Η ΙΣΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

 

Η ΙΣΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΛΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

 

 

 

Η θέση της γυναίκας σήμερα αναμφίβολα έχει βελτιωθεί σε σύγκριση με την θέση της πριν μερικούς αιώνες. Η καταπίεση και η ανισότητα των γυναικών  τον προηγούμενο αιώνα τις παρακίνησε να πραγματοποιούν ενεργές διαμαρτυρίες για να επιφέρουν την αλλαγή. Το 1908, 15.000 γυναίκες παρέλασαν στη Νέα Υόρκη απαιτώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερες αμοιβές και δικαίωμα ψήφου. Αν και σήμερα οι γυναίκες έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση, είναι ίσες με τους άντρες απέναντι στον νόμο, και έχουν δικαίωμα ψήφου, ακόμα δεν είναι  ίσες με τους άνδρες. Θεωρητικά, έχουν τα ίδια δικαιώματά, αλλά στην πράξη  αντιμετωπίζονται διαφορετικά.

          Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων είναι ένα εργαλείο για τη μέτρηση της προόδου της ισότητας των φύλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο αναπτύχθηκε από το EIGE. Επισημαίνει τομείς που χρειάζονται βελτίωση και, τελικά, υποστηρίζει τους υπεύθυνους στο να σχεδιάσουν πιο αποτελεσματικά μέτρα για την ισότητα των φύλων. Κάθε ευρωπαϊκή χώρα λαμβάνει μία βαθμολογία σύμφωνα με την ισότητα των δύο φύλων. Η χώρα με την υψηλότερη βαθμολογία είναι η Σουηδία με 82.0 , και με την χαμηλότερη είναι η Ρουμανία με 57.5. Η Ελλάδα βρίσκεται τρίτη από το τέλος με 59.3.

          Στην Σουηδία το 47% των θέσεων εξουσίας είναι γυναίκες, οι γυναίκες εργάζονται 3 χρόνια λιγότερο από τον μέσο άντρα, είναι κατά 15% πιο πιθανό να κάνουν δουλείες του σπιτιού, έχουν κατά 12%  περισσότερες πιθανότητες να τελειώσουν το πανεπιστήμιο, αλλά πληρώνονται 23.8% λιγότερο από τους άντρες.

          Στην Ρουμανία μόνο το 20% των θέσεων εξουσίας κατέχονται από γυναίκες, οι γυναίκες εργάζονται 7 χρόνια λιγότερο από τον μέσο άντρα, είναι κατά 28% πιο πιθανό να κάνουν δουλειές του σπιτιού, έχουν περισσότερες πιθανότητες να αποφοιτήσουν από το πανεπιστήμιο κατά 1%, και αμείβονται 27.3% λιγότερο από τους άντρες στην εργασία τους.

          Τέλος, στην Ελλάδα το 21% των θέσεων εξουσίας έχουν γυναίκες, οι γυναίκες δουλεύουν 7 χρόνια λιγότερο από τους άντρες, έχουν 38% περισσότερες πιθανότητες να κάνουν τις δουλειές του σπιτιού, έχουν ίσες πιθανότητες να αποφοιτήσουν (26%), αλλά αμείβονται 41.3% λιγότερο στην εργασία τους από τους άντρες. 

Έτσι, συμπεραίνουμε πως αν και υπάρχει σχεδόν απόλυτη ισονομία μεταξύ των δύο φύλων σήμερα,  δεν έχει επιτευχθεί ακόμα η εξίσωση τους. Για να υπάρξει η πραγματική ισότητα των δύο φύλων πρέπει να λησμονήσουμε σαν κοινωνία τις αναχρονιστικές αντιλήψεις και να  αγωνιστούμε όλοι για το κοινό καλό.

 

-Σοφία Μωραΐτη

 

 

Πηγές: https://eige.europa.eu/gender-equality-index/2024

https://socialpolicy.gr/2014/03/χρονολόγιο-της-πορείας-διεκδίκησης-τ.html

 

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ

 ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ – ΑΙΤΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

ΑΙΤΙΑ
Ο ρατσισμός έχει πολλές και σύνθετες αιτίες, που πηγάζουν τόσο από ατομικό όσο και από κοινωνικό και ιστορικό επίπεδο. Οι βασικότερες αιτίες περιλαμβάνουν:

1. Άγνοια και έλλειψη παιδείας: Η άγνοια για άλλους πολιτισμούς, έθνη ή κοινωνικές ομάδες οδηγεί συχνά σε φόβο και προκατάληψη.
2. Φόβος του διαφορετικού: Πολλοί άνθρωποι τείνουν να απορρίπτουν το «άλλο» ή το «ξένο», θεωρώντας το απειλή για την ταυτότητα ή την ασφάλειά τους.
3. Οικονομικός ανταγωνισμός: Σε περιόδους κρίσης ή ανεργίας, κάποιες ομάδες στοχοποιούνται ως υπεύθυνες για την οικονομική δυσπραγία (π.χ. μετανάστες, μειονότητες).
4. Κοινωνικά στερεότυπα και προκαταλήψεις: Αυτά διαιωνίζονται μέσω των ΜΜΕ, της οικογένειας και του σχολείου και διαμορφώνουν αρνητικές εικόνες για ορισμένες ομάδες.
5. Πολιτική χειραγώγηση: Ορισμένες πολιτικές δυνάμεις προωθούν ρατσιστικά αφηγήματα για να κερδίσουν ψήφους ή να ελέγξουν τη δημόσια γνώμη.
6. Ιστορικές ανισότητες και αποικιοκρατία: Παλαιά συστήματα καταπίεσης (όπως η δουλεία ή η αποικιοκρατία) έχουν αφήσει βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις ανωτερότητας ή κατωτερότητας.

Έλλειψη επαφής με άλλες ομάδες: Η απομόνωση οδηγεί σε στερεοτυπικές εικόνες, καθώς δεν υπάρχει άμεση επαφή για να καταρριφθούν οι μύθοι.

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

Οι συνέπειες του ρατσισμού είναι πολυεπίπεδες και επηρεάζουν τόσο τα άτομα που υφίστανται διακρίσεις όσο και το σύνολο της κοινωνίας. Παρακάτω παρατίθενται οι κυριότερες:

🧍‍♂️ Ατομικές συνέπειες

1. Ψυχολογικά προβλήματα: Άγχος, κατάθλιψη, μειωμένη αυτοεκτίμηση, ψυχικό τραύμα.
2. Περιορισμένες ευκαιρίες: Δυσκολίες στην πρόσβαση στην εκπαίδευση, στην εργασία ή στην υγειονομική περίθαλψη.
3. Κοινωνικός αποκλεισμός: Περιθωριοποίηση, απομόνωση και αίσθηση ότι το άτομο δεν ανήκει.
4. Βία και κακομεταχείριση: Ρατσιστικές επιθέσεις, λεκτική ή σωματική βία.
   
   

4. ---

🏙️ Κοινωνικές συνέπειες

1. Διάσπαση της κοινωνικής συνοχής: Δημιουργία «εμείς και οι άλλοι», ενίσχυση της δυσπιστίας και του μίσους.
2. Ανισότητες: Διαιώνιση κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων μεταξύ πληθυσμιακών ομάδων.
3. Ριζοσπαστικοποίηση: Ο ρατσισμός μπορεί να οδηγήσει τόσο σε εξτρεμιστικές ιδεολογίες όσο και σε κοινωνικές εντάσεις ή συγκρούσεις.
4. Απώλεια ταλέντου και δυναμικού: Άτομα με ικανότητες αποκλείονται άδικα από την κοινωνική και επαγγελματική πρόοδο.

---

🌍 Οικονομικές συνέπειες

1. Μείωση παραγωγικότητας: Όταν κάποιοι πολίτες αποκλείονται λόγω ρατσισμού, περιορίζεται η οικονομική αξιοποίηση των δυνατοτήτων τους.
2. Αύξηση δημόσιου κόστους: Αντιμετώπιση των συνεπειών του κοινωνικού αποκλεισμού (π.χ. υγεία, πρόνοια, εγκληματικότητα) επιβαρύνει το κράτος.

---

⚖️ Πολιτικές συνέπειες

1. Υπονόμευση της δημοκρατίας: Ο ρατσισμός έρχεται σε αντίθεση με τις θεμελιώδεις αρχές της ισότητας και της δικαιοσύνης.
2. Ενίσχυση ακραίων πολιτικών δυνάμεων: Ο ρατσιστικός λόγος συχνά χρησιμοποιείται για πολιτική σκοπιμότητα, οδηγώντας στην άνοδο του
   φανατισμού.
   
   
   
   
   
   ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ

Η αντιμετώπιση του ρατσισμού απαιτεί συντονισμένες ενέργειες σε ατομικό, κοινωνικό, πολιτικό και θεσμικό επίπεδο. Ακολουθούν οι βασικότεροι τρόποι:

---

🧠 1. Εκπαίδευση και ενημέρωση

• Παιδεία για τη διαφορετικότητα από το σχολείο: διδασκαλία σεβασμού, ανεκτικότητας και πολυπολιτισμικότητας.
• Καταπολέμηση στερεοτύπων μέσω μαθημάτων ιστορίας, κοινωνιολογίας και ανθρώπινων δικαιωμάτων.
• Ενημερωτικές καμπάνιες από ΜΜΕ και φορείς, με στόχο την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης.

---

🤝 2. Προώθηση του διαλόγου και της επαφής

• Διαπολιτισμικές δράσεις (π.χ. φεστιβάλ, πολιτιστικά προγράμματα) που φέρνουν σε επαφή διαφορετικές ομάδες.
• Ομαδικά έργα και προγράμματα σε σχολεία, γειτονιές και χώρους εργασίας που ενισχύουν τη συνεργασία και την κατανόηση.

---

⚖️ 3. Νομικά μέτρα και θεσμική προστασία

• Εφαρμογή νόμων κατά των διακρίσεων (π.χ. στο χώρο εργασίας, στη στέγαση, στην παιδεία).
• Καταγραφή και τιμωρία ρατσιστικών εγκλημάτων με αυστηρότητα.
• Στήριξη των θυμάτων ρατσισμού με νομική και ψυχολογική βοήθεια.

---

🏛️ 4. Πολιτική και θεσμική δράση

• Καθολική συμμετοχή όλων των ομάδων στη λήψη αποφάσεων (συμμετοχή σε κόμματα, συμβούλια κ.ά.).
• Καταπολέμηση της ξενοφοβικής ρητορικής από πολιτικούς και δημόσια πρόσωπα.
• Στήριξη ΜΚΟ και φορέων που δραστηριοποιούνται κατά του ρατσισμού.

---

🧍‍♀️ 5. Ατομική ευθύνη και δράση

• Αυτοκριτική και ενσυναίσθηση: αναγνώριση και αποδόμηση των δικών μας προκαταλήψεων.
• Μη ανοχή στη ρατσιστική συμπεριφορά: παρέμβαση όταν γινόμαστε μάρτυρες διακρίσεων ή επιθέσεων.
• Υπεράσπιση των θυμάτων: στήριξη με λόγια και πράξεις.
  
  

Ουζουνίδης  Νεόφυτος
Μιχαλόπουλος Διονύσης
Παπαδόπουλος Κωνσταντίνος

Προστασία των Δικαιωμάτων του Παιδιού στην Ελλάδα: Προκλήσεις και Επιπτώσεις

Η διασφάλιση της προστασίας των δικαιωμάτων των παιδιών παραμένει ένα κρίσιμο καθήκον για τα έθνη σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Παρά τις συντονισμένες προσπάθειες για τη διασφάλιση της ευημερίας των νέων της, η Ελλάδα αντιμετωπίζει διάφορες προκλήσεις που εμποδίζουν τη συνολική εφαρμογή των δικαιωμάτων των παιδιών.

Μία από τις πρωταρχικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα είναι το επίμονο ζήτημα της παιδικής φτώχειας, το οποίο επηρεάζει σημαντικά την πρόσβαση των παιδιών στην εκπαίδευση, την υγειονομική περίθαλψη και τις κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης. Αυτή η δυσάρεστη κατάσταση επιδεινώνεται από την πρόσφατη οικονομική ύφεση, η οποία έχει ασκήσει πρόσθετη πίεση στις ευάλωτες οικογένειες, θέτοντας κατά συνέπεια σε κίνδυνο την ευημερία των παιδιών τους. Επιπλέον, οι περιπτώσεις παιδικής εργασίας και εκμετάλλευσης εξακολουθούν να επιμένουν, απαιτώντας αυξημένη επαγρύπνηση και επιβολή των υφιστάμενων νόμων.

Για να αντιμετωπίσει αυτές τις προκλήσεις, η Ελλάδα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην ανάπτυξη και εφαρμογή ολοκληρωμένων πολιτικών που στοχεύουν στις βαθύτερες αιτίες της παιδικής φτώχειας, της εκμετάλλευσης και της παραμέλησης. Η ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ Μ.Κ.Ο. και διεθνών φορέων είναι απαραίτητη για τη διαμόρφωση αποτελεσμάτων. Επιπλέον, η επένδυση σε εκπαιδευτικά προγράμματα και κοινωνικές υπηρεσίες, παράλληλα με την ενίσχυση των συστημάτων παιδικής προστασίας, είναι ανάγκη για τη διασφάλιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων κάθε παιδιού.

Συμπερασματικά, ενώ η Ελλάδα αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις στη διασφάλιση των δικαιωμάτων των παιδιών, υπάρχει μία ευκαιρία για ουσιαστική πρόοδο μέσω ενός συνδυασμού ισχυρών πολιτικών και μίας συνεργατικής προσέγγισης. Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών δεν είναι μόνο νομική υποχρέωση αλλά και ηθική για την προώθηση μίας δίκαιης και ισότιμης κοινωνίας.

                                          Γιαννακούδης Δημήτριος

Βιβλιογραφία

Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού. unicef.org

Προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο. ddp.gr

Άρθρο 24 - Δικαιώματα του παιδιού. fra.europa.eu

Προστασία και προώθηση των δικαιωμάτων του παιδιού. europarl.europa.eu

Καταπάτηση των δικαιωμάτων στις αναπτυσσόμενες χώρες

Εδώ και πολλές δεκαετίες, εκατομμύρια άνθρωποι μάχονται καθημερινά για την θέσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ολόκληρο τον κόσμο. Τα ανθρώπινα δικαιώματα ορίζονται ως κάποια βασικά δικαιώματα και προνόμια τα οποία έχει ο άνθρωπος από την γέννησή του και ανεξαρτήτως καταγωγής, φύλου, χρώματος ή θρησκεύματος. Τα δικαιώματα αυτά είναι ιερά και απαράβατα. Ωστόσο, αναπτυσσόμενες χώρες μαστίζονται από την ισχυρή παραβίαση των δικαιωμάτων αυτών. Διάφοροι παράγοντες και ατυχείς συγκυρίες έχουν αναγάγει αυτό το αποτέλεσμα και οι μάχες συνεχίζονται καθημερινά για την καταπολέμηση της αδικίας αυτής.

Οι αναπτυσσόμενες ή αλλιώς τριτοκοσμικές χώρες πλήττονται από την παραβίαση των δικαιωμάτων τους για πολλούς λόγους. Αρχικά, το χαμηλό βιοτικό επίπεδο των πολιτών διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο σε όλο αυτό, καθώς με την έλλειψη χρηματικών πόρων εκλείπουν και τα απολύτως απαραίτητα όπως η τροφή, η στέγαση, το νερό και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Αυτό αποδίδεται στην εκμετάλλευση που βιώνουν από ισχυρότερες χώρες του βορρά, οι οποίες υποδύονται πως βοηθούν τις χώρες αυτές, ενώ στην πραγματικότητα τις χρησιμοποιούν για να ληστέψουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές που διαθέτουν αλλά και να επιβάλλουν σκληρή εργασία στους άπορους κατοίκους τους.

Ένας ακόμη λόγος της παραβίασης των δικαιωμάτων αφορά τη δομή και τη λειτουργία του  πολιτικού και κοινωνικού τους συστήματος. Οι άνθρωποι αυτοί, εξαιτίας των προαναφερθέντων στερούνται σε μεγάλο βαθμό το δικαίωμα στη μόρφωση. Με αυτόν τον τρόπο, πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης και δουλείας και αδυνατούν να αναζητήσουν εργασία. Ακόμη, η κυβέρνηση βρίσκεται στα χέρια σκληρών δικτατόρων οι οποίοι επιβάλλουν τυραννικά καθεστώτα με ακραίες νομοθεσίες και τιμωρίες, που από μόνο του αυτό καταπατά το βασικό δικαίωμα της ελευθερίας και υποβιβάζει τον άνθρωπο σε υποχείριο των ισχυρών. Ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, όπως τα γυναικόπαδα, διαγράφονται εντελώς από την εικόνα, στερούμενες πρακτικά από κάθε δικαίωμα. Αυτό οδηγεί και στην ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας στις χώρες αυτές καθώς δε υπάρχει άλλο μέσο επιβίωσης.

Κλείνοντας, συμπεραίνουμε πως τα ανθρώπινα δικαιώματα θεωρούνται αυτονόητα για τις ισχυρές χώρες με όλες τις οικονομικές ανέσεις. Στην πραγματικότητα, όμως, αποτελούν ένα άφταστο όνειρο για τους κατοίκους των τριτοκοσμικών χωρών οι οποίοι έχουν μετατραπεί σε μηχανές για τους ισχυρούς και δεν έχουν την ευκαιρία να ζήσουν μια κανονική, άνετη και ευτυχισμένη ζωή.

                            Αθανασιάδου Γωγώ

ΠΗΓΕΣ: 

http://lyk-ag-triad.arg.sch.gr/drupal/?q=el/node/181

https://lykeiodoukas.wordpress.com/2019/11/14/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b2

%ce%af%ce%b1%cf%83%ce%b7-

%ce%b1%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%af%ce%bd%cf%89%ce%bd-

%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1%ce%b9%cf%89%ce%bc%ce%ac%cf%84%cf%89%ce%bd/

« ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»

Τα δικαιώματα των εργαζομένων αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο κάθε ακμάζουσας και δίκαιης κοινωνίας. Διασφαλίζουν ότι οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται δίκαια, λαμβάνουν αξιοπρεπείς μισθούς και εργάζονται σε ασφαλείς συνθήκες. Στην Ελλάδα, η προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων έχει ένα πλούσιο ιστορικό πλαίσιο και σήμερα διέπεται από ένα σύνολο νόμων και κανονισμών που αποσκοπούν στη διασφάλιση της ευημερίας του εργατικού δυναμικού.

Σε αυτό το άρθρο, θα εμβαθύνουμε στην ιστορική εξέλιξη, το νομικό πλαίσιο και τις θεμελιώδεις πτυχές των δικαιωμάτων των εργαζομένων στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα έχει μακρά ιστορία εργατικών κινημάτων και υπεράσπισης των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι τα ταραχώδη γεγονότα της δεκαετίας του 1970, τα εργατικά συνδικάτα και οι απεργίες των εργαζομένων έχουν διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση του εργασιακού τοπίου. Ο Ελληνικός Εργατικός Κώδικας, μεταξύ άλλων νόμων και κανονισμών, παρέχει τη νομική βάση για τα δικαιώματα των εργαζομένων στη χώρα. Τα εργατικά συνδικάτα, όπως η ΓΣΕΕ (Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας), διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στον επηρεασμό και την υπεράσπιση της εργατικής νομοθεσίας. Οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα έχουν δικαίωμα σε θεμελιώδη δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος συλλογικής διαπραγμάτευσης, ίσης αμοιβής για ίση εργασία και του δικαιώματος σε ασφαλείς συνθήκες εργασίας. Η κυβέρνηση επιβάλλει αυτά τα δικαιώματα μέσω επιθεωρητών εργασίας και δικαστηρίων. 

