Από τον Θεόδωρο
Δημούδη
Η γνωστή σε όλους μας πίτσα Μαργαρίτα
η οποία αποτελεί σύμβολο της Ιταλίας και της ιστορίας της, κρύβει μια
ενδιαφέρουσα ιστορία πίσω της. Σύμφωνα με πηγές η προέλευση της τοποθετείται
στο 1889, στη Νάπολη όπου για να τιμήσει την Βασίλισσα της Ιταλίας Μαργαρίτα της
Σαβοΐας ο διάσημος σεφ Ραφαέλε Εσποζίτο εφηύρε ένα πιάτο που το ονόμασε
χαρακτηριστικά «Πίτσα Μαργαρίτα». Η επιλογή των υλικών δεν είναι τυχαία καθώς
τα συστατικά που χρησιμοποίησε για την παρασκευή της (ντομάτα, βασιλικό,
μοτσαρέλα) αντιπροσώπευαν τα ίδια χρώματα με την ιταλική σημαία, το πράσινο, το
κόκκινο και το άσπρο. Έτσι η πίτσα Μαργαρίτα δείχνει την απλότητα και την
αυθεντικότητα των Ιταλών.
Το κάθε φαγητό βέβαια διαφέρει από τόπο σε
τόπο, καθώς η κάθε χώρα το τροποποιεί με βάση τη δική τη κουλτούρα. Έτσι η
αίσθηση του να γευτεί κάποιος αυτή την πίτσα στην χώρα προέλευσης της, δηλαδή
σε κάποιο παραδοσιακό ιταλικό εστιατόριο, θεωρώ πως έχει μεγάλη διαφορά σε
σχέση με κάποιον που θα τη δοκιμάσει σε κάποια άλλη χώρα. Επίσης, σημαντικό
ρόλο παίζει και η φροντίδα και η βαρύτητα που δίνουν στην παρασκευή της οι
ντόπιοι μάγειρες. Στην Ιταλία οι πίτσες ψήνονται σε ξυλόφουρνους γεγονός που
προσδίδει στη ζύμη ιδιαίτερη υφή, άρωμα και γεύση, στοιχεία που δύσκολα
αναπαράγονται με άλλους τρόπους ψησίματος. Ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει την εμπειρία
της γεύσης είναι ο χώρος στον οποίο καταναλώνεται η πίτσα. Οι παραδοσιακές
πιτσαρίες χαρακτηρίζονται από τη ζεστή, φιλόξενη ατμόσφαιρα και την πιστή
τήρηση της τοπικής παράδοσης. Η χρήση αυθεντικών ιταλικών υλικών και η
δυνατότητα να παρακολουθεί κανείς τη διαδικασία παρασκευής της πίτσας
δημιουργούν μια ολοκληρωμένη γαστρονομική εμπειρία.
Άλλο να τρως μια πίτσα Μαργαρίτα στην
Αριστοτέλους και άλλο να είσαι σε μια παραδοσιακή πιτσαρία στην Νάπολη με θέα
τον Βεζούβιο…!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου