Τι είναι η ποίηση

Οι μαθητές/τριες του Α1 στο μάθημα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας προσδιορίζουν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο τι είναι ποίηση.

 1. Τι είναι η ποίηση τελικά;

Όπως τα πάθη κι οι χαρές του καθενός μοναδικά

Ποιος μπορεί να δώσει μονάχα έναν ορισμό;  Βασιλίνα

 

2. Καθώς τη θάλασσα των σκέψεων διαβαίνω

Βλέπω ένα σωσίβιο στην άκρη ξεχασμένο

Χωρίς δεύτερη σκέψη κρατιέμαι απ’ αυτό

Σαν από μηχανής θεός με σώζει απ’ τον πνιγμό. Χρήστος

 

 3. Κι η θάλασσα φορτούνες και κύματα φέρνει

Και περικυκλώνεσαι χωρίς διαφυγή

Καταστάσεις σκληρές, συναισθήματα πολλά.

Ποιος θα ακούσει όμως τι σκέφτεσαι;

Ο ήλιος θα βγει κι η θάλασσα θα ηρεμήσει

Κι εσύ θα βρεις τρόπο να σωθείς, να εκφραστείς. Ραφαέλα

 

4. Κι ας μην μπορώ να πω, μπορώ να νιώσω. Νάσια

5. Τα συναισθήματα αποτυπώνονται και μένουν για πάντα. Υβόννη

6. Ποίηση είναι τέχνη, αλλά και τρόπος έκφρασης. Δηλώνει συναισθήματα χαράς, αλλά και πόνου, αγάπης και μίσους. Κωνσταντίνα

7. Το συναίσθημα ζει, η αγάπη αναπνέει, ο έρωτας βλέπει, ο χαρακτήρας φαίνεται. Ελεάννα

8. Πόρτα εξόδου είναι η ποίηση με άνοιγμα προς την ελευθερία. Κριστιάνο

9. Σαν ακροατής η ποίηση που της λες ό,τι θέλεις χωρίς να υποφέρεις. Λουκάς

10. Είναι ένα συναίσθημα, ένα πάθος που μπορούμε να βάλουμε σε λέξεις, είναι η αγάπη, ο πόνος κι η χαρά που βγάζουμε από μέσα μας. Ζωή

 11. Η γαλήνια φαντασία, η αγάπη, η λύπη κι η χαρά. Ελένη

12. Το χαρτί ένας λευκός καμβάς και το μολύβι μια παλέτα γεμάτη χρώματα. Χριστίνα

13. Σαν το φαϊ που τρως και χορταίνεις, έτσι το ποίημα που διαβάζεις και δηλώνεις. Αλεξάντρα

14. Η σκέψη στην οποία χανόμαστε για ώρες κι οι εμπειρίες που δημιουργούμε με τους πιο σημαντικούς ανθρώπους της ζωής μας. Αναστασία

15. Σαν η σκέψη μου αποτυπώνεται στο χαρτί, βγάζω το είναι μου. Χρύσα

16. Είναι σαν τα αποτυπώματα, σαν τα σύννεφα, σαν ένα δάσος σκέψεων, κάθε ποίημα μοναδικό. Με την ποίηση ο καθένας εκφράζεται σαν ένα ψάρι έξω από το νερό. Δημήτρης

ΝΕΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

    Το νεανικό έγκλημα αποτελεί ένα σημαντικό κοινωνικό πρόβλημα σε όλες τις αναπτυγμένες κοινωνίες. Τον τελευταίο καιρό μάλιστα φαινόμενα της νεανικής βίας και παραβατικότητας αρχίζουν να πληθαίνουν στην χώρα μας. Φαινόμενα όπως οι νεανικές συμμορίες, εκφοβισμός συνομηλίκων, άσκηση βίας, τραυματισμοί και αφαίρεση ζωής, εμπορία και χρήση ναρκωτικών ουσιών, υπερκατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών, σεξουαλική παρενόχληση και κακοποίηση, πορνογραφία κ.α. Πάντοτε υπήρξαν τέτοιου είδους εγκληματικές καταστάσεις. Οι κυριότερες διαφορές με των σημερινών είναι πρωτίστως η συχνότητα με την οποία διαπράττονται, η βαρύτητά τους, η οργάνωση και οι αιτίες.

  Ανήλικοι παραβάτες, σύμφωνα με τον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα θεωρούνται όσοι κατά την εκτέλεση της πράξης έχουν ηλικία μεταξύ 8 με 18 ετών. Διαχρονικά, έχουμε τρεις μεγάλες κατηγορίες αδικημάτων στην παραβατικότητα των ανηλίκων. Οι σωματικές βλάβες, τα εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας και οι παραβάσεις ειδικών ποινικών νόμων. Στην Ελλάδα παρουσιάζεται σταδιακή αύξηση στην παραβατικότητα των ανηλίκων. Ολοένα και περισσότεροι νέοι που διαπράττουν σοβαρά εγκλήματα, οδηγούνται στα σωφρονιστικά ιδρύματα. Το ποσοστό των έγκλειστων νέων ανέρχεται σήμερα στο 4,4% του συνόλου των κρατουμένων. 

  Οι λόγοι που μπορεί να ωθήσουν έναν έφηβο στην εγκληματικότητα είναι πολλοί και σύνθετοι, ωστόσο, οι ειδικοί συμφωνούν ότι υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα αίτια.  Αρχικά η οικογένεια παίζει μεγάλο ρόλο στην ανάπτυξη ενός εφήβου. Η ενδοοικογενειακή βία, η γονική αδιαφορία, οι κακές συνήθειες και γενικά ένα ακατάλληλο περιβάλλον μπορεί να ωθήσει ένα παιδί σε πράξεις βίας. Στη συνέχεια, αρκετές φορές, τα ανήλικα παιδιά που εμφανίζουν παραβατική συμπεριφορά είναι θύματα βίας. Όσα έχουν βιώσει βία στο σχολείο, στο δρόμο, σε δραστηριότητες κι ανάλογα με την ψυχοσύνθεσή τους, μπορεί να επιλέξουν να αντιδράσουν με ένα παρόμοιο τρόπο.

 Έπειτα μεγάλο ρόλο παίζουν οι αξίες, τα πρότυπα συμπεριφοράς και τα κίνητρα που διαμορφώνονται κατά την παιδική ηλικία καθώς συμβάλλουν στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και της συμπεριφοράς του παιδιού. Ειδικά κατά την εφηβεία, όπου οι έφηβοι προσπαθούν να ορίσουν τη δική τους ταυτότητα, η επιρροή των γονιών αντικαθίσταται από την επιρροή των συνομηλίκων και των φίλων τους. Ως εκ τούτου, ο λόγος για την παραβατικότητα ανηλίκων μπορεί να είναι ο μιμητισμός. Μπορούν να ακολουθήσουν το παράδειγμα ενός συγγενικού τους προσώπου ή συνομηλίκου τους που είναι επιρρεπής σε παραβατικές πράξεις. Επίσης μπορεί να ευθύνεται η ψυχολογική πίεση.

Η κακή κοινωνικοοικονομική κατάσταση, η αδιάφορη στάση των γονιών, το αίσθημα κατωτερότητας, η έλλειψη προσοχής και πολλοί άλλοι λόγοι μπορούν να οδηγήσουν σε διάφορους τύπους ψυχολογικών ζητημάτων σε παιδιά και εφήβους. Για παράδειγμα κατάθλιψη, φόβο, υπερβολική επιθετικότητα κ.λπ. Αυτό μπορεί να προκαλέσει τον ανήλικο ασφυκτική πίεση και να εκδηλωθεί σε παραβατικότητα.

Οι παραβατικές συμπεριφορές των ανηλίκων προκαλούν βαθιά θλίψη και απογοήτευση. Η κοινωνία θα πρέπει να επικεντρωθεί στην πρόληψη αυτών των περιστατικών και να υιοθετήσει τρόπους καταπολέμησης του φαινομένου.