Η τυπική εργάσιμη εβδομάδα στην Ελλάδα είναι συνήθως 5 ημέρες, με 8 ώρες την ημέρα, δηλαδή 40 ώρες την εβδομάδα. Υπάρχουν κανονισμοί υπερωριών για τον περιορισμό των υπερβολικών ωρών εργασίας. Οι υπερωρίες ρυθμίζονται από το νόμο και οι εργαζόμενοι δικαιούνται διάφορες μορφές άδειας, όπως ετήσια άδεια, αναρρωτική άδεια και άδεια μητρότητας. Η Ελλάδα έχει κατώτατο μισθό, ο οποίος υπόκειται σε αλλαγές. Συγκεκριμένα, από το 2022, ο μηνιαίος κατώτατος μισθός στην Ελλάδα ήταν 650 ευρώ. Το ποσό αυτό μπορεί να διαφέρει ανάλογα με την ηλικία και την εμπειρία του εργαζομένου. Παράλληλα, οι μέσοι μισθοί ποικίλλουν ανάλογα με τη βιομηχανία και την τοποθεσία. Υπάρχουν κανονισμοί σχετικά με τις πληρωμές μισθών, τα μπόνους και την αποζημίωση απόλυσης σε περίπτωση τερματισμού. 

Η ελληνική κυβέρνηση δίνει μεγάλη έμφαση στην ασφάλεια και την υγεία στο χώρο εργασίας. Υπάρχουν νόμοι που διασφαλίζουν ότι οι εργοδότες παρέχουν ένα ασφαλές και υγιές εργασιακό περιβάλλον. Επιπλέον, η Ελλάδα διαθέτει σύστημα κοινωνικής πρόνοιας που παρέχει στήριξη σε ανέργους και μειονεκτούντα άτομα. Τα κοινωνικά προγράμματα αποτελούν σημαντική συνιστώσα του πλαισίου εργασιακών δικαιωμάτων. Οι πρόσφατες εξελίξεις αποσκοπούν στην περαιτέρω ενίσχυση αυτών των κανονισμών. Η Ελλάδα έχει αυστηρούς νόμους κατά των διακρίσεων στο χώρο εργασίας με βάση παράγοντες όπως το φύλο, η ηλικία και η αναπηρία. Συνεχίζονται οι προσπάθειες για την προώθηση των ίσων ευκαιριών και της διαφορετικότητας στην αγορά εργασίας. 

Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει αλλαγές και έχουν προταθεί μεταρρυθμίσεις στην ελληνική εργατική νομοθεσία, αντιμετωπίζοντας ζητήματα όπως η ανεργία και η ασφάλεια της εργασίας. Οι προκλήσεις περιλαμβάνουν την αντιμετώπιση της άτυπης αγοράς εργασίας και την επίτευξη ουσιαστικότερης προστασίας των εργαζομένων.

Στην Ελλάδα, τα δικαιώματα των εργαζομένων δεν είναι μόνο ζήτημα νομικού πλαισίου, αλλά και αντανάκλαση των αξιών και της δέσμευσης ενός έθνους για κοινωνική δικαιοσύνη. Καθώς το εργασιακό τοπίο συνεχίζει να εξελίσσεται, η ελληνική κυβέρνηση και τα εργατικά συνδικάτα συνεργάζονται για να διασφαλίσουν την προστασία και την προώθηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Κατανοώντας το ιστορικό πλαίσιο, το νομικό πλαίσιο και τις θεμελιώδεις πτυχές των δικαιωμάτων των εργαζομένων στην Ελλάδα, μπορούμε να εκτιμήσουμε τον συνεχιζόμενο αγώνα για εργασιακή δικαιοσύνη και κοινωνική ισότητα.

                       Μπαλόμπας Κωνσταντίνος

Βιβλιογραφία: Έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ για την ελληνική οικονομία το πρώτο εξάμηνο του 2023, Άρθρο του δικηγόρου Ιάσωνα Σκούρτζη για τα δικαιώματα των εργαζομένων στην ιστοσελίδα ‘‘my Job now.gr’’

Πρόσφυγες στην Ελλάδα: Ανθρωπιστική Κρίση, Πείνα και Δομές Φιλοξενίας

 Η παγκόσμια προσφυγική κρίση έχει προκαλέσει σοβαρές ανθρωπιστικές επιπτώσεις στην Ελλάδα, μια χώρα που έχει γίνει κύριος προορισμός για πρόσφυγες από διάφορες περιοχές του κόσμου. Ο στόχος των δομών φιλοξενίας είναι να παρέχουν ασφάλεια και υποστήριξη, αλλά η κατάσταση που βιώνουν πολλοί πρόσφυγες στις δομές είναι συχνά ανησυχητική.

Η προσφυγική κρίση στην Ελλάδα έχει επιδεινώσει τα προβλήματα πρόσβασης σε επαρκή τροφή. Σύμφωνα με πληροφορίες από διάφορες πηγές, πολλοί πρόσφυγες διαμένουν σε καταυλισμούς και δομές φιλοξενίας και αντιμετωπίζουν προβλήματα πείνας και διατροφικής ανεπάρκειας.

Με την εξέλιξη της προσφυγικής κρίσης, οι δομές φιλοξενίας στην Ελλάδα βρίσκονται υπό σημαντική πίεση. Πολλές από αυτές τις δομές βρίσκονται σε κατάσταση απόλυτης ανάγκης και εξαντλημένες στην προσπάθειά τους να ανταποκριθούν στις αυξημένες ανάγκες των προσφύγων. Αυτό έχει οδηγήσει σε υποβάθμιση των συνθηκών διαβίωσης, με επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική υγεία των προσφύγων. 

Οι πρόσφυγες που ζουν σε αυτές τις δομές αντιμετωπίζουν πολλαπλές προκλήσεις, όπως η ανεργία, η ανεπάρκεια υγειονομικής περίθαλψης και η αντιμετώπιση ψυχολογικών θεμάτων. Σε πολλές περιπτώσεις, η ανασφάλεια για το μέλλον, καθώς και η έλλειψη ενημέρωσης σχετικά με το κατάστασή τους δημιουργούν ακόμη περισσότερο άγχος και αβεβαιότητα.

Πέρα από την αντιμετώπιση της πείνας, είναι αναγκαίο να εξεταστούν και άλλες διαστάσεις της ανθρωπιστικής κρίσης που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες. Η παροχή στέγης, υγειονομικής περίθαλψης και ψυχοκοινωνικής υποστήριξης είναι εξίσου σημαντικές για τη βελτίωση της κατάστασής τους και την ενίσχυση της ενσωμάτωσής τους στην κοινωνία.

