Ο ΙΠΠΟΔΡΟΜΟΣ

Οργανικό και αναπόσπαστο τμήμα του τεράστιου και μεγαλοπρεπούς ανακτορικού συγκροτήματος του Καίσαρα Γαλέριου, αποτελούσε, τη ρωμαϊκή εποχή, ο Ιππόδρομος της Θεσσαλονίκης ο οποίος χτίστηκε στις αρχές του 4^ου αι. μ.Χ. από τον Γαλέριο. Η συνολική του έκταση υπολογίζεται περίπου στα 30.000 τ.μ. Ο Ιππόδρομος ήταν κατασκευασμένος σε άμεση επαφή με τα ανατολικά τείχη της πόλης και βρισκόταν μεταξύ των τειχών και των ανακτόρων του Γαλέριου. Λειτουργούσε ως χώρος ψυχαγωγίας και κοινωνικής δραστηριότητας. Διεξάγονταν ιππικοί αγώνες, αρματοδρομίες και μονομαχίες. Είχε χωρητικότητα πάνω από 15.000 θεατές. Επιπλέον, στο χώρο αυτόν, ο αυτοκράτορας ενημέρωνε και επικοινωνούσε με τους πολίτες για μείζονα θέματα που απασχολούσαν τους κατοίκους. Το τέλος της λειτουργίας του Ιπποδρομίου σήμανε η σφαγή 7.000 Θεσσαλονικέων μετά από εντολή του αυτοκράτορα Θεοδοσίου, ως τιμωρία για τη δολοφονία του Γότθου διοικητή της πόλης Βουτέριχου.

Ο ρωμαϊκός Ιππόδρομος αποτελούσε σημαντικό κομμάτι της κοινωνική και πολιτικής ζωής της Θεσσαλονίκης για τουλάχιστον τρεις αιώνες και σήμερα το μη κατεστραμμένο μέρος του βρίσκεται τμηματικά θαμμένο κάτω από το τσιμέντο της σύγχρονης πόλης.

 Απ’ τον φημισμένο Ιππόδρομο σήμερα σώζονται ελάχιστα ερείπια επάνω στα οποία έχουν χτιστεί πολυώροφα κτήρια, συνεπώς δεν είναι ορατά και επισκέψιμα.

                                      ΜΑΓΗΣ ΜΑΚΗΣ

ΠΗΓΕΣ

https://cityculture.gr/o-romaikos-ippodromos-tis-thessalonikis-mnimes-zontanevoun-sta-krimmena-eripia-tou/

https://thessaloniki4all.gr/el/places/ρωμαϊκή-εποχή/ιππόδρομος

https://thessaloniki.gr/locations/ιππόδρομος/

Συμβουλές του Ευρωκοινοβουλίου για να προστατευόμαστε στο διαδίκτυο

 

Με χρήσιμες συμβουλές εξοπλίζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τους πολίτες στην ασφαλή περιήγησή τους στο διαδίκτυο.

Το διαδίκτυο είναι κομμάτι της ζωής μας πλέον. Σχεδόν όλες οι δραστηριότητές μας, είτε για εργασία είτε για ψυχαγωγία περνάνε από το ιντερνετ πλέον.

Η ΕΕ πιέζει τους τηλεπικοινωνιακούς φορείς να προστατεύσουν τα δίκτυα της ΕΕ από απάτες στον κυβερνοχώρο. Οι παρακάτω συμβουλές μπορούν να μας βοηθήσουν να είμαστε ασφαλείς, καθώς χρησιμοποιπούμε το διαδίκτυο και δουλεύουμε εξ αποστάσεως

Είμαστε προσεκτικοί με ανεπιθύμητα email, SMS και τηλεφωνήματα, ειδικά εάν αυτά χρησιμοποιούν την κρίση για να μας πιέσουν να παρακάμψουμε τις συνήθεις διαδικασίες ασφαλείας. Οι επιτιθέμενοι γνωρίζουν ότι συχνά είναι πιο εύκολο να ξεγελάσουν τους ανθρώπους από το να τους εκθέσουν σε ένα πολύπλοκο σύστημα. Πρέπει να θυμόμαστε ότι οι τράπεζες και άλλoi φορείς δεν θα ζητήσουν ποτέ να αποκαλύψουμε κωδικούς πρόσβασης.

• Ασφαλίζουμε το οικιακό μας δίκτυο. Αλλάζουμε τον προεπιλεγμένο κωδικό πρόσβασης για το Wi-Fi δίκτυό μας με έναν πιο ισχυρό. Περιορίζουμε τον αριθμό των συσκευών που είναι συνδεδεμένες στο δίκτυο αυτό και επιτρέπουμε την πρόσβαση μόνο σε αυτούς που εμπιστευόμαστε.

• Προστατεύουμε το δίκτυό μας. Βεβαιωνόμαστε ότι έχουμε αλλάξει τον κωδικό του, ότι έχουμε ενημερώσει όλα τα συστήματα και τις εφαρμογές μας. Μάλιστα, είναι απαραίτητη η εγκατάσταση λογισμικού προστασίας από ιούς.

• Δυναμώνουμε τους κωδικούς πρόσβασής μας. Θυμόμαστε να χρησιμοποιούμε μεγάλους και περίπλοκους κωδικούς πρόσβασης, οι οποίοι περιλαμβάνουν αριθμούς, γράμματα και ειδικούς χαρακτήρες.

• Οικογένεια και επισκέπτες. Τα παιδιά και τα άλλα μέλη της οικογένειάς μας μπορούν να διαγράψουν κατά λάθος, ή να τροποποιήσουν πληροφορίες, ή ακόμα χειρότερα, να «μολύνουν» τυχαία τη συσκευή μας. Να μην επιτρέπουμε, λοιπόν, τη χρήση συσκευών από άλλα μέλη τις οικογένειας χωρίς επίβλεψη, οπωσδήποτε όσον αφορά τις συσκευές που χρησιμοποιούμε για την εργασία μας.

https://www.iefimerida.gr/tehnologia/symboyles-prostateyomaste-apo-kybernoepitheseis

Συνέντευξη του Δ. Παπαευαγγέλου

 Ο Δημήτρης Παπαευαγγέλου γεννήθηκε το 2005 και ασχολείται συστηματικά με το ποδόσφαιρο από πολύ μικρή ηλικία. Η αγάπη του για το άθλημα αυτό τον οδήγησε μέχρι και στο να ενταχθεί στην ομάδα του ΠΑΟΚ η οποία βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, εκτός της μόνιμης κατοικίας του, την Κατερίνη. Έτσι τα τελευταία επτά χρόνια η ζωή του έχει μοιραστεί σε δύο πόλεις, χωρίς αυτό να τον εμποδίζει να είναι συνεπής σε όλες του τις υποχρεώσεις. Μέσα από την συνέντευξη του μας δίνεται η δυνατότητα να μάθουμε περισσότερα όσον αφορά την αγάπη του για το ποδόσφαιρο.

 Σε ποια ηλικία και γιατί αποφάσισες να ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο;

Άρχισα να ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο στην ηλικία των πέντε ετών, καθώς μου άρεσε να ασχολούμαι με αυτό στον ελεύθερο μου χρόνο.

Από ποια ομάδα ξεκίνησες;

Η πρώτη μου ομάδα ήταν η ακαδημία Olympian.

Ποιος είναι ο αγαπημένος σου ποδοσφαιριστής;

Πρότυπο μου είναι ο Cristiano Ronaldo παρόλο που δεν αγωνιζόμαστε στην ίδια θέση, τον θαυμάζω για τις ποδοσφαιρικές και αθλητικές του ικανότητες.

