Η Διαμάχη της Κεφαλονιάς

 

Από τον Δημήτρη Λιονάτο

          Εδώ και τρεις αιώνες, στο νησί που συχνά χαρακτηρίζεται το νησί των τρελών, υπάρχει μία διαμάχη μεταξύ των κατοίκων των δύο μεγαλύτερων πόλεων του, το Αργοστόλι και το Ληξούρι. Η έχθρα ξεκίνησε το 1757 όταν ήρθε η ώρα να επιλεχθεί ποια πόλη θα ονομαστεί “χώρα” του νησιού. Τον τίτλο διεκδικούσε το Ληξούρι καθώς ήταν η έως τότε μεγαλύτερη πόλη του νησιού, αποφασίστηκε, όμως, να κτιστεί μια νέα πόλη, το Αργοστόλι, που θα λειτουργούσε ως πρωτεύουσα, σημαίνοντας, έτσι, την αρχή της κόντρας. Μεγάλο ρόλο στην επιδείνωση των σχέσεων των δύο πόλεων αποτέλεσε η κατασκευή του αγάλματος του Ανδρέα Λασκαράτου, Έλληνα ποιητή από το Ληξούρι. Το άγαλμα αυτό, λέγεται σε τοπικούς θρύλους, ότι σχεδιάστηκε έτσι ώστε να έχει γυρισμένη πλάτη στο Αργοστόλι, θέλοντας έτσι να δείξουν τον θυμό και την απογοήτευση τους απέναντι στους γείτονες τους.

          Βέβαια οι απόψεις των κατοίκων των ίδιων των πόλεων διίστανται. Κάτοικοι του Ληξουρίου δήλωσαν: «Ξέρεις τί ήταν το Αργοστόλι στα 1757; Θα σου πω εγώ: Ένα ψαροχώρι. Να τι ήταν». Αν και αυτό φαίνεται για υπερβολή, μας δίνει να καταλάβουμε πως το Αργοστόλι τότε ήταν μία νέα αποικία με μεγάλες προσδοκίες για το μέλλον του. Αξίζει επίσης να αναφερθεί η άποψη του Ληξουριώτη συγγραφέα και νομικού, Τσιτσέλη, ο οποίος δήλωσε πως δεν ήταν σωστό να γίνει αίτημα για τη μεταφορά της πρωτεύουσας στην πόλη τους καθώς το Αργοστόλι κατείχε λιμάνι, φυσικά ασφαλές, καλή γεωγραφική θέση και απόσταση με τις υπόλοιπες πόλεις του νησιού και βρίσκεται περίπου στο κέντρο του.

          Τα επόμενα χρόνια (1757-1802) σημειώθηκαν μερικά βίαια περιστατικά μεταξύ των κατοίκων του Αργοστολίου και του Ληξουρίου. Από εκείνη την περίοδο όμως και ύστερα, δεν έχει καταγραφθεί κάποιο σημαντικό γεγονός, η έχθρα έχει περιοριστεί σε πλάκες, τραγούδια και ανέκδοτα. Δεν υπάρχει πραγματικό μίσος μεταξύ των κατοίκων των πόλεων πλέον, ποτέ όμως δεν ξεχνιέται.