                                    Εξαρχοπούλου Ευσεβία

  Πηγές:

https://www.postmodern.gr/neaniki-paravatikotita-se-ellada-kai/

https://www.mothersblog.gr/paidi/efiveia/story/120671/neaniki-paravatikotita-ti-othei-ta-paidia-sti-via 

https://laconialive.gr/%CE%B7-%CE%AD%CE%BE%CE%B1%CF%81%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BD%CE%B5%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B2%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B2%CE%B1%CF%84/

ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

 

Η συμμετοχή στα αθλήματα δίνει την ευκαιρία στα παιδιά και στους νέους να βελτιώσουν τη φυσική τους κατάσταση. Ο αθλητισμός προστατεύει τα παιδιά από την παχυσαρκία, μειώνει τον κίνδυνο για προβλήματα υγείας τώρα, αλλά και στη μετέπειτα ζωή, και συμβάλλει στην απόκτηση υγιεινών συνηθειών, ενώ αυξάνεται η αυτοεκτίμηση και η αυτοπεποίθησή τους. Επίσης, αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο το παιδί αρχίζει να αντιλαμβάνεται τον κόσμο. Γίνεται μέλος μιας ομάδας, μαθαίνει να υπακούει σε κανόνες, να συμμετέχει σε μια κοινή προσπάθεια προς έναν κοινό στόχο και πειθαρχείται.

Όταν το παιδί ασχολείται με ένα ατομικό άθλημα, μαθαίνει ότι τόσο η νίκη, όσο και η ήττα είναι μέρος αυτού. Παράλληλα απαιτεί μεγάλη συγκέντρωση και αυτοπειθαρχία, έλεγχο των δυνάμεων και ακρίβεια στις κινήσεις, ενώ διδάσκει στο παιδί και τη διαχείριση του άγχους του. Όσον αφορά τα ομαδικά αθλήματα, καλλιεργούν τη συνεργασία, την υπομονή, ενώ δίνει την ευκαιρία στα παιδιά να αναπτύξουν νέες φιλίες. Απαιτεί αυτογνωσία, αλλά και γνώση των συμπαικτών και των αντιπάλων και κατ’ επέκταση του σεβασμού προς αυτούς. Η ένταξη των παιδιών σε μια ομάδα είναι σαν την αντίστοιχη σε μια μικρή κοινωνία. Αναπτύσσουν, επομένως, κοινωνικές δεξιότητες, μαθαίνουν να διαχειρίζονται προβληματικές συμπεριφορές, να είναι πειθαρχημένα. Το ομαδικό άθλημα ενισχύει την έννοια της ομάδας, της αλληλεγγύης, της κοινής, συλλογικής προσπάθειας για έναν κοινό στόχο.

Χουλιγκανισμός στους νέους 

 Ο νέος ψάχνει να βρει έναν τρόπο να εκφράσει την οργή του προς την κοινωνία και για αυτό καταφεύγει σε τέτοιου είδους δραστηριότητες. Συνεπώς,ένα μικρό ποσοστό αυτών που δημιουργούν επεισόδια στα γήπεδα είναι απογοητευμένοι νέοι οι οποίοι εξωτερικεύουν το συναίσθημα της αντίδρασης με αυτόν τον τρόπο. Η φτώχεια, με την έννοια της δυσκολίας απόκτησης κάποιων βασικών καταναλωτικών αγαθών δημιουργεί αισθήματα ανισότητας και κατωτερότητας. Το σχολείο δεν προσφέρει, όπως θα έπρεπε, αθλητική παιδεία η οποία θα είναι ικανή αργότερα να τους οδηγήσει στο να γίνουν φίλαθλοι και όχι φανατικοί οπαδοί. Ακόμα, τα παιδιά βλέποντας από την τηλεόραση διάφορα αθλητικά γεγονότα στα οποία οι αθλητές δίνουν ‘’το κακό παράδειγμα’’, υιοθετούν αυτές τις συμπεριφορές, διότι από τη μία δεν είναι σε θέση να αξιολογήσουν τέτοιες καταστάσεις και από την άλλη θεωρούν τους αθλητές ως τα ιδανικά πρότυπα.

Η άποψη μας

Ο αθλητισμός αποτελεί δημιουργικό τρόπο ενασχόλησης για τους νέους που  αντιμετωπίζουν τα αθλήματα ως ένα μέσο εκτόνωσης και διασκέδασης. Ο αθλητισμός με τα οφέλη που προσφέρει, συμβάλλει στη σωστή ανάπτυξη τους καθώς και στην απόκτηση αρχών που αργότερα θα αξιοποιηθούν στην ενήλικη ζωή τους. Βέβαια, πέρα από αυτά ωθεί τον νέο στην υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής και συνεπώς μειώνει τον κίνδυνο για προβλήματα υγείας.

Στο πλαίσιο αυτό σημαντική είναι και η στάση των γονέων. Οι ίδιοι είναι αυτοί που θα ωθήσουν τα παιδιά τους στο χώρο του αθλητισμού. Δεν πρέπει να τα καταπιέζουν με σκοπό να γίνουν καλύτερα. Χρειάζεται μόνο να τα επιβραβεύουν σε κάθε τους επίτευγμα και να προβάλλουν τα κατάλληλα κίνητρα κάθε φορά που εμφανίζεται η αποτυχία. Τέλος, εκείνοι θα τους δώσουν τα κατάλληλα παραδείγματα για το πως θα συμπεριφέρονται στα γήπεδα, και ως αθλητές και ως φίλαθλοι.

                           Καραμπέρης Χρήστος, Μάλαμας Αλέξανδρος

Πηγές:

http://1epal-kiatou.kor.sch.gr/blog/project/athlitismos&neoi.pdf 

https://www.iatronet.gr/askisi/paidi-athlisi/article/12548/paidia-kai-athlitismos.html 

https://www.2happy.gr/el/%CE%BF-%CE%B1%CE%B8%CE%BB%CE%B7%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%8D%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%87%CE%BF%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CE%BD

https://latistor.blogspot.com/2015/08/blog-post_17.html

 

Αναγέννηση 2

   Η Αναγέννηση είναι μια περίοδος που σηματοδοτεί τη μετάβαση από τον Μεσαίωνα στη νεωτερικότητα, καλύπτει το 15ο και 16ο αιώνα,  χαρακτηρίζεται από μια προσπάθεια αναβίωσης και υπέρβασης ιδεών και επιτευγμάτων της κλασικής αρχαιότητας και συνδέθηκε με μεγάλες κοινωνικές αλλαγές. 

 Ξεκίνησε στη δημοκρατία της Φλωρεντίας λόγω των κοινωνικών και αστικών ιδιαιτεροτήτων της εκείνη την εποχή: της πολιτικής της δομής, της προστάτιδάς της κυρίαρχης οικογένειας  των  Μεδίκων και της μετανάστευσης στην Ιταλία Ελλήνων λογίων και των κειμένων τους μετά την Άλωση της Κωνστανινούπολης. 

  Ως πολιτιστικό κίνημα η Αναγέννηση περιλάμβανε την καινοτόμο άνθηση της λογοτεχνίας στη Λατινικής και τις λαϊκές γλώσσες, ξεκινώντας με την αναβίωση της μάθησης του 14ου αιώνα με βάση τις κλασικές πηγές, την ανάπτυξη της γραμμικής προοπτικής και άλλων τεχνικών απόδοσης μιας πιο φυσικής πραγματικότητας και τη σταδιακή αλλά εκτεταμένη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. 

  Στον Τζιόττο (1267-1337) αποδίδεται η πρώτη μεταχείριση του ζωγραφικού καμβά ως παραθύρου προς το χώρο. Η ανάπτυξη τεχνικών προοπτικής ήταν μέρος μιας ευρύτερης τάσης των τεχνών προς το ρεαλισμό. Για τον ίδιο σκοπό οι ζωγράφοι ανέπτυξαν κι άλλες τεχνικές, μελετώντας το φως, τη σκιά, και την ανατομία του ανθρώπινου σώματος. Πίσω από αυτές τις αλλαγές στην καλλιτεχνική μέθοδο, ήταν μια ανανεωμένη επιθυμία απεικόνισης της ομορφιάς της φύσης, ενασχόλησης με τα αξιώματα της αισθητικής. 

Η Σχολή των Αθηνών (Ραφαήλ)

Η Σχολή των Αθηνών, ή Scuola di Αtene στην ιταλική γλώσσα, είναι μια από τις διασημότερες νωπογραφίες του Ιταλού καλλιτέχνη Ραφαήλ. 

«Η Σχολή των Αθηνών» δημιουργήθηκε μεταξύ των ετών 1510 και 1511, όταν ο διάσημος καλλιτέχνης προσλήφθηκε για να διακοσμήσει με τοιχογραφίες τις μετέπειτα γνωστές ως «Αίθουσες του Ραφαήλ» στο Βατικανό. Βρίσκεται στο δεύτερο δωμάτιο που διακόσμησε ο καλλιτέχνης και είναι χρονικά η δεύτερη τοιχογραφία που ολοκλήρωσε.

Η «Σχολή των Αθηνών» θεωρείται ως το «αριστούργημα του Ραφαήλ και η τέλεια ενσάρκωση του κλασικού πνεύματος της ύστερης αναγέννησης"». Ο τίτλος «Η Σχολή των Αθηνών» δεν δόθηκε από τον Ραφαήλ, και το θέμα της τοιχογραφίας είναι στην πραγματικότητα «Η Φιλοσοφία», ή τουλάχιστον «Η αρχαία ελληνική φιλοσοφία» αφού πάνω από την τοιχογραφία ο Ραφαήλ σημείωσε με δύο λέξεις «Causarum Cognitio», «Να γνωρίζεις τις αιτίες», φιλοσοφικό συμπέρασμα μελέτης των έργων του Αριστοτέλη. Πράγματι, ο Αριστοτέλης φαίνεται να είναι το κεντρικό πρόσωπο στη τοιχογραφία. Ωστόσο, όλοι οι φιλόσοφοι που απεικονίζονται συμμερίζονται το «Causarum Cognitio», δηλαδή δημιούργησαν το έργο τους δίνοντας λύσεις αφού πρώτα προσπάθησαν να καταλάβουν τις αρχέγονες αιτίες του κάθε προβλήματος που αντιμετώπιζαν κατά το «γνώσης των πρώτων αιτιών». Πολλοί έζησαν πριν από τον Αριστοτέλη, και μόλις το ένα τρίτο ήταν Αθηναίοι. Εικάζεται πως κάθε μεγάλος φιλόσοφος είναι στον πίνακα, αλλά η αναγνώριση όλων τους είναι αδύνατη, για δύο λόγους: αφενός γιατί ο Ραφαήλ δεν άφησε καμία περιγραφή των προσώπων που σχεδίασε, και αφετέρου διότι και ο ίδιος σχεδίασε ορισμένους από τους φιλοσόφους όπως τους φανταζόταν. Ο Ραφαήλ συνδύασε την φαντασία του με τις γνώσεις του και δημιούργησε ένα δικό του σύστημα εικονογραφίας για να ζωγραφίσει τους εικονιζόμενους, για τους οποίους είχε μεν διαβάσει αλλά που δεν τους είχε απαραίτητα δει να απεικονίζονται.

                                      Θεολόγου Βαγγέλης

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

Ο όρος αναγεννησιακή τέχνη αναφέρεται σε καλλιτεχνικές δημιουργίες κατά την Αναγέννηση. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι η ενημέρωση ευρωπαϊκών θεμάτων και αισθητικής. Η παραγωγή τέχνης σε αυτήν την περίοδο είναι δύσκολο να οριοθετηθεί χρονολογικά, αλλά πιστεύουμε ότι ξεκίνησε στην Ιταλία τον 15ο αιώνα και εξαπλώθηκε στην υπόλοιπη Ευρώπη, αν και η ταχύτητα και η έκταση διέφεραν ανάλογα με τη γεωγραφική περιοχή. Τον 16ο αιώνα έφτασε στο αποκορύφωμά του σε πολλές χώρες. Η τέχνη της Αναγέννησης δεν χαρακτηριζόταν από την επιστροφή στο παρελθόν, αλλά ο συνδυασμός των νέων τεχνολογιών με τα νέα πολιτικά, κοινωνικά και επιστημονικά πλαίσια που διαμορφώθηκαν εκείνη την εποχή επέτρεψε στους καλλιτέχνες να καινοτομούν. Επιπλέον, η τέχνη έγινε ιδιωτική για πρώτη φορά, καθώς δεν επηρεάστηκε από θρησκευτική ή πολιτική εξουσία, αλλά δημιουργήθηκε εξ ολοκλήρου από τον ίδιο τον καλλιτέχνη. Η ζωγραφική υπέστη πολλές τεχνολογικές καινοτομίες κατά την Αναγέννηση, όπως η τεχνική της μουτζούρας που βασίζεται στην υπέρθεση διαδοχικών στρωμάτων χρώματος, η προοπτική από μια γωνία, η διακόσμηση και η ζωγραφική των θόλων των κτιρίων. Ταυτόχρονα, η ελαιογραφία έγινε για πρώτη φορά δυνατή, με την ανάμειξη του λαδιού με τις χρωστικές, που έδιναν στην εικονογράφηση μεγαλύτερη λάμψη και βάθος, ιδιαίτερα στη δημιουργία σκιών. Επιπροσθέτως, κυρίως χάρη στην έρευνα του Λεονάρντο ντα Βίντσι, η ελαιογραφία αντικατέστησε την ξυλογραφία. 

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

Η Δημιουργία του Αδάμ (ιταλικά: Creazione di Adamo) είναι μια τοιχογραφία του 16ου αιώνα (χρονική περίοδος αναπαραγωγής περίπου 1508-1512) από τον Ιταλό καλλιτέχνη Michael Angelo που αποτελεί μέρος της οροφής της Καπέλα Σιξτίνα. Αντιπροσωπεύει τη βιβλική αφήγηση της προέλευσης του σύμπαντος στη Γένεση, σύμφωνα με την οποία ο Θεός έδωσε ζωή στον πρώτο άνθρωπο, τον Αδάμ. Αυτή η τοιχογραφία αποτελεί μέρος ενός περίπλοκου γραφικού σχεδίου, χρονολογικά το τέταρτο σε μια σειρά πάνελ που απεικονίζει επεισόδια του Genesis. Η σχεδόν συγκινητική εικόνα του χεριού του Θεού και του Αδάμ είναι πλέον ανθρώπινο σύμβολο. Αυτή η τοιχογραφία έχει αντιγραφεί σε αμέτρητες απομιμήσεις. Το Creation of Adam του Μιχαήλ Άγγελου είναι ένας από τους πιο αντιγραμμένους θρησκευτικούς πίνακες όλων των εποχών. 

Κάτι που με εξέπληξε στο παρόν δημιούργημα είναι πως τα δύο κεντρικά πρόσωπα πρωταγωνιστούν εξίσου στο έργο αυτό, καθώς έτσι ερμηνεύεται ότι ο Αδάμ πλάστηκε «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσίν» του Θεού. Το πιο βασικό και σημαντικό στοιχείο του πίνακα είναι ότι κατά τη γέννηση, ο Θεός και ο Αδάμ είχαν το ίδιο μέγεθος, γιατί ο καλλιτέχνης δεν ήθελε να δείξει ότι ο Θεός είναι παντοδύναμος και ο άνθρωπος κατώτερος. Οι εντυπωσιακές λεπτομέρειες του πίνακα αφορούν πρωτίστως την αναπαράσταση του Αδάμ, του Θεού και την μεταξύ τους επαφή, με τον νεοδημιουργημένο Αδάμ να είναι πεσμένος στο έδαφος χωρίς τη δυνατότητα οποιασδήποτε δύναμης. Εκπληκτικά είναι τα χαρακτηριστικά του προσώπου του που δεν ήταν εντελώς ανδρικά, καθώς στις γυναικείες φιγούρες που απεικονίζονταν εκείνη την εποχή υπήρχαν συνήθως γυναικεία στοιχεία όπως η γλυκύτητα του προσώπου και η συγκεκριμένη στάση. Μια αξιοσημείωτη λεπτομέρεια είναι ότι ενώ ο Αδάμ είναι πρωτοπλάστης και όχι τεχνητός, έχει αφαλό στο στομάχι του. Όλα οδηγούσαν στην πεποίθηση ότι το πλάσμα ήταν ένα ανδρόγυνο άτομο. Πιο συγκεκριμένα, σ’ αυτό το σώμα συνυπάρχουν αρμονικά το θηλυκό και το αρσενικό στοιχείο, ώστε τελικά να σχηματίζεται ο λεγόμενος «τέλειος άνθρωπος». Έτσι, στην ουσία, η Εύα υπάρχει ήδη μέσα στον Αδάμ. 

                                       Πίγγου Λυδία

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 Η Θεσσαλονίκη έχει την δική της παράδοση στον αθλητισμό μέσα από διάφορα αθλήματα, αλλά κυρίως λόγω της καλαθοσφαίρισης και του ποδοσφαίρου. Πιο λαοφιλές βεβαίως άθλημα είναι παγκοσμίως το ποδόσφαιρο, το οποίο στην πόλη μας έχει γνωρίσει επιτυχίες    αλλά και αποτυχίες. Μεγάλοι ποδοσφαιριστές χάρισαν αξέχαστες στιγμές εκ των οποίων κάποιοι από τους παλαιότερους ήταν οι ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΗΣ, ΚΩΦΙΔΗΣ, ΚΟΥΗΣ, ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ, ΚΟΥΔΑΣ, ΣΑΡΑΦΗΣ και άλλοι πολλοί. Υπάρχουν πολλές ποδοσφαιρικές ομάδες, μα αυτές που κυριαρχούν είναι ο ΗΡΑΚΛΗΣ, ο ΑΡΗΣ και ο ΠΑΟΚ..  

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ

Ο ΗΡΑΚΛΗΣ είναι το παλαιότερο αθλητικό σωματείο σε όλη την Ελλάδα. Τα χρώματά του γαλάζιο και λευκό θυμίζουν έντονα τα χρώματα της Ελλάδος. Το 1899 ιδρύθηκε ο όμιλος φιλομουσών ,ένα σωματείο γραμμάτων και μουσικής. Το 1903 ένταξαν στις δραστηριότητές τους τον αθλητισμό, ωστόσο το ποδόσφαιρο , το νέο άθλημα ήταν αυτό που έκλεψε τις

καρδιές των αθλητών. Το 1908 ο σύλλογος συνεργάστηκε με την ομάδα ΟΛΥΜΠΙΑ και

γεννήθηκε ο ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ο ΗΡΑΚΛΗΣ , με πρόεδρο  τον ιατρό Μάλτο. Ο Ηρακλής συγκαταλέγεται στις κορυφαίες ομάδες ποδοσφαίρου. Το 1976 κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος και το 1985 το Βαλκανικό.

 Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΗ

 Στις 25/3/1914 , λίγο μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης , σε ένα καφενείο στη περιοχή Βότση ,μια παρέα νέων της εποχής αποφασίζει να ιδρύσει τον ΑΡΗ. Τη σεζόν 1927- 1928 διεξήχθη το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα και ο ΑΡΗΣ ήταν ο πρώτος πρωταθλητής Ελλάδος με 9 νίκες σε 10 αγώνες. Το 1932 κατέκτησε το 2ο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Το 3ο πρωτάθλημα ήρθε στην μεταπολεμική εποχή το 1946 μετά από μία μακρά περίοδο αγωνιστικής απραξίας λόγω του πολέμου. Το 1970 σε ένα κατάμεστο Καυτατζόγλειο με 46.695 εισιτήρια , κατέκτησε το κύπελλο σε έναν τελικό με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ. Το πρώτο γήπεδο της ομάδας ήταν στην περιοχή της σημερινής ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Το 1951 γίνονται τα επίσημα εγκαίνια του γηπέδου Χαριλάου, το οποίο μετονομάστηκε σε ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ ,προς τιμήν του παλιού παίκτη , και πήρε την σημερινή του μορφή το  2004.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΟΚ

     Ο ΠΑΟΚ είναι η ιστορική συνέχεια του αθλητικού και πολιτιστικού σωματείου της

Κωνσταντινούπολης , ΕΡΜΗΣ που ιδρύθηκε το 1875 από ρωμιούς της Πόλης. Μετά την μικρασιατική καταστροφή, μια ομάδα προσφύγων στη Θεσσαλονίκη το 1926, δημιούργησε  τον ΠΑΝΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΟΜΙΛΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ.

 Ως χρώματα επιλέχθηκαν το πένθιμο μαύρο για να συμβολίζει την τραγική περιπέτεια του μικρασιατικού ελληνισμού και το αισιόδοξο λευκό. Έμβλημα το πράσινο 4φυλλο τριφύλλι και το πέταλο. Το 1929 ο ΠΑΟΚ συγχωνεύεται με το άλλο προσφυγικό σωματείο της πόλης, την ΑΕΚ. Ο ΠΑΟΚ αλλάζει έμβλημα και υιοθετείται ο βυζαντινός δικέφαλος αετός, που έχει τα φτερά του κλειστά σε ένδειξη πένθους για τον ξεριζωμό των ρωμιών από την Πόλη.

     Η 1η έδρα της ομάδας είναι το γήπεδο Συντριβανίου. Το 1959 εγκαινιάζεται το νέο γήπεδο στην Τούμπα, μία προσφυγική συνοικία. Θα κάνει αισθητή την παρουσία του την δεκαετία ’70, όταν κατακτά τα 2 πρώτα κύπελλα Ελλάδος και το 1ο του πρωτάθλημα. Στην Ευρώπη φτάνει μέχρι τα προημιτελικά του κυπέλλου κυπελλούχων. Το 1985 κατακτά ακόμα ένα πρωτάθλημα, αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη παρά τα δύο κύπελλα το 2001 και 2003 λόγω διοικητικών προβλημάτων. Από το 2012, τα ηνία ανέλαβε ο επιχειρηματίας ΙΒΑΝ ΣΑΒΒΙΔΗΣ και έκτοτε έχει κατακτήσει 4 κύπελλα και το 1ο πρωτάθλημα μετά από 34 χρόνια.  

Συνολικά λοιπόν έχει κατακτήσει 3 πρωταθλήματα και 8 κύπελλα Ελλάδος.

  Σήμερα οι ομάδες  εξακολουθούν να πρωταγωνιστούν και συνεχίζεται παραδοσιακά και ο ανταγωνισμός μεταξύ τους. Σημασία έχει αυτές οι κόντρες να μένουν στον αγωνιστικό χώρο και να μην μεταφέρονται στις κερκίδες και εκτός γηπέδων. Πρέπει όλοι να έχουμε το δικαίωμα να παρακολουθούμε την αγαπημένη μας ομάδα με την οικογένεια και τους φίλους μας και να μην την χρησιμοποιούμε ως πρόσχημα για εγκληματικές ενέργειες.

                          ΔΕΛΙΟΠΟΥΛΟΣ  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, ΑΛΜΑΣΙΔΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ 

ΠΗΓΕΣ

· Radiofonomega.gr , Fciraklis.gr,  Sansimera.gr,  Arisfc com.gr

Το βάσανο της ανεργίας

Με όλο και περισσότερους νέους να αναχωρούν από την Ελλάδα με σκοπό την εύρεση εργασίας, γίνεται φανερό πως το φαινόμενο της ανεργίας έχει εδραιωθεί στην ελληνική κοινωνία. Η δεινή οικονομική κατάσταση και η έλλειψη επενδύσεων έχουν οδηγήσει στην ραγδαία αύξηση των ποσοστών ανεργίας στη χώρα. Έτσι, ο λαός βρίσκεται αντιμέτωπος με τις συνέπειές της, οι οποίες επιδρούν αρνητικά τόσο σε ατομικό όσο και κοινωνικό επίπεδο.

Όσον αφορά τη μονάδα, η ανεργία αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για την εξέλιξή της σε έναν συγκεκριμένο τομέα. Πιο συγκεκριμένα, άτομα που διαθέτουν τα απαραίτητα προσόντα και δεξιότητες αδυνατούν να βρουν εργασία και κατ’ επέκταση να εξελίξουν και να εξασκήσουν τις ικανότητές τους. Η κατάσταση αυτή έχει ως αποτέλεσμα την αδυναμία του ατόμου να επιτύχει πρόοδο στη ζωή του και να πραγματοποιήσει τα όνειρά του. Επιπλέον, η αυτοπεποίθηση των ανέργων κλονίζεται καθώς γίνεται κατανοητό πως παρά την προσπάθειά τους δεν κατόρθωσαν να προοδεύσουν.

Παράλληλα, είναι λογικό πως η ανεργία επηρεάζει αρνητικά την ψυχολογική κατάσταση του ατόμου. Η έλλειψη σιγουριάς και ασφάλειας για το μέλλον το καταβάλλει ψυχικά και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Ως βαθύτερη συνέπεια, επέρχεται η συνολική «παρακμή» της ζωής του ανέργου, αφού, πια, δεν διαθέτει τα ψυχικά αποθέματα να σταθεί στα πόδια του και να προσπαθήσει για την αποκατάστασή του.

Επομένως, γίνεται κατανοητό πως οι συνέπειες της ανεργίας για το άτομο είναι σοβαρές. Ωστόσο, οι αρνητικές συνέπειες του φαινομένου επεκτείνονται πέρα από το άτομο και σε κοινωνικό επίπεδο. Η επίδρασή της στο κοινωνικό σύνολο είναι και η πτυχή της η οποία γίνεται περισσότερο αισθητή και βρίσκεται συνεχώς στην επικαιρότητα.

Σε πρώτο επίπεδο, η ανεργία, είναι φανερό, πως οδηγεί στην αύξηση του επιπέδου φτώχειας των πολιτών. Είναι εύλογο η αδυναμία των μελών της κοινωνίας να προσφέρουν έργο και να αμειφθούν, να οδηγεί στην έλλειψη εσόδων για τα νοικοκυριά. Συνεπώς, μεγάλο μέρος της αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες του, κάτι το οποίο, πέρα από τις άμεσες συνέπειες, υποβαθμίζει την αποτελεσματικότητα της λειτουργίας της οικονομίας και κατ’ επέκταση της κοινωνίας.

Επιπρόσθετα, συμβάλλει σε κοινωνικά προβλήματα, όπως η αύξηση της εγκληματικότητας και της βίας. Πιο συγκεκριμένα, η απόγνωση που προκαλεί η αδυναμία εύρεσης εργασίας οδηγεί πολλά μέλη της κοινωνίας σε παράνομες συμπεριφορές οι οποίες αποσκοπούν στην εξασφάλιση των προς το ζην. Επιπλέον, η ίδια απόγνωση προκαλεί εσωτερικές διαταραχές οι οποίες εκδηλώνονται με τη μορφή βίαιης και ακραίας συμπεριφοράς απέναντι στον συνάνθρωπο. Ως αποτέλεσμα, διαμορφώνονται κοινωνικά πρότυπα τα οποία βασίζονται σε τέτοιου είδους νοοτροπία και μεταδίδονται στις επόμενες γενιές, προβάλλοντας μια αρνητική στάση ζωής στο κοινωνικό σύνολο.

Συμπερασματικά, είναι κοινά αποδεκτό πως το φαινόμενο της ανεργίας έχει γιγαντωθεί στη σύγχρονη εποχή και οι συνέπειές του είναι επιβλαβείς σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο. Έτσι, καθίσταται κρίσιμη η αντιμετώπιση της ανεργίας, προκειμένου να βελτιωθεί το επίπεδο ζωής του συνόλου. Η αντιμετώπιση αυτή μπορεί να επιτευχθεί μέσω της αύξησης των επενδύσεων και τολμηρών δράσεων με σκοπό την οικονομική ανάπτυξη και τη δημιουργία διαθέσιμων θέσεων εργασίας. Ωστόσο, αποτελεί αναμφισβήτητη ανάγκη η εξάλειψη της ανεργίας από τις σύγχρονες ανθρώπινες κοινωνίες. 

                                      Νίκος Γαλάνης

Μονή Βλατάδων

        

      Η Μονή Βλατάδων είναι το μοναδικό εν λειτουργία βυζαντινό μοναστήρι στην περιοχή της Άνω Πόλης της Θεσσαλονίκης, 80 περίπου μέτρα από τα τείχη του Επταπυργίου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 120 μέτρων περίπου και προσφέρει υπέροχη θέα στον προσκυνητή και στον επισκέπτη. Ιδρύθηκε κατά τα μέσα του 14^ου αιώνα, σε χώρο που πιθανώς να φιλοξενούσε παλαιότερο ναό, από τους αδελφούς Δωρόθεο και Μάρκο Βλαττή. 

      Η Μονή είναι αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος και παλαιότερα στον Χριστό Παντοκράτορα. Με την πρώτη κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τους Τούρκους το 1387 το Καθολικό μετατράπηκε σε τζαμί ενώ με τη δεύτερη κατάληψή της το 1430 λειτούργησε κανονικά ως μονή και την περίοδο αυτή αποκαλούνταν Τσαούς Μοναστήρι. Έφερε ιδιαίτερα προνόμια καθώς υπαγόταν  - όπως ισχύει και σήμερα – στο πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Το 1801 ανακαινίστηκε το καθολικό της μονής αλλά το 1870 μια πυρκαγιά κατέστρεψε ένα μέρος της. Οι ζημιές επισκευάστηκαν με έξοδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

   

 Αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον παρουσιάζει στο ναό ο τρόπος στήριξης του τρούλου στους τοίχους του ιερού και στις δυτικές παραστάδες χωρίς να υπάρχουν κίονες. Ο πυρήνας του «καθολικού» έχει μορφή σταυροειδούς εγγεγραμμένου τρουλαίου ναού όπως και οι ναοί της Αγίας Αικατερίνης και των Αγίων Αποστόλων Θεσσαλονίκης. Στον τρούλο εικονίζεται ο Παντοκράτορας  και σε άλλα σημεία του ναού σώζονται τοιχογραφίες με μορφές ασκητών και μοναχών. Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν οι τοιχογραφίες του ναού που υπήρχαν πριν από την άλωση της πόλης από τους Τούρκους, καθώς και πολλά μαρμάρινα «θωράκια» φορητές εικόνες και διάφορα μοναδικά κειμήλια της Μονής.

     Η Μονή Βλατάδων συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.

 

ΕΞΑΡΧΟΠΟΥΛΟΥ ΣΕΒΗ

Πηγές:  https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE_%CE%92%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%B4%CF%89%CE%BD

http://www.religiousgreece.gr/mnemeia-unesco/-/asset_publisher/F5tWoCMp8k2H/content/iera-mone-blatadon

http://www.it.uom.gr/project/monuments/blatadon.htm

Εορτασμός της 25ης Μαρτίου

             Οι μαθητές του σχολείου μας την περσινή και τη φετινή χρονιά στο πλαίσιο των 200 χρόνων από την ελληνική επανάσταση  εργάστηκαν δημιουργικά με την καθοδήγηση της κ. Χανόγλου Δέσποινας και της κ. Επιτροπίδου Δέσποινας, συνέλεξαν υλικό για την επανάσταση του 1821, χαρτογράφησαν δρόμους της περιοχής του σχολείου με ονόματα των αγωνιστών της επανάστασης, έγραψαν τα δικά τους κείμενα και ζωγράφισαν τους αγωνιστές. 

           Την αξιόλογη αυτή προσπάθειά τους μπορείτε να τη δείτε πατώντας τον ακόλουθο σύνδεσμο : https://sway.office.com/s/kCxRyzjjHZBo4fW4/embed. 

           Τέλος, σήμερα οι μαθητές του σχολείου μας συμμετείχαν στην παρέλαση για τον εορτασμό της εθνικής επετείου στην Θεσσαλονίκη. Η παρουσία τους ήταν εξαιρετική όχι μόνο για τον συγχρονισμό τους, αλλά και για το ήθος και τη σεμνότητά τους και για άλλη μια φορά μας έκαναν περήφανους.   

                    Θερμά συγχαρητήρια σε όλη την ομάδα!

Οι Ελληνικές Πολεμικές Τέχνες

 

       Από τα αρχαία χρόνια, οι άνθρωποι δημιούργησαν κάποιες τέχνες ώστε να επιβιώνουν από πολέμους, κυνήγι και πολλά άλλα.

       Ταξιδεύοντας στην αρχαία Ελλάδα τον 7ο αι. π.Χ., οι αρχαίοι Έλληνες  εφηύραν την πυγμαχία.  Η αρχαιοελληνική  πυγμαχία ή πυξ ή πυγμή ως άθλημα διεξάγονταν σε πολλές πόλεις-κράτη. Θεωρείται πως ήταν σημαντικό μέρος του αρχαιοελληνικού αθλητισμού καθόλη τη διάρκεια της πρώιμης κλασικής περιόδου, καθώς υπήρχε και πυγμαχία παίδων.

     

 Έπειτα, έχουμε το Παγκράτιο, το πιο θεαματικό άθλημα, το οποίο χρονολογείται το 688 π.Χ, όταν είχε εισαχθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το παγκράτιο συνδύαζε το χτύπημα και την αρπαγή (λαβή) και ήταν αγώνας που κερδιζόταν με την υποταγή του αντιπάλου. Ένας αγωνιζόμενος θα μπορούσε να επισημάνει την υποταγή του με ανάταση του χεριού ή ενός δακτύλου του. Οι "κοινές κλειδαριές" και η "έμφραξη κρατούν" ήταν κοινές τεχνικές. Τα λακτίσματα και η χρησιμοποίηση των "πυγμών" ήταν η μέθοδος επίθεσης, που στηριζόταν σε μεγάλο ποσοστό στη δύναμη. Γι' αυτό το λόγο το Παγκράτιο ήταν υπόθεση των βαρύτερων και πιο δυνατών αθλητών.

      Υπήρχαν μόνο τρεις κανόνες: οι αγωνιζόμενοι δεν είχαν το δικαίωμα να βγάλουν ο ένας τα μάτια του άλλου, να δαγκώσουν ο ένας τον άλλον ή να τον χτυπήσουν στην περιοχή των όρχεων. Υπήρχαν δύο είδη Παγκρατίου: το ένα διεξαγόταν σε όρθια στάση και ήταν λιγότερο επικίνδυνο, ονομαζόταν δε "Άνω ή ορθοστάνδην παγκράτιο". Στο άλλο συνεχιζόταν ο αγώνας και μετά την πτώση ενός από τους αντιπάλους, ο οποίος ήταν ευάλωτος σε κτυπήματα του αντιπάλου. Το είδος αυτό ονομαζόταν "Κάτω παγκράτιο".

    Επιπροσθέτως, η Πάλη χρονολογείται ανάμεσα στον 5ο με 4ο αι. π.Χ., Η πάλη είναι αρχαίο ολυμπιακό άθλημα, στο οποίο δυο άνδρες πάλευαν και ο δυνατότερος στεφόταν νικητής. Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν τον νικητή της πάλης σπουδαιότερο όλων, αυτός είναι και ο λόγος που στο αρχαίο ολυμπιακό πένταθλο, ο τελικός νικητής ήταν ο νικητής του 5ου στη σειρά αγωνίσματος, της πάλης. 

      Στις μέρες μας έχουμε την ελληνορωμαϊκή πάλη και την ελευθέρα πάλη.  Η Ελλάδα, έχει μεγάλη παράδοση στο άθλημα, με αρκετούς ολυμπιονίκες και πρωταθλητές κόσμου ή Ευρώπης.

                                    Γρατσάνης Νικόλαος

Πηγή : Wikipedia

 

Συμμετοχή στο Διεθνές Πρόγραμμα PISA

 

Το σχολείο μας, το 8^ο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης, θα συμμετέχει στο Διεθνές Πρόγραμμα PISA το μήνα Απρίλιο.

Στην Εκπαιδευτική Έρευνα θα συμμετέχουν  35 μαθητές της Α Λυκείου ,οι όποιοι έχουν τυχαία επιλεγεί από  το Ι.Ε.Π

Το Διεθνές Πρόγραμμα PISA για την Αξιολόγηση των Μαθητών (Programme for International Student Assessment) είναι μία Εκπαιδευτική Έρευνα που διεξάγεται κάθε τρία χρόνια (από το 2000 έως σήμερα) και που υλοποιείται από διεθνή ερευνητικά ιδρύματα (PISA Consortium) υπό την οργάνωση της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης του ΟΟΣΑ (Οργανισμός για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη) και τη συνεργασία των συμμετεχουσών στην Έρευνα χωρών.

Κύριος στόχος του Προγράμματος PISA είναι η αξιολόγηση του εύρους των γνώσεων και των δεξιοτήτων των μαθητών που βρίσκονται στο τέλος της Υποχρεωτικής τους Εκπαίδευσης, βάσει των οποίων διαμορφώνεται, σε σημαντικό βαθμό, η ουσιαστική και ισότιμη συμμετοχή τους στις σύγχρονα δομημένες κοινωνίες. Εκκινώντας από ένα κοινά καθορισμένο και διεθνώς αποδεκτό πλαίσιο εργασίας, το Πρόγραμμα PISA συλλέγει πληροφορίες για τις επιδόσεις των 15χρονων συμμετεχόντων μαθητών και, την ίδια στιγμή, ανιχνεύει όψεις και δυνατότητες της αποτελεσματικότητας των εκπαιδευτικών συστημάτων των χωρών που λαμβάνουν μέρος στην αξιολόγηση.

Κάθε συμμετέχουσα χώρα έχει τη δυνατότητα να αντλεί μέσω του προγράμματος αυτού χρήσιμα στοιχεία για το εκπαιδευτικό της σύστημα, κατορθώνει να κατανοεί τα θετικά στοιχεία και τις αδυναμίες του εκπαιδευτικού της σχεδιασμού και ανατροφοδοτείται σχετικά με το βαθμό αποτελεσματικότητας του εκπαιδευτικού της έργου ανακαλύπτοντας ταυτόχρονα τις πρακτικές Εκπαίδευσης και Αγωγής των άλλων συμμετεχουσών χωρών.

                                           ΙΩΑΝΝΑ ΕΥΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

 

21 Μαρτίου: Παγκόσμια ημέρα ποίησης

Στη Γενική Διάσκεψη της UNESCO, τον Οκτώβριο του 1999, η 21η Μαρτίου κηρύχτηκε ως παγκόσμια ημέρα ποίησης. Η ισημερία που δηλώνει την αρχή της άνοιξης ήταν ημερομηνία συμβατική και για την αρχή της ποίησης.

Ο ρόλος της ποίησης είναι λυτρωτικός και η παιδαγωγική της δύναμη έγκειται στο γεγονός ότι η ποίηση ενεργοποιεί και οξύνει τον προβληματισμό, τη φαντασία, τη συναισθηματική νοημοσύνη, την αισθητική στοχεύοντας στον στοχασμό και όχι στην αδρανοποίηση του ανθρώπου.

Η ποίηση προκαλεί έντονα συναισθήματα, ενώνει τον αναγνώστη με τον ποιητή. Αποτελεί σπουδαίο θησαυρό για προσωπική ανάπτυξη. Ενισχύει την κριτική σκέψη αφού οδηγεί τον αναγνώστη να σκεφτεί σε βάθος, να ανακαλύψει το νόημα πίσω από τις λέξεις, το οποίο, τις περισσότερες φορές, δεν είναι προφανές ή μονοδιάστατο. Είναι μια ενεργή πράξη, ευεργετική για τους μαθητές που διευρύνουν τη σκέψη τους και τη φαντασία τους. Προσφέρει εικόνες με τις λέξεις, ψυχαγωγεί, συμβάλλει στη γλωσσική καλλιέργεια. Η αισθητική αναπτύσσεται μέσα από την ποίηση. Η ομορφιά, η ευχαρίστηση μέσα από τη συγκίνηση του ωραίου που δημιουργείται με τη σκέψη, η οποία επεξεργάζεται τις εικόνες που η ποίηση μορφοποιεί ενεργοποιώντας μοναδικά τη φαντασία κάθε παιδιού.

Η ποίηση άλλοτε ηρεμεί, άλλοτε μελαγχολεί, άλλοτε αφήνει τη σκέψη να χαθεί σε μαγικά ταξίδια. Αποτυπώνει στιγμές. Η ποίηση είναι μια περιπλάνηση όπου βρίσκεις φιλίες, μοναξιά, χωρισμό, αγάπη, έρωτα. Απελευθερώνει τον νου. Σε δύσκολους καιρούς, σαν τους σημερινούς, σηματοδοτεί την αντίληψη ότι υπάρχει για να μας θυμίζει ότι είμαστε άνθρωποι. Η ποίηση ερμηνεύει τη ζωή, τον κόσμο, την πραγματικότητα με το βλέμμα στραμμένο στην κοινωνία. Ανοίγει μια χαραμάδα απ’ όπου περνά λίγο φως, λίγη χαρά, λίγη αισιοδοξία, λίγο χρώμα.

 Η ποίηση λυτρώνει, παρηγορεί, παιδαγωγεί, εξυψώνει, ευχαριστεί, ομορφαίνει. Η Ελλάδα έχει συμβάλλει στην ανάπτυξη της ποίησης από αρχαιοτάτων χρόνων και οι Έλληνες ποιητές έχουν αποδείξει ότι η αξιόλογη ποίηση είναι ένας αξιοσέβαστος πολιτισμός.

                                               Ιωάννα Μπίκου

Μαθητές "φαντάσματα"

Τα τελευταία χρόνια στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και κυρίως στα κοινωνικά δίκτυα γίνεται λόγος όλο και περισσότερο για την ενδοσχολική βία. Παρατηρώντας τους μαθητές του δικού μου σχολείου ευτυχώς δεν έπεσε στην αντίληψή μου κάποιο περιστατικό σωματικής ή έντονης ψυχολογικής βίας, όμως υπάρχει μια κατάσταση – διαφορετική – η οποία θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια μορφή κοινωνικής απομόνωσης. Μαθητές ήσυχοι χωρίς ίσως αυτοπεποίθηση, πιθανόν με μεγάλη εσωστρέφεια και σε κάποιες περιπτώσεις με μαθησιακές δυσκολίες, αποτελούν τους μαθητές «φαντάσματα».

Οι μαθητές αυτοί ενώ περνούν την καθημερινότητά τους μαζί μας στις σχολικές αίθουσες δεν εντάσσονται στην μαθητική κοινότητα. Μπορούν εύκολα να …. στα διαλείμματα ή στις μέρες των διαφόρων δραστηριοτήτων και περιπάτων καθώς δίπλα στις πολυάριθμες παρέες όλων μας παρατηρούνται απομονωμένοι. Μπορεί ακόμη αυτοί οι μαθητές να απουσιάζουν και κανείς να μην το παρατηρεί ή να βρίσκονται στο δικό μας τμήμα για πολλά σχολικά έτη και να μην έχουμε συνομιλήσει ποτέ.

Ανακεφαλαιώνοντας, παρά το γεγονός πως το δικό μου σχολικό περιβάλλον μπορεί να χαρακτηριστεί ασφαλές και ευχάριστο, η κοινωνική απομόνωση παιδιών χωρίς κάποια αιτία είναι ένα γεγονός που όλοι μπορούν να αντιληφθούν αλλά κανείς δεν δρα.

                                             Ευαγγελία Σταυρίδου 

Bullying

 

 Bullying. Πραγματικά ένα πρόβλημα που θα μπορούσε να παρομοιαστεί με χαμαιλέοντα. Οι μορφές που μπορεί να πάρει είναι πολλές και ποικίλες, με τρόπο που μεταμφιέζεται και εισχωρεί στην καθημερινή μας ζωή αρχίζοντας να φαίνεται ως κάτι απόλυτα φυσιολογικό. Υπάρχουν αμέτρητες περιπτώσεις στις οποίες το θύμα ή και ο θύτης δεν καταλαβαίνουν καν ότι γίνεται. Τα θύματα συχνά επηρεάζονται πιο πολύ απ’ ότι εκδηλώνουν, συσσωρεύοντας έτσι ένα μεγάλο ποσό αρνητικών συναισθημάτων που καταστρέφουν την ψυχολογία και πληγώνουν την ψυχική κατάσταση με κάθε μέρα που περνάει.

Έχω παρατηρήσει πιο πολλές περιπτώσεις απ’ ότι θα ήθελα.  Τα πιο πολλά συμβάντα έχουν πραγματοποιηθεί στο σχολικό περιβάλλον και όλα μοιράζονται ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά. Η συμπεριφορά στοχεύει πάντα σε άτομα των οποίων η πραγματικότητα, τα ενδιαφέροντα αλλά και η εμφάνισή τους διαφοροποιεί. Ο άνθρωπος πάντα φοβάται αυτό που δεν καταλαβαίνει. Άλλες φορές οι θύτες έχουν τα δικά τους προβλήματα και τα εκφράζουν πληγώνοντας άτομα με τον ίδιο τρόπο που πληγώθηκαν αυτοί/αυτές.

Η μία συμβουλή που θα μπορούσα να δώσω θα ήταν ο έλεγχος της αντίδρασης  οποιουδήποτε έχει παρατηρήσει ή ακόμα υποστεί θύμα bullying. Οι θύτες κυνηγούν αυτή την έντονη αντίδραση, διότι τους δείχνει ότι οι πράξεις και τα λόγια τους σε επηρεάζουν. Φυσικά δεν πρέπει να μείνεις απόλυτα σιωπηλός, διότι μετά σε κρίνουν αδύναμο και ανίκανο υπεράσπισης του εαυτού σου. Η επικοινωνία με κάποιο τρίτο πρόσωπο ή ομάδα υποστήριξης θα πρέπει να είναι η πρώτη σου σκέψη και με αυτό το είδος αυτοελέγχου μπορείς να βελτιώσεις τον τρόπο με τον οποίο σου συμπεριφέρονται άλλα άτομα για την υπόλοιπη ζωή σου.

                                                  Γιάννης Νεόπουλος 

ΕΠΤΑΠΥΡΓΙΟ ! Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Το φρούριο του Επταπυργίου γνωστό και με την οθωμανική ονομασία Γεντί Κουλέ βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο των τειχών της Θεσσαλονίκης, εντός της Ακρόπολης. Στη σημερινή μορφή είναι έργο της Παλαιολόγειας εποχής της βυζαντινής αυτοκρατορίας (14^ος αι.). Αποτελείται από δύο ενότητες: το βυζαντινό φρούριο, το οποίο συνθέτουν δέκα πύργοι και τα νεότερα κτίσματα που έχουν κτιστεί εντός και εκτός του φρουρίου. Οφείλει την ονομασία του στους επτά ορθογώνιους πύργους και μαζί με τον κεντρικό πύργο της εισόδου δημιουργούν ένα σχήμα Π.