Ποιοι είναι οι στόχοι σου για το μέλλον;

Σίγουρα στο μέλλον θα ήθελα να συνεχίσω να ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο. Ένα από τα όνειρα μου όμως που επιθυμώ να πραγματοποιήσω είναι να ενταχθώ σε μία από τις ομάδες της Αγγλίας, γιατί είναι ένα από τα πιο ανταγωνιστικά πρωταθλήματα στον κόσμο. Γνωρίζω όμως πως μόνο μέσα από την προσωπική προσπάθεια και την σκληρή δουλειά μπορεί κάποιος να καταφέρει κάτι τέτοιο, για αυτό και είμαι αποφασισμένος να βάλλω τα δυνατά μου για να το πετύχω!

Πως αισθάνεσαι που αποτελείς μέλος μιας τόσο ιστορικής ομάδας, όπως είναι ο ΠΑΟΚ;

Είμαι πολύ χαρούμενος και ευγνώμων που ανήκω σε μια από τις κορυφαίες ομάδες της Ελλάδας, όπως είναι ο ΠΑΟΚ και θα συνεχίσω να δουλεύω για να παραμείνω σε αυτόν.

Ποια ήταν η καλύτερη στιγμή σου και ποια η χειρότερη στην μέχρι τώρα πορεία σου;

Πριν  από περίπου έναν χρόνο είχα υποστεί έναν τραυματισμό στα γόνατά μου, ο οποίος με κράτησε πίσω έξι μήνες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα όχι μόνο να μην πέσει η ψυχολογία μου αλλά να πεισμώσω και να καταφέρω να γυρίσω γρήγορα πίσω. Αυτή ήταν για εμένα η χειρότερή μου στιγμή. Τώρα όσον αφορά την καλύτερη μου στιγμή σίγουρα είναι αρκετές, αλλά ξεχωρίζω το κύπελλο που κατακτήσαμε με την ομάδα μου το καλοκαίρι του 2016 στο Παρίσι της Γαλλίας, καθώς υπήρχε πολύ μεγάλος ανταγωνισμός μεταξύ των ομάδων.

 Πως περνάς τις ώρες σου εκτός γηπέδου και προπονήσεων ;

Φροντίζω να περνάω χρόνο με την οικογένειά μου, την οποία επισκέπτομαι σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο. Επίσης, τις Κυριακές που έχω περισσότερο χρόνο και είναι μέρα ξεκούρασης χαλαρώνω κάνοντας διατάσεις, παγοθεραπεία και μασάζ.

Τι σημαίνει για σένα το ποδόσφαιρο;

Το ποδόσφαιρο για εμένα είναι ένας τρόπος ζωής, γιατί μέσα από αυτό γνώρισα και απέκτησα φιλές, έμαθα να έχω πειθαρχία και να σέβομαι τους αντιπάλους μου με τον καλύτερο τρόπο. Αυτή είναι όλη μου η ζωή!!! Πολλοί άνθρωποι λένε ότι το ποδόσφαιρο δεν έχει σχέση με τη ζωή. Για πολλούς είναι εύκολο να κατακρίνουν τους παίκτες. Βλέπουν τους παίκτες χωρίς παιδεία, αμόρφωτους, με κακό τρόπο έκφρασης. Κανείς δεν ξέρει όμως τι θυσία, ατελείωτες ώρες προπόνησης μπορεί να κάνει κάποιος για να παίξει και να φθάσει ψηλά στο ποδόσφαιρο. Πίσω από έναν ποδοσφαιριστή υπάρχει μια χαμένη νεότητα. Χάνουμε οικογενειακές στιγμές, σχολικά ταξίδια, εξόδους, διακοπές. Και πάλι πολλοί άνθρωποι ακόμα και μορφωμένοι άνθρωπο ακούω να λένε “τρέχουν για ένα πετσί προσπαθώντας να τη βάλλουν στα δίχτυα” .

                                    Επιμέλεια Κλαούντια Τ.

Ρωμαϊκή Αγορά Θεσσαλονίκης

Βρίσκεται στην καρδιά της πόλης ανάμεσα στην Εγνατία Οδό και την οδό Αγίου Δημητρίου στη βόρεια πλευρά της πλατείας Αριστοτέλους. Η Αρχαία Αγορά αποτελούσε το κοινωνικό, οικονομικό, διοικητικό, πνευματικό και θρησκευτικό κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Η Ρωμαϊκή Αγορά της Θεσσαλονίκης, που για τρεις περίπου αιώνες αποτέλεσε κύριο σημείο αναφοράς της πόλης, καθώς και διοικητικό κέντρο, ανεγέρθηκε στη Θεσσαλονίκη κατά το τέλος του 2^ου αιώνα και το πρώτο τρίτο του 3^ου αιώνα μ.Χ. Χτίστηκε ως κάτι αντίστοιχο προς την ελληνική Αγορά, με αρχέτυπο όμως το κέντρο της Ρώμης. Την  ίδια εποχή διαμορφώθηκαν πανομοιότυπες αγορές σε όλη τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο το συγκρότημα της Ρωμαϊκής Αγοράς υπέστη αλλαγές, διατήρησε ωστόσο κάποιες από τις λειτουργίες του σαν κοινωνικό κέντρο της πόλης.

Στη Ρωμαϊκή Θεσσαλονίκη, οι κύριοι οδικοί άξονες ήταν η σημερινή οδός Εγνατία, που ξεκινούσε από την Πύλη του Βαρδαρίου και κατέληγε στην Κασσανδρεωτική Πύλη του ανατολικού άκρου της πόλης, και μία οδός κάθετη προς την Εγνατία που πιθανώς διέσχιζε την πόλη από τη θάλασσα μέχρι την Ακρόπολη. Στο σταυροδρόμι αυτών των οδών βρισκόταν η Ρωμαϊκή Αγορά.

Κατά τη Ρωμαϊκή Περίοδο η Αγορά είχε δύο πλατείες: αυτή που περιλαμβάνει την Κρυπτή Στοά, το Μουσείο της Ρωμαϊκής Αγοράς και το Ωδείο και αυτή που στα βυζαντινά χρόνια λειτουργούσε ως ανοιχτή πλατεία χωρίς στοές και παραμένει κάτω από το ανώτερο τμήμα της Πλατείας Αριστοτέλους χωρίς να έχει ερευνηθεί. Αποτελούνταν από μία μεγάλη ορθογώνια πλατεία με ίχνη μαρμάρινων πλακοστρώσεων στο βορειοδυτικό τμήμα της  με μεγάλες κιονοστοιχίες, ένα Ωδείο – βουλευτήριο με διαμορφωμένες κτιστές κερκίδες και σκηνή στο ανατολικό τμήμα της και το  ισόγειο τμήμα πολυώροφης στοάς στο νότιο τμήμα της. Ακόμη στη νοτιοανατολική γωνία του χώρου έχει αποκαλυφθεί ένα τμήμα λουτρικού συγκροτήματος.

Νότια του αρχαιολογικού χώρου και κοντά στα Λουτρά Παράδεισος βρίσκονταν οι περίφημες Μαγεμένες. Σήμερα βρίσκονται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.

Στη δυτική πλευρά της αρχαίας πλατείας υπάρχει η είσοδος προς το υπόγειο Μουσείο που περιλαμβάνει μια αίθουσα με τη μόνιμη έκθεση της Αγοράς, μια αίθουσα για τις περιοδικές εκθέσεις και ένα μικρό αμφιθεατρικό χώρο εκδηλώσεων.