Συνοψίζοντας, η προσφυγική κρίση στην Ελλάδα απαιτεί μια ολοκληρωμένη ανθρωπιστική προσέγγιση που θα εστιάσει όχι μόνο στην αντιμετώπιση της πείνας, αλλά και σε πτυχές όπως η στέγη, η υγεία και η ψυχοκοινωνική υποστήριξη. Η προστασία των δικαιωμάτων και η ανθρωπιστική πρόνοια των προσφύγων πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα, ώστε να εξασφαλιστεί ότι αυτοί που έχουν υποφέρει από τον πόλεμο και τη διωγμένες έχουν την ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή στη νέα τους πατρίδα, την Ελλάδα.

                         Φοίβος Γεωργιάννος-Ταβλαρίδης

Πηγές:

https://rsaegean.org/el/efugeesgr-humanitarian-crisis-and-hunger/

https://www.epohi.gr/article/46386/prosfygikes-domes-sta-nhsia-mayres-trypes-gia-

themeliodh-dikaiomata

https://e-thessalia.gr/monimos-katavlismos-prosfygon-ellada-osi-benoun-sti-chora-

egklovizonte/

https://www.kar.org.gr/2017/04/30/guardian-katavlismi-prosfygon-sti-chio-to-vromiko-

mystiko-tis-evropis/

Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ (1864-1948)

 

 Παλιότερα σε πολλές χώρες δε δίσταζαν να στερήσουν από τον πολίτη ακόμη και τα πιο βασικά του δικαιώματά του. Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι ακόμα αναγνωρισμένα από όλους. Η ισότητα δεν έχει αναπτυχθεί από μόνη της, αλλά επειδή μερικοί άνθρωποι έχουν  προτάξει το ανάστημά τους και έχουν παλέψει γι’ αυτήν.

Το 1864, δεκαέξι Ευρωπαϊκές χώρες και πολλές πολιτείες της Αμερικής βρέθηκαν σε μια διάσκεψη στη Γενεύη, με πρωτοβουλία της Επιτροπής της Γενεύης. Η διπλωματική διάσκεψη έγινε με σκοπό την υιοθέτηση σύμβασης για τη θεραπεία των τραυματιών πολέμου. Οι κύριες αρχές που διατυπώθηκαν σ’ αυτή τη Σύμβαση και διατηρήθηκαν από τις επόμενες Συμβάσεις της Γενεύης προέβλεπαν την υποχρέωση παροχής περίθαλψης στο ασθενές και τραυματισμένο στρατιωτικό προσωπικό με σεβασμό και χωρίς διακρίσεις, καθώς και την υιοθέτηση χαρακτηριστικής ένδειξης στα μέσα μεταφοράς του ιατρικού προσωπικού και στον εξοπλισμό τους, έναν κόκκινο σταυρό σε λευκό φόντο.

Τον Απρίλιο του 1945, εκπρόσωποι από πενήντα χώρες συναντήθηκαν στο Σαν Φρανσίσκο γεμάτοι αισιοδοξία και ελπίδα. Ο στόχος της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τη Διεθνή Οργάνωση ήταν να δημιουργήσει ένα διεθνές σώμα για την προώθηση της ειρήνης και την αποτροπή μελλοντικών πολέμων. Οι λαοί των Ηνωμένων Εθνών ήταν αποφασισμένοι να σώσουν τις μελλοντικές γενιές από τη μάστιγα του πολέμου, η οποία δυο φορές στο διάστημα της ζωής τους επέφερε θλίψη στους ανθρώπους.

Μέχρι το 1948, η νέα Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών είχε τραβήξει την προσοχή ολόκληρου του κόσμου. Η Επιτροπή ξεκίνησε τον σχεδιασμό του εγγράφου που θα γινόταν η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η έμπνευσή του αποδόθηκε στην Ελέανορ Ρούσβελτ. Η Διακήρυξη δηλώνει κατηγορηματικά τα εγγενή δικαιώματα όλων των ανθρωπίνων όντων: «Η αδιαφορία και περιφρόνηση των ανθρωπίνων δικαιωµάτων οδήγησαν σε πράξεις βαρβαρότητας που εξεγείρουν την ανθρώπινη συνείδηση, και η προοπτική ενός κόσµου όπου οι άνθρωποι θα είναι ελεύθεροι να µιλούν και να πιστεύουν, λυτρωμένοι από τον τρόµο και την αθλιότητα, έχει διακηρυχθεί ως η πιο υψηλή επιδίωξη του ανθρώπου. Όλοι οι άνθρωποι γεννήθηκαν ελεύθεροι και ίσοι όσον αφορά την αξιοπρέπεια και τα δικαιώµατά τους».

                                  ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΜΑΡΙΑ ΝΤΑΒΑ

Η σκοτεινή αλήθεια πίσω από το ΄΄Fast Fashion΄΄

Η βιομηχανία της γρήγορης μόδας έχει κερδίσει την συμπάθεια των καταναλωτών ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες. Οι εξαιρετικά χαμηλές τιμές και το γεγονός πως συμβαδίζουν με τις καινούριες τάσεις, κάνουν αυτά τα καταστήματα ιδιαίτερα δελεαστικά στο καταναλωτικό κοινό. Για παράδειγμα, όταν ακούς Shein ή Zara, σου έρχεται στο μυαλό ένα φθηνό τζιν, ένα άνετο πουλόβερ ή ένα κομψό βραδινό φόρεμα. Έχεις, όμως, αναρωτηθεί ποτέ τι προηγήθηκε για να έρθει αυτό το προϊόν στο μαγαζί της γειτονιάς σου;

Αρχικά, η γρήγορη μόδα παραβιάζει τα δικαιώματα του ανθρώπου, καθώς το μεγαλύτερο μέρος των ρούχων που παράγει μία βιομηχανία Fast Fashion κατασκευάζεται στην Ινδία και το Μπαγκλαντές, όπου οι εταιρίες εκμεταλλεύονται στο έπακρο το εργατικό δυναμικό. Εκεί, οι εργάτες δουλεύουν πάνω από 18 ώρες κάτω από άθλιες και αντίξοες συνθήκες για έναν μισθό που δεν αγγίζει καν τον βασικό. Αυτό που θα σας σοκάρει, όμως, περισσότερο είναι πως σε πάρα πολλές περιπτώσεις, μεγάλο μέρος των εργαζομένων αποτελούνται από ανήλικα παιδιά που εργάζονται πολλές ώρες για ελάχιστα ως και καθόλου χρήματα.

Παράλληλα, χάρη στη γρήγορη μόδα, στο τέλος κάθε σεζόν χιλιάδες απούλητα ρούχα καταστρέφονται και πετιούνται χωρίς να ανακυκλώνονται λόγω της υπερπαραγωγής και της ανάγκης για υπερκαταναλωτισμό, προκαλώντας επιπτώσεις και στο περιβάλλον. Υπολογίζεται πως χρειάζονται 10.000 λίτρα νερού για να παραχθεί ένα κιλό βαμβάκι ή περίπου 3.000 λίτρα νερού για ένα βαμβακερό πουκάμισο. Επιπλέον, χρησιμοποιούνται και συνθετικά υλικά, όπως ο πολυεστέρας, τα οποία είναι η κύρια αιτία για τη συγκέντρωση πλαστικών μικροϊνών στους ωκεανούς. Συγκεκριμένα, περίπου το 35% όλων των μικροπλαστικών είναι από αυτά τα συνθετικά υλικά.

