Η μούσα Τερψιχόρη

 

Από την Αποστολία Μουρτζούκου

Η Τερψιχόρη ήταν μια από τις εννέα αυθεντικές μούσες της Ελληνικής μυθολογίας, κόρη της Μνημοσύνης και του Δία. Το όνομά της προέρχεται από τις λέξεις «τέρπω» (χαροποιώ/διασκεδάζω) και «χορός», που κυριολεκτικά σημαίνει «αυτή που προκαλεί τέρψη μέσω του χορού».

Ήταν η προστάτιδα του χορού (αρχήσεως) και των Λυρικών Ύμνων. Απεικονίζεται στην αρχαία τέχνη και συνήθως εμφανίζεται ως μια νεαρή, λυγερόκορμη γυναίκα με στεφάνι φτιαγμένο από δάφνη στα μαλλιά. Χαρακτηριστικά της σύμβολα είναι σχεδόν πάντα η λύρα, η βάρβιτος (έγχορδο όργανο της αρχαιότητας) και ένα πλήκτρο, ενώ συχνά απεικονίζεται σε κίνηση χορού.

Σύμφωνα με ορισμένες μυθολογικές παραδόσεις, για παράδειγμα του Απολλώνιου του Ρόδιου, η Τερψιχόρη ζευγάρωσε με τον ποτάμιο θεό Αχελώο και γέννησε τις Σειρήνες, τα πασίγνωστα πλάσματα που μαγεύαν τους ναύτες με το εθιστικό και ελκυστικό τους τραγούδι. Σε διαφορετικές εκδοχές θεωρείται μητέρα του Λίνου, του διάσημου μυθικού μουσικού και διδάσκαλο του Ηρακλή.

Ένα αρκετά ιδιαίτερο στοιχείο είναι πώς ο χορός για τους αρχαίους Έλληνες δεν ήταν απλά μια μορφή διασκέδασης, αλλά θεωρούνταν μέρος της εκπαίδευσης, της πολεμικής προετοιμασίας και των θρησκευτικών τελετών. Το ότι υπήρχε αποκλειστική μούσα για τον χορό αποδεικνύει την ιερότητα της κίνησης του σώματος.

 

https://www.google.com/search?q=%CF%80%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%82+%CE%B3%CE%B9%CE%B1+%CF%84%CE%B7%CE%BD+%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B1+%CF%84%CE%B5%CF%81%CF%88%CE%B9%CF%87%CE%BF%CF%81%CE%B7&oq=%CF%80%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%82+%CE%B3%CE%B9%CE%B1+%CF%84%CE%B7%CE%BD+%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B1+%CF%84%CE%B5%CF%81%CF%88%CE%B9%CF%87%CE%BF%CF%81%CE%B7&gs_lcrp=EgZjaHJvbWUyBggAEEUYOTIHCAEQIRigATIHCAIQIRigAdIBCDk0OTlqMGo3qAIIsAIB8QVPFoCSrcMT7g&sourceid=chrome&ie=UTF-8