                               ΓΡΑΤΣΑΝΗΣ ΝΙΚΟΣ

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CF%89%CE%BC%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AC_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%98%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CF%82

https://cityportal.gr/place/arxaia-agora-rwmaikh-agora-thessalonikhs-153900-1351-1072-0/

Οι δύο όψεις του… Έλληνα

Ο ελληνικός λαός βρισκόταν στο προσκήνιο του πολιτισμού της γης από τις απαρχές του. Η συμβολή του στην παγκόσμια ιστορία είναι αδιαμφισβήτητη και διατηρεί ξεχωριστή θέση στην ιστορία αυτή. Αναμφίβολα, η πορεία των Ελλήνων είναι στενά συνδεδεμένη με την ιδιαιτερότητα του χαρακτήρα τους. Ωστόσο, ο χαρακτήρας του Έλληνα έχει δύο όψεις, τελείως αντίθετες η μια από την άλλη, οι οποίες τον οδήγησαν στην κορυφή και το μηδέν αντίστοιχα.

Από τη μια, ο ελληνικός λαός παρουσιάζει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στο σύνολό του, τα οποία συνέβαλαν στην ιστορική του πορεία. Πρώτ’ απ’ όλα, απ’ αρχαίων χρόνων έγινε εμφανής η ευστροφία και η εξυπνάδα του. Πιο συγκεκριμένα, η πρόοδος που σημείωσαν οι αρχαίοι Έλληνες σε πνευματικό και πολιτιστικό τομέα ήταν ραγδαία και αποτέλεσε στοιχείο επιρροής για άλλους λαούς. Ωστόσο, η ευστροφία του Έλληνα δε βρίσκεται μόνο στο τότε, καθώς τα ελληνικά μυαλά συνεχίζουν να συμβάλλουν τα μέγιστα στην επιστημονική και, γενικότερα, πολιτισμική εξέλιξη. Επομένως, γίνεται φανερό πως πρόκειται για ένα λαό με «έξυπνα» γονίδια.

Παράλληλα, το χαρακτηριστικό για το οποίο είναι διάσημος ο ελληνικός λαός είναι η φιλοξενία του. Η «αγάπη για τον ξένο» αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό του χαρακτήρα του και κάτι το οποίο επιδεικνύουν με κάθε ευκαιρία. Απόδειξη αυτού αποτελούν τα λόγια των επισκεπτών της χώρας οι οποίοι το πρώτο στο οποίο αναφέρονται, όταν ερωτώνται για τον λαό, είναι η φιλοξενία του. Το χαρακτηριστικό αυτό εν μέρει δημιουργεί την αξιαγάπητη εικόνα του Έλληνα σε όλο τον κόσμο.

Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, οι Έλληνες έχουν την τάση να χρησιμοποιούν τα αξιοθαύμαστα χαρακτηριστικά τους για τον λάθος σκοπό. Η τάση τους αυτή τους οδήγησε από τεράστιες επιτυχίες σε τραγωδίες και συνθέτει την δεύτερη, «σκοτεινή» όψη τους.

Αρχικά, η εξυπνάδα τους πολλές φορές μετατρέπεται σε πονηριά και κακοπροαίρετη σκέψη. Συγκεκριμένα, όταν πρόκειται για προσωπικά συμφέροντα, χρησιμοποιούν την απίστευτη πονηριά τους για να τα εξασφαλίσουν. Για να πετύχουν τον σκοπό τους μπορούν να επινοήσουν κάθε είδους τεχνάσματα. Η τάση τους αυτή απορρέει από έναν συνδυασμό της ευστροφίας τους αλλά και του ατομικισμού τους, ο οποίος τους απομακρύνει από τον συνάνθρωπο και τους οδηγεί στην ανεντιμότητα.

Επιπλέον, ο αξιοζήλευτος πατριωτισμός του Έλληνα τον οδηγεί σε απερίσκεπτες ενέργειες και κατ’ επέκταση στην καταστροφή του. Ειδικότερα, η υπερβολική πίστη στον εαυτό του τον έχει οδηγήσει, ιστορικά, σε βιαστικές κινήσεις οι οποίες οδήγησαν σε πανωλεθρίες τόσο σε στρατιωτικό όσο και πολιτικό επίπεδο. Έτσι, ο πατριωτισμός του ελληνικού λαού συνέβαλε στην υποβάθμιση της εθνικής δύναμης.

Συνοψίζοντας, οι Έλληνες αποτελούν μια ιδιαίτερη περίπτωση λαού, ο οποίος παρουσιάζει διαφορετικά πρόσωπα. Μπορούν να φτάσουν σε υψηλά επίπεδα πολιτισμού από τη μια και να αλληλοεξοντωθούν από την άλλη. Ωστόσο, αν κάτι δεν αλλάζει είναι πως στα δύσκολα, οι Έλληνες βρίσκουν τον τρόπο και τα καταφέρνουν. Έτσι, είναι σημαντικό να ανακαλέσουν τα στοιχεία που τους έφτασαν στην κορυφή για να ανακάμψουν.

                                                  ΝΙΚΟΣ ΓΑΛΑΝΗΣ

 

ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΠΟΥ ΔΙΑΚΡΙΘΗΚΑΝ

 Το μίσος όλο αυτό που δέχθηκα

Ήμουν Εβραίος και δεν με αποδέχθηκαν

Παντού με δίωκαν και μ’ έψαχναν

Μια ελπίδα είχα να ξέφευγα

Μα όλα ήταν μάταια και σκέφτηκα:

 

Τώρα που το χέρι στραγγαλίζει το στυλό

μονάχα μια ελπίδα έχω κι εγώ

να δω το μονάκριβό μου γιο

Μα χάθηκε κι αυτή η ελπίδα

μες  του φόβου την καταιγίδα

 

Πώς γίναν οι άνθρωποι έτσι

Κι ο Γερμανός έχει αγριέψει

Χωρίς σταματημό μας έχει γυρέψει

Και τις οικογένειές μας έχει μαζέψει

Μες το στρατόπεδο, για να φονεύσει

              Καραμπέρης Χρήστος, Μάλαμας Αλέξανδρος (Α1)

 

 Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Σήμερα το πρωί μας συνέλαβαν και αυτή τη στιγμή είμαστε στο τρένο. Δεν ξέρω πού πηγαίνουμε και για ποιο λόγο. Φοβάμαι πολύ. Εδώ και λίγο καιρό οι Γερμανοί μας είχαν στερήσει εντελώς την ελευθερία μας και τώρα συμβαίνει αυτό. Κανείς δεν ξέρει προς τα πού κατευθυνόμαστε παρά μόνο αυτοί. Έχω ένα κακό προαίσθημα. Δε θυμάμαι πώς ξεκίνησαν όλα αυτά. Πρέπει να ήταν αρχές Φεβρουαρίου όταν μπήκαν οι πρώτοι Ναζί στη Θεσσαλονίκη. Μας ανάγκασαν όλους να φορέσουμε ένα κίτρινο αστέρι στο πέτο, ώστε να μας ξεχωρίζουν∙ μας έβγαλαν καινούριες ταυτότητες, ώστε να γνωρίζουν ακριβώς ποιους είχαν στα χέρια τους. Μας φακέλωσαν. Ώσπου μια μέρα απλώς άρχισαν να συλλαμβάνουν κόσμο. Τους συγκέντρωναν όλους και τους έβαζαν μέσα σε τρένα, χωρίς να τους δώσουν  κάποια πληροφορία. Σήμερα ήταν η σειρά μου. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω, δεν ξέρω ούτε αν θα ζήσω. Δε μένει άλλο παρά να περιμένω για να το μάθω.

