από τον Αλέξανδρο Ψάρη
Το 1985 επιστήμονες κατάφεραν να εντοπίσουν
στην Ανταρκτική, χάρη σε συστηματικές μετρήσεις μια γιγαντιαία τρύπα στο στρώμα
του όζοντος. Το γεγονός αυτό προκάλεσε αναταραχή σε όλη την παγκόσμια
κοινότητα. Εάν η ανθρωπότητα έμενε άπρακτη η συνέπειες του προβλήματος θα ήταν
καταστροφικές για την ανθρώπινη υγεία καθώς το στρώμα του όζοντος είναι αυτό το
οποίο προστατεύει ολόκληρο τον πλανήτη από υπερβολική ακτινοβολία
Η τρύπα δεν εμφανίστηκε τυχαία η από
οποιονδήποτε περιβαλλοντικό λόγο, εμφανίστηκε λόγω της εκτεταμένης χρήσης
βλαβερών χημικών ουσιών. Συγκεκριμένα αίτια της δημιουργίας της είναι η ανεξέλεγκτη,
ογκώδης εκπομπή χλωροφθορανθράκων στην ατμόσφαιρα (CFC). Όπως φαίνεται και από
το όνομά τους, οι χλωροφθοράνθρακες περιέχουν και χλώριο από το οποίο 1 μόριο
μπορεί να καταστρέψει ως και 1.000.000 μόρια όζοντος.
Στις 16 Σεπτεμβρίου του 1987 υπογράφτηκε
από 46 χώρες το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, το οποίο είχε ως στόχο την ολική εξάλειψη
των CFC καθώς και άλλων ουσιών που θα μπορούσαν να φθείρουν το όζον. Το 2009
υπέγραψε το Ανατολικό Τιμόρ, η τελευταία από τις 196 χώρες, καθορίζοντας τη
συμφωνία πανανθρώπινη.
Πλέον η τρύπα του στρώματος του
όζοντος μειώνεται με σταδιακούς ρυθμούς, επιπλέον οι επιστήμονες προβλέπουν ότι
η τρύπα θα έχει αποκατασταθεί πλήρως ως το 2050.
Συνεπώς η ανθρωπότητα με την πράξη
αυτή έδειξε ότι έχει την δυνατότητα να συνεργαστεί ανεξαρτήτως εθνικότητας, χρώματος,
ιδεολογίας η οποιουδήποτε άλλου είδους διαφοράς. Με την συνεργασία αυτή
καταφέραμε (σχεδόν) να αφανίσουμε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της
ανθρωπότητας! Γιατί να μην επεκτείνουμε αυτό το είδος συνεργασίας και σε άλλα
προβλήματα;
ΠΗΓΕΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου