ΛΟΥΒΡΟ: το μεγαλύτερο μουσείο τέχνης

 Από τον Βαγγέλη Τούμπα

Στο παρελθόν, το Λούβρο λειτουργούσε ως αμυντικό κάστρο και υπάρχουν πολλές θεωρίες σχετικά με την προέλευση του ονόματός του. Σύμφωνα με μία από αυτές, η ονομασία του προέρχεται από το τοπωνύμιο της περιοχής όπου χτίστηκε, η οποία ονομαζόταν Λουκαλανιά.

Σήμερα, το Λούβρο αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εθνικά μουσεία τέχνης της Γαλλίας και βρίσκεται στο Παρίσι. Στις αίθουσές του εκτίθενται περίπου 35.000 έργα τέχνης, ενώ οι μόνιμες συλλογές του καταλαμβάνουν συνολική επιφάνεια 80.600 τετραγωνικών μέτρων. Ανάμεσα σε αυτές περιλαμβάνονται και οι ελληνικές συλλογές, οι οποίες εκτείνονται σε 10 αίθουσες ή εκθεσιακούς χώρους.

Οι πρώτες οργανωμένες συλλογές έργων τέχνης άρχισαν να δημιουργούνται γύρω στο 1500, επί βασιλείας του Φραγκίσκου Α’. Ο ίδιος ήταν εκείνος που απέκτησε το 1519 τη φημισμένη Τζοκόντα του Λεονάρντο ντα Βίντσι, καθώς και έργα του Ραφαήλ, όπως την «Ωραία Κηπουρό» και την «Αγία Οικογένεια». Το 1549 κατασκευάστηκε μια μεγάλη αίθουσα για επίσημες τελετές, η οποία χρησιμοποιήθηκε και ως δικαστήριο. Πρόκειται για τη σημερινή «Αίθουσα των Καρυάτιδων», όπου φιλοξενούνται πιστά αντίγραφα των Καρυάτιδων αλλά και πολλά αυθεντικά έργα της αρχαιότητας. Ιδιαίτερα σημαντικός υπήρξε ο εμπλουτισμός της συλλογής το 1863, όταν το Λούβρο απέκτησε τη συλλογή του μαρκησίου Τζιάν Πέτρο Καμπάνα.

Κατά το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το Λούβρο εκκενώθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά. Στους χώρους του παρέμειναν μόνο έργα μικρότερης αξίας ή αντικείμενα που δεν μπορούσαν να μετακινηθούν. Όλα τα πολύτιμα εκθέματα συσκευάστηκαν μέσα σε δύο ημέρες και μεταφέρθηκαν με εκατοντάδες φορτηγά σε διαφορετικούς και μυστικούς προορισμούς, προκειμένου να προστατευθούν από τον κίνδυνο καταστροφής.

 

Βιβλιογραφία: https://el.wikipedia.org