                      Αθανασιάδου Κυριακή  (Α2)

 Ξύπνησα, από τα κλάματα και τις φωνές. Κατέβηκα τα σκαλιά και είδα όλη μου την οικογένεια μαζεμένη στην εξώπορτα. Δύο ψηλοί άντρες με κάτι στολές μας είπαν ότι πρέπει να φύγουμε, ότι θα μας πάνε κάπου αλλού. Η Άνι, η μικρή μου αδερφή, ήταν πέντε χρονών και η μόνη που είχε χαρεί στο άκουσμα ότι φεύγουμε.   Τη ρώτησα «τι έγινε;» κι εκείνη μου απάντησε «πάμε διακοπές». Στο τρένο είχε πολύ κόσμο ∙ ήταν όλοι τους φοβισμένοι. Δεν μπορώ να το εξηγήσω ∙ κάτι περίεργο στην ατμόσφαιρα πλανιόταν.  Μετά από τέσσερις ημέρες περίπου, δεν ξέρω. Έχασα τη διαύγειά μου, δεν ήξερα τι γινόταν γύρω μου, η Άνι μου κρατούσε το χέρι κατά τη διάρκεια  της τέταρτης μέρας. Μου φάνηκε περίεργο, διότι πάντα της άρεζε να κρατά μόνο της μητέρας μας το χέρι. «Στο Auschwitz» έτσι άκουσα να το λένε δύο γυναίκες που καθόντουσαν παραδίπλα μου σε όλο το ταξίδι. Έχασα από το οπτικό μου πεδίο την οικογένειά μου, κάθισα για ένα δευτερόλεπτο να σκεφτώ αν ήταν μαζί μου στο τρένο. Πεινούσα, ζαλιζόμουν, δεν είχα τη δύναμη να τους ψάξω. Οι δυο γυναίκες που ήταν μαζί μου στο τρένο μου εξήγησαν τα πάντα… Τότε ήταν που έφυγα κι εγώ, για να πάω κοντά τους. Δεν άντεξα ούτε στην ιδέα για το τι θα συνέβαινε στο μέλλον.

                  Μαντούση Κατερίνα (Α3)  

 

 ΤΑΞΙΔΙ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Μαμά, μπαμπά, που είστε;

Εμένα πότε θα με ταΐσετε;

Κλεισμένος, μόνος σ’ ένα δρόμο χωρίς επιστροφή

Ποιο είναι το τέλος και ποια η αρχή;

Φοβισμένα πρόσωπα παντού

Δεν ξέρω που να πάω αλλού

Γιατί με αφήσατε εσείς;

Μόνος μου σε ένα τρένο κι άλλος κανείς;

Ποιοι είναι επιτέλους αυτοί οι Ναζί;

Και γιατί δε μας αφήνουν να είμαστε όλοι μαζί;

Τη λευτεριά μας τι τη θέλουν να την έχουν;

Άλλα πολλά ήδη δεν κατέχουν;

Η αλήθεια είναι πως φοβάμαι πολύ

Διότι αυτό σίγουρα είναι ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή.

                                                        Νικολαΐδου Μαριάνθη (Α4)

 

 ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Φορτώσαμε σήμερα στο σταθμό της πόλης

τους πρώτος Εβραίους για τα κάτεργα.

Γιατί υπηρετώ έναν ανώτερο θεσμό.

 

Άνθρωποι χλωμοί, αδύνατοι και κατηφείς

που κοιτούσαν στο άπειρο με μάτια δακρυσμένα

Γιατί εγώ υπηρετώ έναν ανώτερο θεσμό.

 

Ένας κύριος αρνήθηκε να χωθεί στο βαγόνι

Μα εγώ υπηρετώ έναν ανώτερο θεσμό.

 

Τον πλησίασα και τον σημάδεψα στο μέτωπο

με το υπηρεσιακό μου όπλο.

Εγώ υπηρετώ έναν θεσμό ανώτερο!

 

Δίχως δισταγμό και χωρίς δεύτερη σκέψη

Υπηρετώντας πάντα αυτόν τον ανώτερο θεσμό

Του χάρισα την αιώνια γαλήνη από τα θνητά βάσανα

 

Γιατί δεν υπάρχει θεσμός  ανώτερος της Ελευθερίας

                      Φωτεινίδης Βασίλης (Α5)

 

 Ανδρεία, περηφάνια

όχι φόβος και κατάντια

Μια μάνα κι ένα γράμμα

γεμάτο όλο κλάμα

Ένα γράμμα γεμάτο ελπίδα

Που μέσα κρύβει μόνο αλήθεια

Ένας  άνθρωπος –όχι γυναίκα-

γεμάτος όλος αξιοπρέπεια

Ένας  άνθρωπος αθώος

που λύτρωση αξίζει

Ένας  άνθρωπος γεμάτος πόνο

απέναντι στον πόλεμο

Μ’ ένα στυλό χαράζει σ’ ένα χαρτί

γεμίζοντάς το ζωή

Με σκόρπιες λέξεις στο χαρτί

το Χάρο στα μάτια αντικρίζει

Καθώς το τέλος της πλησιάζει

για τα παιδιά της μια χαραμάδα ελπίδας χαράζει  

Τους τα δίνει όλα χωρίς καν να το σκεφτεί

γιατί τώρα πια απλά υπάρχει∙ δε ζει.

                        Μεσιτίδου Ελευθερία (Β1)

 «Ο καταδότης»

Μικρή ήμουνα στη σοφίτα, κρυβόμουνα,

αν έβγαινα γνώριζα δεν θα ξαναγυρνούσα.

Φοβόμουνα κι έλεγα

"άραγε τι γίνεται απ΄έξω;"

Ότι θα έβγαινα σκεφτόμουν

και υπομονή έκανα.

Μέρες όμορφες ονειρευόμουν

και τα χρόνια σιγά-σιγά περνούσαν.

Σχεδόν όλα τελείωναν,

μα δεν κατάφερα να φύγω,

τον ήλιο να αντικρύσω, την ελευθερία,

να νιώσω 

αυτός που μας πρόδωσε πώς άραγε ένιωσε;

       Αναστασία Ποντγκόρναγια (Β4)

 «ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ ΑΣΤΕΡΙ»

Οδεύω προς το θάνατο

Στην άγνωστή μου μοίρα

Κουβαλώντας μόνο ένα παλτό

Και η σκέψη μου είναι στην Αθήνα

 

Κάθε βράδυ στο θεό κάνω προσευχή

Να’ ναι καλά οι δυο μου γιοι

Το αστέρι μου φοράω, κατάρα και ευχή

Ο λόγος που ακόμα ζω είναι οι δυο μου γιοι

          Δημοπούλου Εσπέρια, Δανιηλίδου Στέλλα (Γ1)

 

Ο τρόμος σου κόβει την ανάσα

Μια ανάσα που αν πάρεις, θα σε σκοτώσει

Μια ανάσα δηλητήριο

Το  σώμα σου κοκάλινο

Η ψυχή σου με ένα μονάχα φύσημα του αέρα

μπορεί να χαθεί

Πόση αξία έχει ο άνθρωπος;

Πόση αξία έχει η ζωή;

Τυλίχτηκες στις φλόγες για ένα αστέρι

Εσύ Εβραίε που χάθηκες αλλά ακόμα μιλούν για σένα.

                    Λουπάκη Κατερίνα (Γ2)

“Εκδηλώσεις και εκπαιδευτικές δραστηριότητες του 8ου ΓΕΛ για την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος -27 Ιανουαρίου 2022”

Η Ελληνική Βουλή με νόμο του 2004 καθιέρωσε την 27η Ιανουαρίου ως ημέρα μνήμης των Ελλήνων Εβραίων μαρτύρων και ηρώων του Ολοκαυτώματος, ενώ και ο ΟΗΕ με  Ψήφισμα της 1ης Νοεμβρίου του 2005, καθιέρωσε την ίδια ημέρα ως Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος.

