτέκτονες Schmidt, Hammer, και Lassen. Είναι επίσης ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία τέχνης στη Βόρεια Ευρώπη με συνολικά 624.000 επισκέπτες το 2023 και πάνω από 8.000 έργα τέχνης από τον 18^ο αιώνα μέχρι σήμερα. Το αρχιτεκτονικό όραμα του μουσείου ολοκληρώθηκε το 2011, με την προσθήκη του κυκλικού ουράνιου τόξου “Your rainbow panorama” του Ólafur Elíasson, έναν γυάλινο διάδρομο με χρωματιστό γυαλί, αυξάνοντας έτσι την επισκεψιμότητά του και κάνοντάς το ένα από τα πιο δημοφιλή μουσεία στη Δανία.

Πηγές:

Wikipedia: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%8F%CF%81%CF%87%CE%BF%CF%85%CF%82

https://en.wikipedia.org/wiki/ARoS_Aarhus_Kunstmuseum