Βέβαια, υπάρχουν τρόποι που μπορούμε να εφαρμόσουμε στην καθημερινότητά μας, ώστε να πραγματοποιούμε πιο ηθικές αγορές και να σταματήσουμε να είμαστε υποχείρια των καταστημάτων της γρήγορης μόδας. Πιο αναλυτικά, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευελιξία ενός αντικειμένου πριν αγοραστεί, καθώς η επιλογή ρούχων που μπορούν να φορεθούν με πολλούς τρόπους, μειώνει την ανάγκη αγοράς νέων ενδυμάτων και προωθεί μια πιο βιώσιμη προσέγγιση στη μόδα.

Ακόμη, είναι καλό να γίνεται έρευνα για εταιρείες που υποστηρίζουν την ηθική παραγωγή και τις δίκαιες αμοιβές στους εργαζομένους. Παράλληλα, η αγορά μεταχειρισμένων ρούχων από τα κατάλληλα καταστήματα, βοηθά σημαντικά στη μείωση αποβλήτων. Τέλος, η προτίμηση λιγότερων αλλά πιο ποιοτικών κομματιών που θα κρατήσουν για περισσότερο χρόνο συμφέρει τον καταναλωτή και μειώνει τις πιθανότητες πρόσληψης παιδιών από τις εταιρίες.

Η υπερκατανάλωση φθηνών ρούχων, επομένως, έχει οδηγήσει στην τεράστια αύξηση απορριμμάτων, στη ρύπανση, στην εξάντληση των φυσικών πόρων και προπάντων στην παιδική εργασία. Ο χώρος της μόδας έχει πολλές σκοτεινές πτυχές που επιλέγουμε να αγνοούμε για το προσωπικό μας όφελος. 

Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα θελήσεις να αγοράσεις ένα μπλουζάκι από τα Shein, τα Zara ή τα H&M αναρωτήσου ποιο είναι το αληθινό κόστος της επιλογής σου.

                                         Γεωργία Αρβανίτη

https://www.powergame.gr/diethni/468144/ipa-shein-kai-temu-paraviazoun-anthropina-

dikaiomata-kai-dasmous/

https://www.lifo.gr/now/perivallon/fast-fashion-i-grigori-moda-blaptei-sobara-toys-ergazomenoys-

kai-periballon

https://dushastore.com/blogs/news/fast-fashion-i-biomixania-pou-praviazei-ta-anthropina-

dikaiomata

https://www.ertnews.gr/eidiseis/mono-sto-ertgr/fast-fashion-3-tropoi-gia-na-dosoume-telos-sti-

grigori-moda/

https://www.instyle.gr/moda/shopping/fast-fashion-ti-einai-telika-i-grigori-moda-kai/

https://translate.google.gr/?sl=auto&tl=el&text=But%20this%20over-

consumption%20of%20cheaply-

made%20clothes%20is%20leading%20to%20the%20huge%20growth%20of%20textile%20waste%2C

%20pollution%2C%20and%20the%20depletion%20of%20natural%20resources.%20I&op=translate

https://www.nothinkin.com/el/blog/blog/afto-me-to-fast-fashion/

Κακοποίηση μεταναστών στα ευρωπαϊκά σύνορα

Για υπέρμετρη βία, βασανιστήρια και «παράνομες επαναπροωθήσεις» κατά μήκος των συνόρων της Ε.Ε., κάνουν λόγο χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες. Διεθνείς οργανισμοί, καταγγέλλουν ανοιχτά την πλήρη και συστηματική καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του δικαιώματος παροχής ασύλου από τις συνοριακές αρχές. Ανατριχιαστικές καταθέσεις και ένα ανησυχητικά αυξανόμενο πλήθος αποδεικτικών στοιχείων, προδίδουν την κρισιμότητα της κατάστασης.

Σύμφωνα με έκθεση που δημοσιοποιήθηκε από την Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (CPT) του Συμβουλίου της Ευρώπης παρατηρείται ευρεία χρήση βίας, εκφοβισμού, παρατεταμένης κράτησης και «σαφή πρότυπα σωματικής κακομεταχείρισης» σε βάρος ανθρώπων στα πλαίσια παράνομων επιστροφών. Η έκθεση αυτή αναφέρει περιπτώσεις αστυνομικών, συνοριοφυλάκων και άλλων οργάνων επιβολής του νόμου που χτυπούν ανθρώπους με κλομπ, ρίχνουν σφαίρες πάνω από τα κεφάλια τους, τους σπρώχνουν, μερικές φορές με δεμένα τα χέρια, σε ποτάμια, τους αναγκάζουν να περπατήσουν ξυπόλητοι, με τα εσώρουχα και σε ορισμένες περιπτώσεις εντελώς γυμνοί στα σύνορα, ενώ χρησιμοποιούν σκυλιά χωρίς φίμωτρο για να τους απειλήσουν ή να τους κυνηγήσουν. Σχετική έρευνα της Διεθνούς Αμνηστίας επιβεβαιώνει τα ευρήματα αυτά για τα σύνορα της Ισπανίας, της Κροατίας, της Πολωνίας, της Λιθουανίας και της Λετονίας.

Μια διαφορετική έκθεση, του Border Violence Monitoring Network, ενός συνασπισμού ΜΚΟ, απέσπασε μαρτυρίες από 15 χώρες σε περιοχές των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, της Πολωνίας, της Ελλάδας, της Κροατίας και τρίτων χωρών στα Δυτικά Βαλκάνια, όπως η Σερβία, η Βόρεια Μακεδονία και Αλβανία. Η έρευνα διεξάχθηκε ανάμεσα σε 733 άτομα που προσπάθησαν να εισέλθουν στην Ευρώπη το 2021-2022. Μιλούν μεταξύ άλλων για ξυλοδαρμούς από την Αστυνομία και κράτηση σε βρώμικα, υπερπλήρη κελιά, για συνοριοφύλακες (σε 13 από τις χώρες) που άρχισαν να εφαρμόζουν «φρικτές «τακτικές αποτροπής», όπως παρατεταμένους ξυλοδαρμούς, ξύρισμα κεφαλιού, αναγκαστικό γδύσιμο, σεξουαλικές επιθέσεις και επιθέσεις σκύλων.