Έτσι την Πέμπτη 27/01/2022 το σχολείο μας αφιέρωσε 2 διδακτικές ώρες στη μνήμη των Εβραίων μαρτύρων και ηρώων εστιάζοντας στην τύχη της εβραϊκής κοινότητας της πόλης μας. Κατά τη διάρκεια της 1^ης ώρας οι μαθητές/-τριες ήρθαν σε επαφή με μία επιστολή-ντοκουμέντο μέσα από το γκέτο της Θεσσαλονίκης (μπορείτε να τη διαβάστε εδώ) , καθώς και με στοιχεία ιστορικής πλαισίωσης ενώ τη 2^η τους ζητήθηκε  να γράψουν ένα ποίημα ή σύντομο διήγημα σχετικό με το Ολοκαύτωμα.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω  τους καθηγητές και τις καθηγήτριες που βοήθησαν στην υλοποίηση της δράσης και να συγχαρώ τους μαθητές και τις μαθήτριες που συνέγραψαν κείμενα στοχαστικά και ευαίσθητα.

                                                                 Επιτροπίδου Δέσποινα

Ιατρικό θαύμα: Θεραπεία σπονδυλικής στήλης αποκαθιστά γρήγορα την κινητικότητα σε πλήρως παράλυτους

Ελβετοί επιστήμονες φαίνεται πως κατάφεραν να αποκαταστήσουν γρήγορα την κινητικότητα σε πλήρως παράλυτους, μέσω μιας εξατομικευμένης θεραπείας.

 Συγκεκριμένα, ένα νέο εμφύτευμα προσφέρει ελπίδες στους παράλυτους ανθρώπους μετά από τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη, καθώς τους επιτρέπει να σταθούν ξανά όρθιοι, να περπατήσουν, ακόμη και να κολυμπήσουν, να κάνουν ποδήλατο ή κανό.

  Η θεραπεία -που χρησιμοποιεί ηλεκτρική διέγερση για να ενεργοποιήσει τους νευρώνες της σπονδυλικής στήλης- βελτιώθηκε σημαντικά και, χάρη σε πιο εξελιγμένα εμφυτεύματα που ελέγχονται από λογισμικό με τεχνητή νοημοσύνη, ο παράλυτος είναι δυνατό να ανακτήσει σε σημαντικό βαθμό την κινητικότητά του.

Οι ερευνητές της Ομοσπονδιακής Ελβετικής Πολυτεχνικής Σχολής της Λοζάνης (EPFL) και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου CHUV της πόλης, με επικεφαλής τους καθηγητές Γρεγκουάρ Κουρτέν και Ζοσελίν Μπλοχ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Nature Medicine», εφάρμοσαν με επιτυχία σε τρεις πλήρως παράλυτους άνδρες 29 έως 41 ετών τη νέα θεραπεία, αποκαθιστώντας μέσα σε λίγες ώρες τη δυνατότητα ανεξάρτητης κίνησης. Απέδειξαν έτσι ότι η τεχνική της ηλεκτρικής διέγερσης της σπονδυλικής στήλης συνιστά μια πολλά υποσχόμενη θεραπευτική προσέγγιση.

 Πώς λειτουργεί η θεραπεία στους παράλυτους

Το νέο εμφύτευμα ενεργοποιεί όλα τα νεύρα στη σπονδυλική στήλη που σχετίζονται με τις κινήσεις των μυών των κάτω άκρων και του κορμού.

 Η τεχνολογία συνδυάζεται με μια εξατομικευμένη υπολογιστική μέθοδο -χάρη σε αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης-, που επιτρέπει αφενός την ακριβή τοποθέτηση του εμφυτεύματος σε διαφορετική θέση σε κάθε παράλυτο και αφετέρου την ανάπτυξη ενός προγράμματος ενεργοποίησης που προσαρμόζεται ανάλογα με τις εκάστοτε κινητικές ανάγκες κάθε ασθενούς.

 «Οι αλγόριθμοι μιας ενεργοποίησης μιμούνται τη φύση. Και τα νέα μας μαλακά εμφυτεύματα έχουν σχεδιαστεί για να τοποθετούνται κάτω από τους σπονδύλους, απευθείας στη σπονδυλική στήλη. Μπορούν να τροποποιούν τους νευρώνες που ρυθμίζουν συγκεκριμένες ομάδες μυών. Ελέγχοντας αυτά τα εμφυτεύματα, μπορούμε να ενεργοποιούμε τη σπονδυλική στήλη όπως θα έκανε ο εγκέφαλος με φυσικό τρόπο, επιτρέποντας έτσι στον ασθενή να στέκεται όρθιος, να βαδίζει, να κολυμπά ή να κάνει ποδήλατο», δήλωσε ο δρ Κουρτέν.

 «Τα πρώτα μου βήματα ήταν απίστευτα, το όνειρό μου είχε πραγματοποιηθεί. Μπορώ τώρα να ανεβοκατεβαίνω σκάλες και ελπίζω ότι έως την άνοιξη θα είμαι σε θέση να περπατώ ένα χιλιόμετρο», ανέφερε ο Μικέλ Ροκάτι, ένας Ιταλός που είχε μείνει παράλυτος μετά από ατύχημα με τη μοτοσικλέτα του πριν από τέσσερα χρόνια και ήταν ένας από τους τρεις ασθενείς στους οποίους εισήχθη χειρουργικά το νέο εμφύτευμα σπονδυλικής στήλης.

Όπως φάνηκε και από τους άλλους δύο ασθενείς, στους οποίους το νέο σύστημα δοκιμάστηκε επίσης με επιτυχία, χρειάζεται εντατική εξάσκηση για να νιώσουν άνετα με τη νέα εμφυτευμένη συσκευή, αλλά η ανάκτηση της κινητικότητάς τους προοδεύει με εντυπωσιακό ρυθμό.

 Όπως είπε ο Κουρτέν, «και οι τρεις ασθενείς ήταν σε θέση να στέκονται, να περπατούν, να κάνουν ποδήλατο, να κολυμπούν και να ελέγχουν γενικά τις κινήσεις του σώματός τους μέσα σε μόνο μία μέρα από την ενεργοποίηση των εμφυτευμάτων τους, χάρη στα ειδικά προγράμματα ενεργοποίησης που γράψαμε για κάθε διαφορετικό τύπο δραστηριότητας. Οι ασθενείς μπορούν να επιλέξουν την επιθυμητή δραστηριότητα στο τάμπλετ και αμέσως τα αντίστοιχα πρωτόκολλα μεταβιβάζονται σε έναν βηματοδότη στην κοιλιά τους. Αυτός, με τη σειρά του, μεταφέρει τα σήματα στο εμφύτευμα που ενεργοποιεί συγκεκριμένους νευρώνες, επιτρέποντας έτσι την κίνηση».