Χρησίμευε για την στρατοπέδευση της φρουράς της πόλης και την ασφαλή καταφυγή του πληθυσμού σε περιπτώσεις επίθεσης και επιδρομών. Ήταν ένα από τα σημαντικότερα φρούρια για την άμυνα της πόλης. Το 1430 έπεσε στα χέρια των Τούρκων. Το 1890 μετατράπηκε σε φρικτή φυλακή υπό τουρκική διοίκηση και με την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912 πέρασε σε ελληνική διοίκηση όπου συνέχισε να είναι φυλακή. Οι συνθήκες διαβίωσης ήταν ιδιαίτερα σκληρές καθώς οι βασανισμοί ήταν σε ημερήσια διάταξη και οι εκτελέσεις γίνονταν στο προαύλιο. Οι φυλακισμένοι το χαρακτήριζαν ως «υγρό τάφο». 

Μετέπειτα η φυλακή πέρασε στα χέρια των Γερμανών όπου έκαναν ακόμα πιο απάνθρωπα βασανιστήρια και ενίσχυσαν τη φήμη της φυλακής ως κολαστήριο. Μετά την πτώση της Χούντας το 1974, εκδηλώθηκε ένα κίνημα ανθρώπων που ζητούσε να κλείσει η φυλακή και να μεταφερθεί σε άλλο σημείο. Το 1989 οι φυλακές μεταφέρθηκαν στα Διαβατά. Γράφτηκαν ρεμπέτικα τραγούδια που τραγουδιούνται ακόμα και τώρα. Σήμερα το Επταπύργιο ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού, λειτουργεί σαν μνημείο και μπορεί ο     καθένας να το επισκεφτεί.

ΜΠΑΡΔΟ  ΧΡΥΣΑ

Πηγές

 https://www.thessalonikiguide.gr/place/akropoli-eptapurgio/

https://cityportal.gr/place/eptapyrgio-genti-koyle-153662-1351-1072

https://www.newsbeast.gr/weekend/arthro/2699763/i-tromachtiki-filaki-tis-thessalonikis-pou-perasan-apo-ton-giagkoula-mechri-ton-leonida-kirko

https://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=eptapyrgio

 

 

Συσκευές τεχνολογίας που είναι φιλικές στη χρήση τους από Άτομα με Αναπηρία (ΑμεΑ)

Η Υποστηρικτική Τεχνολογία δίνει έμφαση στις λειτουργικές δυνατότητες των ατόμων µε ειδικές ανάγκες αυτό σημαίνει πως η κάθε τεχνολογική εφαρμογή αποτελεί κάτι μοναδικό, δηλαδή δε θα πρέπει ποτέ να υπάρξουν δύο εφαρμογές απολύτως όμοιες καθώς οι ανάγκες και οι δεξιότητες του ατόμου που εξυπηρετεί η εφαρμογή είναι μοναδικά.

Η Υποστηρικτική Τεχνολογία χρησιμοποιείται προκειμένου να αυξήσει ή να βελτιώσει τις λειτουργικές δυνατότητες των ατόμων µε ειδικές ανάγκες. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια πολύ μεγάλη πρόοδος στον τομέα της υποστηρικτικής τεχνολογίας. Θα παρουσιάσουμε μερικές  συσκευές τεχνολογίας.

•       Συσκευές εναλλακτικής επικοινωνίας

Τα συστήματα εναλλακτικής επικοινωνίας περιλαμβάνουν συμβολικές γλώσσες (ΜΑΚΑΤΟΝ, PICS, κ.λπ.), µη ηλεκτρονικούς αλφαβητικούς πίνακες, πίνακες εναλλακτικής επικοινωνίας µε σύμβολα ή εικόνες, ηλεκτρονικές συσκευές επικοινωνίας συνθέτης φωνής και λογισμικό εναλλακτικής επικοινωνίας. Τα συστήματα αυτά είναι τρόποι έκφρασης, διαφορετικά από την προφορική γλώσσα, που στοχεύουν στην καλύτερη επικοινωνία και ομιλία πολλών ατόμων με αναπηρία.

Υπάρχει μία μεγάλη ποικιλία στις τεχνολογίες πρόσβασης σε Ηλεκτρονικό Υπολογιστή. Το βλεφάρισμα των ματιών, η κίνηση µε τα χέρια, η χρήση φωνής, η κίνηση του κεφαλιού είναι μερικές από τις μεθόδους που μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση και έτσι τον έλεγχο ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή

Ιχνοσφαίρα χειρισμού (trackball):  Οι ιχνοσφαίρες, εκτός από τα τυπικά πλήκτρα ενεργοποίησης, διαθέτουν και προγραμματισμένα πλήκτρα ειδικότερα για τον χειρισμό σε ιστοσελίδες του διαδικτύου.

 Οθόνη Braille: Η οθόνη Braille είναι 44 χαρακτήρων, τρεις εκ των οποίων αξιοποιούνται και για την παρουσίαση ειδικών πληροφοριών. Υποστηρίζει πλήρως τα ελληνικά

Σύστημα Επικοινωνίας με την Προσήλωση του Ματιού (The Eyegaze Communication System). Το σύστημα αυτό καθιστά εφικτή τη λειτουργία του Η/Υ με τα μάτια . Κοιτάζοντας σε κατάλληλα πλήκτρα ελέγχου στην οθόνη του υπολογιστή μπορεί κανείς να συνθέσει ομιλία, να ελέγξει το περιβάλλον του (φώτα, συσκευές, κλπ.), να πληκτρολογήσει, να χρησιμοποιήσει το τηλέφωνο, να τρέξει κάποιο πρόγραμμα στον υπολογιστή ή να έχει πρόσβαση στο Internet

                             Δαρδαγιαννοπούλου Κυριακή

Ποιος ο λόγος;

 

 

Δεν είμαι σίγουρος για ποιον λόγο τα παιδιά στο Δημοτικό μας φέρονταν με αυτόν τον τρόπο. Η αλήθεια είναι πως δεν θυμάμαι και πολλά από τότε. Προσπάθησα τα περισσότερα να τα ξεχάσω, να τα αφήσω πίσω μου, αν και μερικά από αυτά ακόμη με στοιχειώνουν.

Ο εκφοβισμός που πέρασα μπορεί να μην ήταν τόσο «σπουδαίος» σε σχέση με άλλες περιπτώσεις και πάλι όμως τυραννούσε το εσωτερικό μου «είναι». Αχνά από τότε θυμάμαι το αίσθημα της ντροπής και του αδιάκοπου θυμού που είχα. Κάθε φορά που τολμούσα να ξεστομίσω κάτι, ανησυχούσα μήπως τάραζα τα θηρία και άλλαζαν στόχο.

Τα γεγονότα αυτά καθαυτά λίγη σημασία έχουν. Το σημαντικό είναι το πώς με έκαναν να αισθάνομαι. Και τώρα με αυτή την εμπειρία έρχομαι και ρωτώ. Για ποιον λόγο ένα παιδί σε αυτή την τόσο αγνή ηλικία πρέπει να υποστεί αυτή την κατάσταση; το ερώτημα αυτό θα έχει πολλές και διαφορετικές απαντήσεις. Κάποιοι θα απαντήσουν με το ότι δεν είναι κάτι σπουδαίο ενώ άλλοι πάλι θα αναφέρουν πως πιθανόν το παιδί-θύμα προκαλεί.

Εγώ όμως διαφωνώ. Η ερώτηση αυτή δεν εκφράζει απορία αλλά παράπονο. Κανένας άνθρωπος για τον οποιονδήποτε λόγο δεν θα έπρεπε να περνάει από αυτό, πόσο μάλλον ένα μικρό παιδί.

Δεν μπορώ να πω με σιγουριά προς τα πού θα οδηγηθεί αυτή η κατάσταση. Το μόνο που έχω τελικά να πω είναι πως με έκανε δυνατότερο. Μην το παίρνετε όμως ως θετικό αυτό το σχόλιο. Ο εκφοβισμός με ωρίμασε πριν την ώρα μου, με έκανε να πάρω από πολύ νωρίς τη βαριά ευθύνη του εαυτού μου.

                                  Γιάννης Βακαλόπουλος