Δεν επρόκειτο λοιπόν για μεμονωμένα περιστατικά βίας αλλά για μια συστηματική και απροκάλυπτη εκδήλωση ρατσισμού και ξενοφοβίας, που μόνο εντείνει την ήδη οδυνηρή κατάσταση των ανθρώπων που τη βιώνουν.

                                                  Γιανκίδη Μυρτώ

Πηγές:

 https://www.amnesty.gr/news/articles/article/27210/eyropi-oi-diapistoseis-koryfaioy-

organismoy-kata-ton-vasanistirion-gia

 https://www.rosa.gr/kosmos/via-anef-proigoumenou-kata-prosfigon-sta-sinora-tis-ee/

Βία για θρησκευτικούς λόγους

  Η θρησκεία αποτελεί σημαντικότατο τομέα στις ζωές των περισσότερων ανθρώπων σήμερα. Ο καθένας μας έχει το δικαίωμα να πιστεύει σε οτιδήποτε θεωρεί ο ίδιος σωστό για τον εαυτό του. Τι συμβαίνει όμως όταν η προσωπική αυτή πεποίθηση δεν γίνεται αποδεκτή από μερικούς ανθρώπους;

    Η κοινωνία που ζούμε είναι γεμάτη ανοιχτομυαλούς πολίτες και ποικίλει σε διαφορετικές ιδέες και αντιλήψεις. Παρόλα αυτά από την άλλη πλευρά υπάρχουν και κάποιοι που θεωρούν ότι ανάμεσα σε όλες αυτές τις γνώμες μονάχα μια είναι η σωστή. Αυτό φυσικά οδηγεί στον φανατισμό μια μορφή απελπισμένης αλαζονείας που μπορεί να οδηγήσει τον καθένα να πεισθεί ότι είναι ο μόνος που μένει στην αλήθεια, μιαν αλήθεια την οποία απολυτοποιεί, και την οποία κατέχει. 

     Η άσκηση βίας στο όνομα της θρησκείας έχει εξελιχθεί σε ένα παγκόσμιο ζήτημα κάτι που πρέπει επειγόντως να λυθεί. Η Εκκλησία αντιμετωπίζει έτσι κι αυτή μια σειρά από ερωτήματα κοινωνικής ηθικής και δεοντολογίας, στα οποία καλείται να δώσει μιαν απάντηση. Οι αντιπαλότητες µεταξύ διαφόρων θρησκευτικών δογµάτων παίρνουν µορφή ρατσιστικής προκατάληψης. Χαρακτηριστικό παράδειγµα θρησκευτικού ρατσισµού είναι ο αντισηµιτισµός, δηλαδή η διάκριση σε βάρος της θρησκείας των Εβραίων, του Ιουδαϊσµού. 

    Όσον αφορά στην έννοια βία τα πράγματα είναι ξεκάθαρα στο χώρο της θρησκείας.  Η Εκκλησία λαμβάνει το ρόλο του δικαστού και την καταδικάζει. Έτσι κάθε εκδήλωση βίας στο όνοµα της οποιασδήποτε θρησκείας, απ' όπου και αν προέρχεται, είναι απόλυτα καταδικαστέα.

   Συμπερασματικά η βία µε αφορµή την θρησκεία είναι ένα από τα σηµαντικότερα προβλήµατα των ανθρώπινων κοινωνιών. Στη σύγχρονη εποχή οξύνεται συνεχώς και προσλαµβάνει πολλές µορφές. Η αντιµετώπιση της είτε προληπτικά είτε κατασταλτικά πρέπει να απασχολήσει σοβαρά όσους ασχολούνται µε την νεότητα και τα προβλήµατα της.

                  Βαλεντίνα Ανγκουράς 

ΕΜΠΟΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Η 18η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί με πρωτοβουλία της ΕΕ ως η Πανευρωπαϊκή ημέρα κατά της εμπορίας ανθρώπων, ώστε να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες για τις συνέπειες και την πρόληψη αυτού του απάνθρωπου εγκλήματος. Ως εμπορία ανθρώπων, λοιπόν, ορίζεται κάθε δραστηριότητα που περιλαμβάνει το παράνομο εμπόριο ανθρώπων, με σκοπό την σωματική και ηθική εκμετάλλευσή τους. Καθορίζεται συγκεκριμένα απο 3 παράγοντες, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται, ο τύπος της δραστηριότητας, για παράδειγμα αν πρόκειται για μεταφορά, παραλαβή ή προσφορά, ο τρόπος, δηλαδή, η εξαπάτηση, η βία, η κατάχρηση εξουσίας και τέλος ο σκοπός δηλαδή η εκμετάλλευση, η δουλεία, η καταναγκαστική εργασία, το εμπόριο οργάνων κ.τ.λ. Στα πλαίσια της ΕΕ, τα θύματα προέρχονται κυρίως από περιοχές εκτός της αστικής και η πλειοψηφία τους είναι γυναίκες και κορίτσια τα οποία διακινούνται για σεξουαλική εκμετάλλευση. Σε παγκόσμιο επίπεδο, κάθε χρόνο, τα θύματα της ενέργειας αυτής ανέρχονται στα 800.000. 

Η εμπορία ανθρώπων είναι ένα οργανωμένο έγκλημα, το οποίο είναι συνδεδεμένο και με άλλα κακουργήματα όπως το λαθρεμπόριο, η διακίνηση ναρκωτικών και το βρώμικο χρήμα. Οι δράστες που κατά μεγάλο ποσοστό είναι άντρες, αποκομίζουν τεράστια κέρδη μέσω αυτής της επιχείρησης και για αυτό το λόγο θεωρείται μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες δραστηριότητες διακρατικών εγκληματικών οργανώσεων.

  Όπως είναι προφανές, οι συνέπειες ποικίλουν και εκτείνονται από τον κοινωνικό μέχρι και τον οικονομικό τομέα. Λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης, αλλά και της σοβαρής παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι διεθνείς οργανισμοί όπως ο ΟΗΕ έχουν υπογράψει συνθήκες και συμβάσεις για την καταστολή της εμπορίας ανθρώπων.