 Η πρόοδος μετά από μερικούς μήνες χρήσης του εμφυτεύματος επέτρεψε στους ασθενείς να ανακτήσουν μυϊκή μάζα, να κινούνται τριγύρω πολύ πιο ανεξάρτητα και να συμμετέχουν σε κοινωνικές δραστηριότητες, όπως να πίνουν όρθιοι ένα ποτό στο μπαρ

https://www.iefimerida.gr/ygeia/apokatastasi-kinitikotitas-se-pliros-paralytoys

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Πόσοι θα μείνουμε τελικά;

Μόλις διάβασα στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας "ΕΘΝΟΣ" ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα. Αναφέρεται στην πιο πρόσφατη απογραφή πληθυσμού στη χώρα μας και την αξιοσημείωτη μείωση του, συγκριτικά με τις προηγούμενες καταμετρήσεις. Σίγουρα η πανδημία που πλήττει ολόκληρη την ανθρωπότητα είχε σοβαρό αντίκτυπο, αφού, δυστυχώς, αρκετοί από εμάς χαθήκανε άδικα, όμως αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον είναι το ποσοστό των ανθρώπων που άφησαν πίσω την Ελλάδα και αναζητώντας μια καλύτερη ζωή εγκαταστάθηκαν αλλού. Η εξέλιξη αυτή είναι αποτέλεσμα της καθαρής μετανάστευσης που εκτιμάται σε 6.384 άτομα.

Τα τελευταία χρόνια έχω δει πολλούς ανθρώπους στον κύκλο μου να φεύγουν για σπουδές και για δουλειά σε Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία, Η.Π.Α. κλπ, να θέλουν να γυρίσουν αλλά να μην παίρνουν την απόφαση διότι ξέρουν πως εδώ τα πράγματα είναι δύσκολα, δουλειές δεν υπάρχουν. Ακούω καθημερινά φίλους και συμμαθητές να βάζουν στόχο τις σπουδές σε κάποια μεγάλη πόλη, ώστε να ζήσουν τη "φοιτητική ζωή", και για μετά να ονειρεύονται τη μετανάστευση σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα. Θέλουν να γίνουν υπάλληλοι σε μεγάλες πολυεθνικές, να έχουν το μισθό τους, τα δώρα και τις άδειές τους. Άνθρωποι με διδακτορικά, με απίστευτες ικανότητες και γνώσεις, άνθρωποι που θα μπορούσαν να αναστήσουν την Ελλάδα, φεύγουν τρέχοντας για να γίνουν υπάλληλοι.

Αναρωτιέμαι: πώς ένα ολόκληρο έθνος, που παραδοσιακά έβγαζε εμπόρους, εφοπλιστές και επιχειρηματίες (όπως τόσα χρόνια μαθαίνουμε στο μάθημα της ιστορίας), έφτασε στο σημείο να επιζητεί απλώς το εύκολο (που δεν είναι και τόσο "εύκολο" πια) και το σίγουρο (που κάθε άλλο παρά "σίγουρο" είναι); 

Νομίζω πως όλα είναι θέμα ψυχολογίας. Αν οραματιστούμε ένα καλύτερο μέλλον, πολύ απλά θα φτιάξουμε ένα καλύτερο μέλλον. Χρειάζονται όμως σχεδιασμός, συνεργασίες, πρόγραμμα. Ποιος είπε εξάλλου πως τα όνειρα γίνονται εύκολα πραγματικότητα;  

                                                                       Βασιλίνα Ζηκίδη

Πηγή: ttps://www.ethnos.gr/greece/article/189239/elstatmeiothhketo2021oplhthysmosthselladasoilogoi

 

ΑμεΑ: εξίσου ισότιμοι στην κοινωνία;

 Είναι ευρέως γνωστό ότι η αυτόνομη διακίνηση και διαβίωση των ανθρώπων με αναπηρία(ΑμεΑ) εμποδίζεται συχνά από τη δυσκολία που μπορεί να έχουν στην κίνηση, αντίληψη, επικοινωνία, όραση ή ακοή. Αντιμετωπίζουν πολλοί συνάνθρωποι μας δυσκολίες στην ζωή τους και οι ίδιοι και η οικογένεια τους, λόγω της ιδιαιτερότητας τους, της αδιαφορίας του κράτους και των συμπολιτών τους. Για να αλλάξει, όμως, αυτό χρειάζεται η συνεισφορά όλων μας χωρίς εξαιρέσεις.

Αρχικά, η Πολιτεία θα πρέπει να αναλάβει τη χρηματοδότηση για την οικοδόμηση νέων και σύγχρονων κέντρων διαμονής, διασκέδασης, άθλησης, ψυχολογικής υποστήριξης των ΑμεΑ. Με αυτόν τον τρόπο τα άτομα αυτά δεν θα νιώθουν πλέον μοναξιά, θα μπορούν να περνάνε το χρόνο τους δημιουργικά με τον κατάλληλο τρόπο. Ακόμα, θα μπορούσαν να απασχολούν ειδικούς για να μπορέσουν να εμψυχώσουν τα άτομα αυτά και να τους δώσουν νέα κίνητρα για τη ζωή. 

Επιπροσθέτως, στα σχολεία οι καθηγητές θα πρέπει με κάθε δυνατό τρόπο να ευαισθητοποιήσουν τα παιδιά γι'αυτό το θέμα και να τους το παρουσιάσουν έτσι ώστε οι μαθητές να το πάρουν στα σοβαρά, να μην το περιγελούν και να τους προβληματίσει σε μεγάλο βαθμό. Εκτός από αυτά, στην κοινωνία κανένας δεν έχει το δικαίωμα να διαχωρίζει τους πολίτες σύμφωνα με πνευματική ή σωματική ικανότητα. Πρέπει να τους θεωρούμε όλους ίσους και η στάση απέναντι σε όλους να είναι η ίδια. Καθήκον και υποχρέωση της κοινωνίας είναι η ισοτιμία και η ισονομία. Δεν πρέπει να σημαίνει ότι αναπηρία είναι και ανικανότητα.

Κλείνοντας, όλοι μας πρέπει να σεβόμαστε τα άτομα με ειδικές ανάγκες και να μην τους ξεχωρίζουμε από τους υπόλοιπους δίνοντας έμφαση στα παιδιά, αλλά κυρίως, να συμπεριφερόμαστε  με τον ίδιο τρόπο που θα θέλαμε να μας αντιμετωπίζουν αν βρισκόμαστε στη θέση τους. Αν γίνει αυτό, τότε όλοι θα τους βλέπουμε διαφορετικά και να καταλαβαίνουμε ότι έχουν σπουδαίες ικανότητες όπως όλοι μας.

                  ΠΑΡΜΕΝΙΔΟΥ ΣΟΦΙΑ (Β1)

Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία

 Με τους/τις μαθητές/-τριες του Β1 στα πλαίσια του αφιερώματος στην  Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία  παρακολουθήσαμε το ντοκιμαντέρ για την κινητική αναπηρία  "Πάμε μαζί..." της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης. (σε σκηνοθεσία Γ. Μουζακίτη).  Όταν τους ζήτησα να γράψουν ένα άρθρο με αφορμή τη συγκεκριμένη ημέρα, ανταποκρίθηκαν με ιδιαίτερη ευαισθησία, θίγοντας με τα κείμενά τους ποικίλες όψεις του θέματος (πρόσληψη της ετερότητας, κοινωνικός ρατσισμός και αποκλεισμός, δικαιώματα των ΑμεΑ,  διαχρονικότητα του ζητήματος κ.λπ). Ελπίζουμε να βρείτε τα κείμενά τους ενδιαφέροντα.

                                                                                                   ΕΠΙΤΡΟΠΙΔΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ

«Γεω-εντοπίζοντας το 1821 στην περιοχή σου»

 Συμμετοχή του 8^ου ΓΕΛ στην ημερίδα της γεωδράσης   «Γεω-εντοπίζοντας το 1821 στην περιοχή σου»

Με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την ελληνική επανάσταση καλέσαμε τους  μαθητές και τις μαθήτριές μας  του 8^ου ΓΕΛ να συμμετάσχουν σε μία σειρά δράσεων υπό τον γενικό τίτλο «ας μιλήσουμε για ήρωες…». Ένα σημαντικό παραγόμενο υπήρξε ο εντοπισμός των οδών της περιοχής του σχολείου μας που φέρουν ονόματα ηρώων ή γεγονότων του 1821 και εν συνεχεία η αποτύπωσή τους σε ψηφιακό χάρτη μέσω της εφαρμογής googlemaps. 

