DANCE MARATHONS

 

Από τη Νάτα Ναντιράτζε

Κατα τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης ή αλλιώς Μεγάλης Οικονομικής Κρίσης (1929 - 1932) δημιουργήθηκαν, κυρίως στην Αμερική, τα Dance Marathons. Αρχικά ήταν απλοί αγώνες χορού, αργότερα όμως, διαμορφώθηκαν σε σκληρούς διαγωνισμούς .

Οι πλούσιοι υποστηρικτές των αγώνων, έδιναν χρήματα συχνά περισσότερα από το ετήσιο εισόδημα των αγωνιζόμενων. Οι παίκτες, σε ζευγάρια, αναγκάζονταν να χορεύουν μέρες, εβδομάδες, ακόμα και μήνες. Δικαιούνταν μικρά διαλείμματα, συχνά δεκαπέντε λεπτά την ώρα για να κοιμηθούν και να λάβουν ιατρική βοήθεια. Τα υπόλοιπα σαράντα πέντε λεπτά τα ζευγάρια έπρεπε να κινούνται, οπότε πολλοί έδεναν τα χέρια τους μεταξύ τους για να στηριχτούν ο ένας πάνω στον άλλον και να κοιμηθούν όρθιοι προσπαθώντας να μην πέσουν.

Κατά τη διάρκεια αυτής της σκληρής και δύσκολης περιόδου τα «Dance Marathons» ή αλλιώς «Walkathons» έγιναν περισσότερο πηγή εισοδήματος παρά μια απλή, διασκεδαστική δράση. Για τους άνεργους ήταν προσωρινό καταφύγιο, για τους αγωνιζόμενους σήμαινε φαγητό. (Δικαιούνταν 12 σνακ κάθε μέρα και ένα μικρό κρεβάτι για μερικά λεπτά της ώρας)

Οι εκδηλώσεις αυτές τράβηξαν πλούσιο κόσμο που ήθελαν να δουν δράμα. Παρόλα αυτά, η δημόσια κριτική και νέοι νόμοι κατήργησαν σταδιακά τους διαγωνισμούς εξάντλησης και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1930 είχε μπει το τέλος. Το ρεκόρ σημειώθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1930 και ήταν 3.780 ώρες ή 157,5 μέρες.

 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

https://www.ebsco.com/research-starters/dance/marathon-dancing

https://en.wikipedia.org/wiki/Dance_marathon