                                               Χριστίνα Τσέρου

ΠΗΓΕΣ:

https://www.sansimera.gr/worldays/318

https://home-affairs.ec.europa.eu/policies/internal-security/organised-crime-and-human-trafficking/together-against-trafficking-human-beings_en

https://somatemporia.wordpress.com/2015/06/15/τι-ειναι-η-εμπορια-ανθρωπων/

https://el.about-meaning.com/11035834-meaning-of-human-trafficking

Δικαιοσύνη για τα άτομα με αναπηρία

Τα άτομα με αναπηρία ή αλλιώς ΑμεΑ αποτελούν μια ομάδα ατόμων τα οποία πάσχουν από διάφορων ειδών ασθένειες όπως νοητικές, αναπτυξιακές, σωματικές, κινητικές, αισθητηριακές, ή και συνδυασμός των προηγουμένων. Ορισμένες φορές είναι γενετήσιες ενώ άλλες φορές αποκτούνται στη διάρκεια της ζωής τους. Στην χώρα μας τηρούνται σχεδόν όλα τα μέτρα για την προστασία τους και την κοινωνική τους ευημερία. Βέβαια , η κρατική αλληλεγγύη δεν είναι το παν ώστε τα άτομα ΑμεΑ να μπορούν να ενταχθούν ομαλά σε ένα κοινωνικό σύνολο . Ποια λοιπόν είναι τα δικαιώματά τους και τι είδους κακουχίες αντιμετωπίζουν από την κοινωνία; 

Στην Ελλάδα , στα άτομα με αναπηρία παραχωρούνται δικαιώματα όπως η απόκτηση δωρεάν δελτίου μετακίνησης  (που τους δίνει τη δυνατότητα –εφόσον το εισόδημά τους δεν ξεπερνά το ποσό που ορίζεται με εγκύκλιο κάθε χρόνο- να μετακινούνται δωρεάν με όλα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς της Αθήνας και να έχουν έκπτωση 50% σε όλα τα ΚΤΕΛ της Ελλάδας καθώς και όλα τα δρομολόγια του ΟΣΕ). Ακόμη , δέχονται επίδομα από την πρόνοια , αλλά και δωρεάν ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή κάλυψα από αυτήν. Παρέχεται στα άτομα που δεν εργάζονται ή έχουν εισοδήματα που δεν ξεπερνούν το ποσό που ορίζεται ανά διαστήματα από τον αρμόδιο υπουργείο. Τους δίνεται αναπηρική σύνταξη και μπορούν να συμμετέχουν σε διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ και σε επιδοτούμενα προγράμματα επιμόρφωσης του ΟΑΕΔ. Απαλλάσσονται από την υποχρέωση Στράτευσης ύστερα από αίτηση στο αρμόδιο στρατολογικό γραφείο και εντάσσονται στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση χωρίς την υποχρέωση συμμετοχής στις Γενικές Εξετάσεις. Εννοείται πως μεταξύ αυτών, έχουν δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και την ιθαγένεια, στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας, στην εργασία, στην εκπαίδευση, το δικαίωμα στην τροφή και την κατοικία και το δικαίωμα συμμετοχής στη διακυβέρνηση, όπως όλοι οι Έλληνες πολίτες .

Παρόλα αυτά , δεν δέχονται την σωστή μεταχείριση από την κοινωνία , βιώνοντας τον κοινωνικό αποκλεισμό. Αποκλείονται δημόσιες υπηρεσίες, τράπεζες, κινηματογράφους, κέντρα/μαγαζιά διασκέδασης. Δεν υπάρχουνε πεζοδρόμια, δρόμοι θέσεις παρκαρίσματος παντού και αυτά που υπάρχουν είναι λάθος σχεδιασμένα, ελάχιστα και μόνο στο κέντρο της πόλης. Έτσι οι άνθρωποι αυτοί δεν κυκλοφορούν όσο θα ήθελαν, κλείνονται μέσα, πέφτουν ψυχολογικά και δημιουργούνται νέα προβλήματα υγείας ψυχολογικής φύσεως. Πολλά άτομα με αναπηρία, ενώ έχουν τα προσόντα για εργασία δεν καταφέρνουν να δουλέψουν καθώς οι εργασιακοί χώροι δεν έχουν την κατάλληλη πρόσβαση και υποδομή, αλλά και επειδή σε περίπτωση που χρειαστούν το οτιδήποτε δεν θα υπάρχει κάποιο άτομο το οποίο θα μπορέσει να τα βοηθήσει. Φυσικά , υπάρχει αποκλεισμός κι από τους ίδιους τους συνανθρώπους μας, λόγω άγνοιας, φόβου αλλά και αδιαφορίας.

Με βάση τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό πως παρόλο που το κράτος προσπαθεί να βοηθήσει τα άτομα με αναπηρία να ενταχθούν ομαλά στην κοινωνία , υπάρχουν πολλές συνθήκες οι οποίες δεν κάνουν κάτι τέτοιο εφικτό. Για αυτό, λοιπόν, θα πρέπει να γίνει προσπάθεια από όλους τους φορείς ώστε τα άτομα ΑμεΑ να μπορέσουν να συναναστραφούν χωρίς ενδοιασμό , με την υπόλοιπη κοινωνία .

                                          Ελένη – Ευαγγελία Πανίκα

Πηγές : https://www.kdap-mea.gr/arthra/145-analytika-ola-ta-dikaiomata-ton-amea

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BD%CE%B1%CF%80%CE%B7%CF%81%CE%AF%CE%B1

https://sostegr.wordpress.com/2015/12/03/%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%B1%CF%84%CF%8C%CE%BC%CF%89%CE%BD-%CE%BC%CE%B5-%CE%B1%CE%BD%CE%B1/

https://unric.org/el/%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B9%CE%BD%CE%B1-

%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-2/

Αστυνομία και καταπάτηση ανθρώπινων δικαιωμάτων

Η καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων από μέλη των αστυνομικών δυνάμεων είναι ένα πρόβλημα που ανησυχεί και προκαλεί σάλο σε πολλές κοινωνίες. Παρά τον ρόλο της αστυνομίας στη διατήρηση της τάξης, όταν αυτή υπερβαίνει τα όρια, τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατούνται.

Πολλές περιπτώσεις υπερβολικής βίας, προφανούς διακρίσεων και αστυνομικής κακοποίησης έχουν καταγραφεί σε διάφορα μέρη του κόσμου. Αυτές οι ενέργειες θίγουν τα θεμέλια των δημοκρατικών κοινωνιών, όπως η ισότητα και η δικαιοσύνη. Η λύση σε αυτό το πρόβλημα απαιτεί την ενίσχυση της εκπαίδευσης των αστυνομικών, τη θέσπιση περισσότερης διαφάνειας και ελέγχου των αστυνομικών δραστηριοτήτων, καθώς και τη συνεργασία της κοινότητας με τις αρχές. Είναι κρίσιμο να διασφαλιστεί ότι η αστυνομία εκτελεί τα καθήκοντα της με σεβασμό προς τα ανθρώπινα δικαιώματα και το νόμο.

Η καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων από την αστυνομία δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η κοινωνία πρέπει να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα με αποφασιστικότητα και να προωθήσει μια αστυνομία που διαφυλάσσει τα ανθρώπινα δικαιώματα, προστατεύοντας τους πολίτες αντί να τους απειλεί.

                                                           Αθανασία Σαμαρά

https://odeth.eu/%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B2%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CE%AF%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%89%CE%BC%CE%AC%CF%84/