Με πρωτοβουλία της καθηγήτριας κ^ας  Χανόγλου ο χάρτης μας στάλθηκε στον Πανελλήνιο Σύλλογο Πτυχιούχων Μηχανικών Γεωπληροφορικής και Τοπογραφίας για τη δράση του «Γεω-εντοπίζοντας το 1821 στην περιοχή σου». Ο Πρόεδρος του συλλόγου κ^ος Δήμου κρίνοντας ότι το δημιούργημα των μαθητών μας ανταποκρίνεται απολύτως στο πνεύμα της δράσης τους, μας πρότεινε να συμμετάσχουμε σε διαδικτυακή ημερίδα που διοργάνωσε ο σύλλογος την Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2021. Μπορείτε να παρακολουθήσετε τη συμμετοχή μας ενεργοποιώντας τον ακόλουθο υπερσύνδεσμο:

  https://www.youtube.com/watch?v=M9BwXL-O1pg

Η παρουσίαση του σχολείου μας ξεκινάει από το  2:15:00. 

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε και να συγχαρούμε τους/τις μαθητές/-τριές μας των περσινών τμημάτων Α1, Α3 και  τις μαθήτριες Δημοπούλου Εσπέρια και Δανιηλίδου Στυλιανή της Β΄ τάξης, που πήραν μέρος στη δημιουργία του χάρτη, αλλά και όσους/-ες συμμετείχαν στις υπόλοιπες δράσεις.

Και μην ξεχνάτε: η δράση «ας μιλήσουμε για ήρωες…» συνεχίζεται και κατά το σχολικό έτος 2021-2022. Μπορείτε να συμμετάσχετε ως ζωγράφοι, συγγραφείς, ιστοριοδίφες κ.α.

                      ΕΠΙΤΡΟΠΙΔΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ, ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΥ ΕΥΤΥΧΙΑ,

                         ΧΑΝΟΓΛΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ

 

Ένα τραγικό γεγονός

    Σε αυτό το άρθρο θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα πραγματικό γεγονός που συνέβη  το απόγευμα της 17ης Νοέμβριου 2021 στις 17:30. Πρόκειται για ένα 8χρονο κορίτσι που διέφυγε της προσοχής των δικών της και επιχείρησε να μπει στις εγκαταστάσεις εργοστασίου στο Κερατσίνι, αλλά εγκλωβίστηκε στην ηλεκτρική μεταλλική πόρτα και βρήκε φρικτό θάνατο.

 Το γεγονός αυτό έγινε αντιληπτό από έναν υπάλληλο στις 17:50 και ενημερώθηκε ο γενικός διευθυντής της εγκατάστασης. Παρόλα αυτά στις 18:30 εισήλθε και άλλο όχημα στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου. Στην συνέχεια έφτασε το ΕΚΑΒ κατά τις 18:40 όταν και διαπιστώθηκε ο θάνατος της 8χρονης Όλγας. Έπειτα ο απεγκλωβισμός του κοριτσιού ολοκληρώθηκε στις 21:10 το βραδύ από τους πυροσβέστες. Η ιατροδικαστική έκθεση αναφέρει πως το κορίτσι “έσβησε” σε πέντε λεπτά, ενώ θα μπορούσε οποιοσδήποτε περαστικός ή υπάλληλος να είχε προλάβει να βοηθήσει. Θα ήθελα να τονίσω πως οι υπάλληλοι του εργοστασίου αδιαφορούσαν παντελώς όταν το κορίτσι πέντε ολόκληρα λεπτά υπέφερε καθώς περνούσαν με οχήματα και πρόσεξαν την κατάσταση που βρίσκονταν και κανένας δεν έδωσε σημασία ή έκανε κάτι.

Είναι μια πράξη που δηλώνει απανθρωπιά, δείχνει πως δεν υπάρχει πλέον στην κοινωνία μας συναισθηματική νοημοσύνη και ενσυναίσθηση για τον άνθρωπο που είναι δίπλα μας. Επιπλέον, αυτό το γεγονός υποδηλώνει ρατσιστικό φαινόμενο, καθώς το κορίτσι ήταν ρομά και αδιαφόρησαν για αυτήν, ενώ άμα ήταν ένα λευκό παιδί ή ήταν παιδί κάποιου από τους υπαλλήλους του εργοστασίου, θα το είχαν βοηθήσει ή τουλάχιστον θα προσπαθούσαν.

Είναι ένα σοκαριστικό γεγονός που συγκλόνισε όλη την κοινή γνώμη και σαν αυτό υπάρχουν αλλά τόσα γεγονότα που καταρρακώνουν την ανθρώπινη συνείδηση. Θα έπρεπε να προσπαθήσουμε να είμαστε σωστοί απέναντι στον άλλο και να τον σεβόμαστε όποιος κι αν είναι αυτός, ώστε να μην ξαναβιώσουμε τέτοιες φρικτές εικόνες. Πρέπει να ξαναβρούμε τη χαμένη μας ανθρωπιά.

                                           Νεφέλη Μουτίδου 

Αθλητική βία

 

     H αθλητική βία, αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες μάστιγες του αθλητισμού.

Είναι σε όλους μας γνωστό από την αρχαιότητα ότι η ενασχόληση με τον αθλητισμό μόνο οφέλη έχει για τον άνθρωπο μια που συμβάλλει στη διατήρηση της καλής υγείας, καλλιεργεί δεξιότητες, αναπτύσσει την ευγενή άμιλλα, προσφέρει χαρά, καθώς και σεβασμό στον αντίπαλο. Αυτό συμβαίνει, βέβαια, όταν μιλάμε για υγιή αθλητισμό σε μια υγιή κοινωνία.

Δυστυχώς, όμως, παρ' όλο που το αθλητικό ιδεώδες είναι παγκόσμια αποδεκτό, τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρούνται φαινόμενα βίας στους αθλητικούς χώρους.

Τα αίτια που οδηγούν σ'αυτό το φαινόμενο, είναι πολύπλοκα και έχουν βαθιές ρίζες, μέσα στη δομή και τη λειτουργία της σύγχρονης κοινωνίας.

Αίτια της αθλητικής βίας είναι

1. Συνθήκες διαβίωσης: οι πιεστικές συνθήκες ζωής, η ανεργία, και τα γενικότερα προβλήματα που συνιστούν τη σκληρή σημερινή πραγματικότητα και προκαλούν την αντίδραση των ανθρώπων και κυρίως των νέων συμπολιτών μας. Η δύσκολη αυτή καθημερινότητα οδηγεί πολλούς σε παραβατική συμπεριφορά, που αποτελεί την μόνη εύκολη οδό διοχέτευσης των όλων αρνητικών συναισθημάτων τους. Έτσι ο χουλιγκανισμός πλέον έχει γίνη τρόπος ζωής γι' αυτούς.

2. Η ψυχολογία του όχλου: πολλοί άνθρωποι εκμεταλλεύονται την ανωνυμία του πλήθους και προβαίνουν σε ενέργειες, τις οποίες ούτε κατά διάνοια τολμούν να πράξουν εκτός αθλητικού χώρου (γηπέδων). Έτσι οι φίλαθλοι μεταμορφώνονται σ' ένα φανατισμένο κοινό, που προσπερνά τα όρια της δυναμικής παρότρυνσης προς την ομάδα τους, εισερχόμενο ανεξέλεγκτα πλέον στον χώρο του χουλιγκανισμού, του βανδαλισμού, και της τυφλής μανίας, με απρόβλεπτες για καταστάσεις κι άτομα συνέπειες.

3. Εθισμός στη βία: η επιθετικότητα στο χώρο του αθλητισμού εκφράζεται με κάθε προσπάθεια ή ενέργεια ενός αθλητή ή φιλάλθου ή προπονητή, να κινηθεί εναντίον άλλων ατόμων, με κύριο στόχο να επιβληθεί. Η ανοχή και υπόθαλψη του φανατισμού απο τους παράγοντες που διοικούν τα σωματεία, ενθαρρύνουν την οπαδοποίηση των φιλάθλων και την εκδήλωση βίαιων συμπεριφορών στους αθλητικούς χώρους. Στα άτομα αυτά υπάρχει μεθοδευμένη πνευματική τύφλωση απο την παιδική ηλικία, που δυστυχώς καλλιεργείται και εμπεδώνεται στον αθλητισμό, δημιουργώντας προσωπικότητες με υπέρμετρο φανατισμό.

4. Αξίζει να αναφερθεί ότι η καταπιεστική βίαιη συμπεριφορά των προπονητών στην αθλητική καριέρα των αθλητών, αποτελεί και αυτή μορφή βίας και κακοποίησης ενισχύοντας το συναίσθημα του φόβου τόσο για την ψυχική όσο και την σωματική υγεία των αθλητών.

Η βία στον αθλητισμό είναι πολυσύνθετο φαινόμενο, τόσο ως προς τις αιτίες που την παράγουν, όσο και ως προς τις μορφές με τις οποίες εκδηλώνεται.

Για τον λόγο αυτό η αντιμετώπιση της απαιτεί συνδυασμένη στόχευση και συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων, της κοινωνίας, της πολιτείας, της αθλητικής οικογένειας γενικά.

Προτάσεις για την αντιμετώπιση της αθλητικής βίας:

1. Καλλιέργεια αθλητικού πνεύματος και ευγενούς άμιλλας.

2. Εφαρμογή σε βάθους χρόνου νομοθετικών ρυθμίσεων, όπως άμεση εκδίκαση υποθέσεων, ειδικά αθλητικά δικαστήρια. Να διευρυνθούν τα όρια και τα σημεία όπου εντοπίζεται η οπαδική βία. Αυτά δεν είναι μόνο μέσα στο γήπεδο, είναι κι εξω απο αυτό. Έλεγχος θα πρέπει να γίνει και στις λέσχες φιλάθλων για το αν λειτουργούν νόμιμα και να χρησιμοποιηθούν ηλεκτρονικά συστήματα εποπτείας για τον εντοπισμό των δραστών. Η εφαρμογή του αλκοτέστ και του ναρκοτέστ στις εισόδους των αθλητικών χώρων κρίνεται απαραίτητη.

3. Όμως το πιο σπουδαίο απ' όλα είναι η εισαγωγή στα σχολεία αθλητικής παιδείας για την ανάπτυξη και καλλιέργεια του αθλητικού πνεύματος, του τίμιου παιχνιδιού, του σεβασμού των αντιπάλων, της τήρηση των κανονισμών των σταδίων με ανάλογες επισκέψεις σε αθλητικές εγκαταστάσεις και εκμάθηση κανονισμών υγείας.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η συμμετοχή στην άθληση και η ενασχόληση με τον αθλητισμό, προσφέρει καλύτερη ποιότητα ζωής σε όλους μας, καλύτερη σωματική και ψυχική υγεία, ολοκλήρωση της προσωπικότητάς μας. Το επιθυμητό αποτέλεσμα μπορεί να έρθει σταδιακά όταν προετοιμαστεί η νέα γενιά αθλητών, φιλάθλων και παραγόντων, η οποία έχοντας ανατραφεί με τις αρχές του φίλαθλου πνεύματος, θα είναι έτοιμη να δείξει υπευθυνότητα και ακεραιότητα συμπεριφοράς. Ας ελπίσουμε ότι η δική μας γενιά θα οδηγήσει τον αθλητισμό, αλλά και την κοινωνία μας σε ένα καλύτερο μέλλον.

                            Γανόπουλος Γιώργος, Παπαδόπουλος Παναγιώτης, 

                             Ασλανίδης Κωνσταντίνος, Φίλων Ταξιάρχης

 

ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

                                      

Τα κάστρα της Θεσσαλονίκης είναι ένα σύμπλεγμα τειχών, πύργων και οχυρώσεων με μοναδική αρχαιολογική, αρχιτεκτονική και ιστορική σημασία. Σήμερα έχουν μήκος 4 χιλιόμετρα αλλά η αρχική περίμετρος που κάλυπταν ήταν 8 χιλιόμετρα και το ύψος τους ήταν 10 – 12 μέτρα. Στα τείχη υπάρχουν σήμερα περίπου 50 πύργοι, βυζαντινής και οθωμανικής περιόδου. Τα πρώτα τείχη οικοδομήθηκαν τον 3^ο αι. π.Χ., λίγο μετά την ίδρυση της Θεσσαλονίκης από τον Κάσσανδρο. Ενισχύθηκαν από τους Ρωμαίους και την οριστική μορφή πήραν τον 4^ο αι. μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο. Είναι γεγονός πως οι αλλεπάλληλες εχθρικές επιδρομές στους επόμενους αιώνες έκαναν επιτακτική την ανάγκη για συνεχή συντήρηση και ενίσχυση των τειχών. Τον 2^ο π.Χ. αιώνα η πόλη κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους, όπως και η υπόλοιπη Ελλάδα. Τα τείχη ήταν σε κακή κατάσταση σε βαθμό που απειλούνταν η ασφάλεια της πόλης.

Στις αρχές του 4^ου αι. περνούν από τη Θεσσαλονίκη ο Γαλέριος και ο Μ. Κωνσταντίνος και ενισχύουν τα τείχη. Το 1430 η πόλη αλώθηκε από τους Οθωμανούς, οι οποίοι επίσης συνέβαλαν στη συντήρηση και επέκταση των τειχών και έμειναν  στη Θεσσαλονίκη ως το 1912. Η πόλη έγινε ξανά ελληνική. Τα τείχη πλέον δεν εξυπηρετούσαν κανέναν στρατιωτικό σκοπό. Από τότε διατηρήθηκαν στην ίδια περίπου κατάσταση με διάφορες εργασίες συντήρησης και αναστήλωσης κατά καιρούς.

Στα τέλη του 6^ου και στις αρχές του 7^ου αι., οι επιδιορθώσεις και  η ανακατασκευή των τειχών κρίθηκαν αναγκαίες μετά από τις επίμονες επιθέσεις και πολιορκίες από Αβάρους και Σλάβους. Το 1874 κατεδαφίστηκε το θαλάσσιο τείχος κι ένα μέρος του ανατολικού επειδή θεωρήθηκε ότι εμπόδιζαν την ανάπτυξη της πόλης.

Σήμερα τα Βυζαντινά Τείχη υπάγονται στην Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων της Θεσσαλονίκης και αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

ΦΩΤΕΙΝΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CF%85%CE%B6%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%AC_%CF%84%CE%B5%CE%AF%CF%87%CE%B7_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%98%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CF%82

https://www.thessalonikitourism.gr/index.php/el/component/k2/item/397-byzantine-walls-of-thessaloniki